Burgemeester Gregor Rensen vertelt over zijn werk als burgemeester van Brielle en over de dingen die hem opvallen en bezighouden.

2021

Meer energie in klimaataanpassing

week 29 - 2021

De hevige regenbuien en overstromingen in het zuidelijke stroomgebied van de Maas, met veel slachtoffers en schade tot gevolg, laten zien dat klimaatverandering menens is. De doorgaande opwarming van de aarde met twee graden in de afgelopen eeuw maakt het absoluut noodzakelijk die ontwikkeling om te buigen. Wie de klimaatverandering ontkent of denkt dat de natuur zich vanzelf wel aanpast, is ziende blind of volstrekt onverantwoordelijk.


Ik maak mij grote zorgen over het gemak waarmee een deel van Nederland over dit vraagstuk denkt. En over het gebrek aan consensus voor de noodzakelijke ingrepen in onze economie en energiesystemen. Het Klimaatakkoord van Parijs is mede ondertekend door Nederland. De rechter heeft de Nederlandse staat en een groot bedrijf als Shell al tot de orde geroepen. Toch lopen de toonaangevende politici niet voorop als het om maatregelen gaat die nodig zijn om die ombuiging te realiseren. Uit angst voor de kiezer?  Ik schrik van de reactie van de Telegraaf op het ambitieuze maar onafwendbare maatregelenpakket dat de Europese Commissie afgelopen week heeft aangenomen. Terwijl Zuid-Limburg overstroomde, begon de Telegraaf – hoe ironisch – die plannen af te kraken en de burger voor te houden dat hij de rekening ervan zou moeten gaan betalen. Alsof de klimaatverandering nu geen extra kosten vergt en bij ongewijzigd beleid de maatschappelijke kosten niet enorm zullen oplopen. Eerst de burgers bang maken en vervolgens constateren dat er geen draagvlak is voor aanpassingen. Niet mijn manier. Het is daarom te hopen dat er politici opstaan die wel in staat zijn om onze burgers en ondernemers te overtuigen van de noodzaak van verandering.


Aanpassingen van onze energiesystemen kosten bedrijven en particulieren veel geld. Maar die investeringen kunnen over meerdere jaren gespreid worden en zijn minder problematisch als door klimaatsceptici wordt voorgesteld. Ze zijn pas aan de orde als er een vervanging nodig is, zoals dat altijd is gegaan. Als uw CV-ketel op is, investeert u toch ook in een nieuwe? Als u nu al weet dat u beter in een gasloze ketel kunt investeren, dan is dat toch geen beslissing die u op hogere kosten jaagt? Het beter isoleren van uw woning, het investeren in zonnecollectoren of in warmte-koudepompen bespaart u op den duur bovendien veel kosten op uw energierekening. Zo denken ondernemers ook. De overheid moet daarom duidelijke doelen stellen. Met subsidieregelingen kan de overheid die overschakeling versnellen en mensen met te weinig draagkracht ondersteunen. Daar hebben we als samenleving uiteindelijk allemaal profijt van. Vraagt u het maar aan onze Limburgse landgenoten. 
 

Sportverdwaasd

week 27 - 2021

Sportliefhebbers kunnen deze zomer hun hart ophalen. Het EK Voetbal, de Tour de France, Wimbledon en de Olympische Spelen. Uren zendtijd wordt eraan besteed, als het niet voor de live uitzendingen is, dan toch zeker voor de herhalingen. Ook ’s avonds laat gelukkig, want daar moet ik het grotendeels van hebben. Alle tv-reclames staan in het teken van Oranje en zijn infantieler dan ooit. Zelfs de journaaluitzendingen besteden ruim aandacht aan de geleverde sportprestaties. Al het andere nieuws moet gewoon tot na de zomer even wachten. Wie nog dacht dat voetbal de belangrijkste bijzaak ter wereld is, moet de ogen wel zijn geopend. Sport is hoofdzaak en voetbal staat bovenaan. Uiteraard was het niet de bedoeling dat we verloren van de Tsjechen. Maar we delen dat lot gelukkig met Duitsland en Frankrijk, gedoodverfde winnaars van het EK voetbal. Vooral balen we omdat het voetbal van onze nationale sterren niet om aan te zien was. 5-3-2, hoe haalt die Frank de Boer het in zijn kop? Maar gelukkig hebben we Max Verstappen en Mathieu van der Poel nog en gaan we op de Olympische Spelen minimaal 46 medailles halen, is al berekend. De sport leidt kortom niet alleen tot groot enthousiasme van miljoenen Nederlanders, ook ons chauvinisme breekt weer alle records. 

Natuurlijk ben ik het eens met Aristoteles die ooit zei dat je beter de geest dan het lichaam kunt trainen, maar voor filosofie hebben we deze zomer even geen tijd. Voor mijn eigen geestelijke ontspanning is zo’n sportzomer helemaal niet zo gek. Want ik moet bekennen dat ik het ook wel erg leuk vind. Niet dat ik mijn huis oranje verf, met dwaze hoedjes op voor de buis ga zitten of een origineel oranje kostuum laat maken voor ieder voetbaltoernooi, zoals dat Rotterdamse echtpaar, dat toch echt wel enige opleiding genoten leek te hebben. Sommigen nemen de sportverdwazing wel erg serieus. 

Maar ook ik vind het heerlijk om te zwelgen in oranje sportsuccessen. Ik app regelmatig met mijn zoon. En ik kan genieten van de spanning, de concentratie van de sporters, de ontlading als er gewonnen wordt en van het niet uitgepraat raken over mooie, eindeloos herhaalde sportmomenten. De bindende functie van sport, zeker als we iets winnen, is groot. En we mogen best trots zijn dat ons nationale sportverenigingsleven, de goede sportinfrastructuur en de uitstekende volksgezondheid dit allemaal mogelijk maken. Maar ik moet nu stoppen, want het EK 1988 is op Andere Tijden Sport. Mooie sportzomer iedereen!

Brandweerhelden gevraagd

week 25 - 2021

Hebt u de advertenties al gezien, waarmee in onze regio nieuwe vrijwilligers voor de brandweer worden gezocht? Met name de kleinere woonplaatsen zoals Oudenhoorn en Zwartewaal kunnen nieuwe aanwas gebruiken, maar ook de wat grotere woonkernen in ons gebied willen er nog wel wat mensen bij hebben.

Als burgemeester hoop ik vurig dat de oproep respons krijgt. Niet zozeer omdat de brandveiligheid in acuut gevaar is, maar vooral omdat het een prachtige en uitdagende functie betreft. Een functie waarmee je de eigen lokale samenleving bovendien een grote dienst bewijst. Brandweerman behoort tot de meest gewaardeerde functies. Menig jongen of meisje droomt ervan ooit bij de brandweer te kunnen komen, als ze een open dag bijwonen. 

Niet iedereen weet dat twee derde van de brandweer in ons land bestaat uit vrijwilligers. Alleen de grotere steden kennen beroepsbrandweren met permanent bezette kazernes. In vrijwel alle kleinere gemeenten bestaat de brandweer uit lokale vrijwilligers. Nou verdient het begrip ‘vrijwilliger’ in dit verband wel enige nuancering. Want de brandweervrijwilliger wordt niet alleen zeer intensief opgeleid voordat je inzetbaar bent, er worden ook hoge eisen aan hem of haar gesteld. Zo moet je uiteraard over een goede lichamelijke en mentale conditie beschikken, goed kunnen samenwerken in teamverband en onder hoge druk in soms zeer stressvolle omstandigheden kunnen functioneren. En ook belangrijk: je moet tijdens werktijden beschikbaar zijn ingeval er een acute melding is en je inzet direct nodig is. Dat laatste is een belangrijke reden dat er op doordeweekse dagen niet altijd voldoende brandweervrijwilligers bij uitrukken meer voor handen zijn. 

Het idee dat alleen stoere mannen geschikt zijn en worden gevraagd is achterhaald. Het beeld dat iedere brandweerman een brandende woning in moet kunnen stormen om daarna met een slachtoffer op de schouder naar buiten te komen, is maar een deel van de werkelijkheid. Natuurlijk zijn die brandweerlieden ook nodig. Maar logistieke ervaring, kunnen organiseren, kennis hebben van chemische stoffen, informatiedata kunnen analyseren, een drone besturen, een team leiden zijn net zo belangrijke vaardigheden. En wie denkt nog dat vrouwen daarin minder zijn dan mannen? 
De eisen om een volleerd brandweerman of –vrouw te kunnen worden zijn hoog. Maar het levert een enorme waardering voor je inzet op van de samenleving waar je woont en werkt. Plus een goede teamgeest, kansen op zelfontplooiing en zeer afwisselende ervaringen. En er staat bovendien best een aardige vrijwilligers- en onkostenvergoeding tegenover. Ik hoop dus dat in Zwartewaal en Brielle zich nieuwe brandweervrijwilligers melden. Wie weet is dat de eerste stap op weg naar lokaal heldendom!  

Op www.werkenbijdevrr.nl is alle info te vinden over brandweervrijwilligers bij de VRR en kunnen kandidaten zich aanmelden voor een oriënterend gesprek.

Toerismeparadijs

week 23 - 2021

De laatste zondag in mei fietsten mijn vrouw en ik ruim 40 kilometer op Voorne. Geheel op eigen spierkracht! Soms krijg je het Laatste der Mohicanen-gevoel als je nog op een gewone heren- en damesfiets rijdt. Na weken van kou en regen was het eindelijk prachtig fietsweer. De zon scheen en de natuur bolsterde als nooit tevoren. We genoten van de bloemige bermen met fluitenkruid, klaprozen, boterbloemen, zuring en margrieten en een grote diversiteit aan grassoorten. Dankzij het terughoudende maaibeleid van de landschapsbeheerders, waterschap en gemeenten. Prachtig bloeiende meibomen langs de wegen en sloten. Goede fietspaden met duidelijke bewegwijzering. Bij een fietsknooppunt nog enkele Spaanse(!) fietskampeerders het systeem uitgelegd. Ze waren verrukt, toen ze snapten hoe het werkt. 

Al fietsende bekroop ons opnieuw het zalige gevoel dat we toch in een prachtig stukje Nederland wonen. De natuur, de rust, de waterpartijen, de goede fietsinfrastructuur en onderweg ook alles wat lichaam en geest nodig hebben in de vorm van eten en drinken. Al was er bij een restaurant onderweg nog wel wat op te merken. Twintig minuten wachten op de bestelling en appeltaart die nog halfbevroren op tafel werd gezet. Deze wat mindere ervaring kon ons goede humeur die dag niet deren. We sloten de fietsdag af met een voortreffelijk diner op een terras van een Briels restaurant. 

Deze mooie fietsbeleving staat niet op zichzelf. Het eiland Voorne-Putten wordt gelukkig door steeds meer toeristen en dagjesmensen ontdekt om zijn natuurlijke schoonheid, de recreatieve mogelijkheden op water en land en de goede faciliteiten. Onderweg zagen we dat de campings en huisparken al heel druk bezet waren. De promotiewebsite van OP Voorne-Putten (www.opvoorneputten.nl) wordt steeds vaker bezocht.

De inspanningen die recreatie- en horecaondernemers, gemeenten en landschapsbeheerders hebben gedaan om ons eiland aan te prijzen zijn dus succesvol. Dat is goed voor ons eiland. Toerisme en recreatie vormt een steeds groter deel van ons nationaal inkomen. Het zorgt voor werkgelegenheid en versterkt het economisch draagvlak van de middenstand. De vitaliteit van de woonkernen is erbij gebaat. Indirect profiteren ook kunst en cultuur en evenementenorganisaties van het toenemende toerisme. Jammer dat sommige inwoners zeggen, dat ze liever niet meer toeristen naar Voorne-Putten zien komen, want waarom zou je het mooie van Voorne-Putten niet delen met anderen? Bovendien, je bezoekt toch zelf ook graag andere mooie streken in Nederland?

Met het afnemen van de coronabeperkingen liggen er weer mooie kansen. Ik wens daarom iedereen een zomerseizoen vol bloei en groei. 

Welke gemeente past u?

week 21 - 2021

Het kan u nauwelijks ontgaan zijn dat de gemeenten op Voorne dezer dagen uw medewerking vragen. Namelijk door de vraag te beantwoorden in welke gemeente u vanaf 2023 wilt wonen? Weest gerust, u hoeft niet te verhuizen. Maar per 1 januari 2023 zullen Brielle, Hellevoetsluis en Westvoorne gaan fuseren tot de nieuwe gemeente Voorne aan Zee. En daar wordt u dus automatisch inwoner van. Aan uw woonplaats en woonadres gaat niets veranderen. Dat u in de toekomst met een andere gemeente te maken krijgt, is wel zo goed als zeker. Al moet formeel de Tweede Kamer er nog mee instemmen.

Zoals dat bij een fusie gaat, of het nou in de overheidssector, de semi-publieke sector of in het bedrijfsleven is, er zullen altijd verschillen zijn tussen de fuserende partners. De ene is beter in dit, de ander in dat. De ene organisatie kenmerkt zich door een familiecultuur en informeel gedrag, de ander door een professionele, zakelijke bedrijfscultuur. Die verschillen zijn er ook tussen de fuserende gemeenten op Voorne, al zijn er gelukkig ook veel overeenkomsten en voeren we grosso modo alle drie de zelfde taken uit. Dat maakt het mogelijk om bij een nieuwe start het beste van elkaar over te nemen en in de nieuwe organisatie toe te passen.

Een nieuwe gemeente vormen biedt echter nog veel meer mogelijkheden. Bijvoorbeeld om een nieuwe gezamenlijke identiteit te kiezen en te bepalen wat voor soort gemeente je wilt worden. Te bepalen waar de belangrijkste accenten in beleid en bestuur moeten komen te liggen. Hoe je de relatie tussen bestuur en burgers vorm wilt geven. Wat het zwaarst moet wegen: lage lokale lasten of een optimale dienstverlening en prachtige voorzieningen. En gaat het om economische groei door meer toerisme en bedrijvigheid of wil je vooral een rustige woongemeente zijn? Hoe gaan de verschillende woonkernen zich tot elkaar verhouden. Hoe belangrijk vindt u het dat er ook geïnvesteerd blijft worden in de kleinere woonkernen? Of is het verstandiger om de voorzieningen vooral in de grotere centra te concentreren? Best lastige keuzes. Eigenlijk gaat het om de maatschappelijke en menselijke waarden die de grondslag van de nieuwe gemeente gaan vormen.

Ik hoop dat u als toekomstig inwoner van Voorne aan Zee de komende week de tijd wilt nemen om de toekomst van uw nieuwe gemeente mee te bepalen. Vul daarom de Toekomstwijzer Voorne aan Zee in. Op www.naar1gemeenteopvoorne.nl staat hoe u dat kunt doen. Dank u wel alvast.

Regiojournalistiek in gevaar

week 19 - 2021

De regiojournalistiek staat zwaar onder druk. De NDC mediagroep, waaronder vele huis-aan-huisbladen vallen, kan het niet meer bolwerken. In rapporten van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten en de Raad voor het Openbaar Bestuur werd al eerder de alarmbel geluid. Regionale media zijn onmisbaar voor het informeren over en kritisch volgen van de lokale en regionale politiek. Voor de zogeheten ‘tegenmacht’, een woord dat de laatste weken herhaaldelijk klinkt.

Het aantal lezers van regionale dagbladen is sinds 2000 met meer dan 50 % geslonken. De oplage van huis-aan-huis bladen is in 10 jaar van 14 naar 8 miljoen lezers gedaald. Het marktaandeel van de regionale omroepen is voor radio minder dan 10 %, voor televisie minder dan 30%. In de Randstad liggen die cijfers nog lager. De zorgen over de toekomst van de regionale media zijn dus terecht. 

Ook in onze regio merken we de achteruitgang van de regionale en lokale journalistiek. De diversiteit aan huis-aan-huis bladen is verminderd sinds de Brielsche Courant ophield. Eigen journalistieke reportages en kritische beschouwingen zijn schaars. Bij de nieuwsgaring kun je soms vraagtekens stellen. De commerciële afhankelijkheid wordt groter. Zelfs bij een professionele krant als het AD met zijn regionale editie Voorne-Putten. Dat is geen verwijt, maar een sombere constatering. Er komt wel erg veel neer op die paar journalisten die nog ingezet worden. De regionale omroep op Voorne-Putten, LINQ, moet het geheel met vrijwilligers doen. 

De verschraling van de regiojournalistiek gaat ten koste van het functioneren van de democratie. Dat gat kan door online nieuwsmedia niet opgevuld worden. De overheid zal daarom middelen beschikbaar moeten stellen om de onafhankelijke regionale pers in stand te houden. Nu ontvangen gemeenten € 1,34 per inwoner, alleen voor de regionale omroep. De beide rapporten bepleitten daar bovenop een landelijk steunfonds van ca. € 50 miljoen, ca. € 3 per inwoner, door het rijk aan de gemeenten te financieren. De Provincie Zuid-Holland heeft onlangs financiële steun gegeven aan regionale media en journalisten om bijzondere lokale thema’s aandacht te geven. 

Gemeenten kunnen extra pagina’s kopen in de huis-aan-huis bladen voor hun gemeentelijke berichten, maar moeten daar dan wel voor kiezen. Binnenkort vervalt de wettelijke verplichting om de gemeenteberichten via gedrukte media te publiceren. Veel gemeenten overwegen hun bekendmakingen alleen nog digitaal te doen. Met als gevolg een nog slechtere economische positie van de bladen en nog minder inwoners die van het nieuws kennis kunnen nemen. Dat zou dus een verkeerde keuze zijn.

In de landelijke verkiezingsprogramma’s was er geen aandacht voor dit onderwerp. Ik mag hopen dat het nieuwe Kabinet de aanbevelingen wel oppakt. 
 

Gedachten bij 4 mei

week 17 - 2021

Bij mijn vroegere woonhuis in Voorburg werden vorige week Stolpersteine gelegd, die we ook in Brielle kennen. In dat huis woonde in de eerste oorlogsjaren de joodse familie Waisvisz. Vader, bedrijfsleider, moeder en twee zonen in de middelbare school leeftijd. In april 1942 werden ze uit huis gehaald om naar Westerbork gebracht te worden. In mei 1943 werden ze naar Sobibor vervoerd, waar ze vrijwel meteen vergast werden. Nabestaanden zijn er niet. Deze gewone, alledaagse familie is uitgeroeid. Omdat ze joods waren. 

Op dinsdag 4 mei houden we weer onze Dodenherdenking. Helaas voor het tweede achtereenvolgende jaar op sobere, ingetogen wijze. Dat hoeft echter niet te betekenen dat we die dag niet kunnen stilstaan bij de vreselijkste misdaad die we de afgelopen eeuw hebben gekend. In gedachten of door om 20.00 uur thuis of waar dan ook enkele minuten stilte in acht te nemen. 

Gelukkig vinden de meeste Nederlanders nu hoe principieel verkeerd het was dat een bevolkingsdeel in de oorlog vanwege hun religie kon worden ontrecht, vervolgd en vermoord. Dat mag nooit meer gebeuren, roepen we uit volle overtuiging. We hebben geleerd van die oorlog. En we geloven oprecht dat we nu het goede doen. 

We zijn een goedwillend volk, dat geloof ik zeker. Daarom blijft het puzzelen waarom slechts een enkeling protesteerde toen de joodse bevolking meer en meer als tweederangs burgers werd behandeld, toen joodse werknemers hun baan werd afgenomen, joodse schoolkinderen van scholen werden verwijderd, joodse eigendommen vervreemd werden en hun burgerrechten werden afgenomen. Er was verzet, maar verreweg de meeste mensen zwegen toen de joodse buren, collega’s en vrienden naar Westerbork of Vught moesten om vandaar naar concentratiekampen afgevoerd te worden. Alsof men er aan gewend was geraakt dat een deel van onze medebewoners uit ons land verwijderd ging worden. Ze waren immers joods en dat verklaarde blijkbaar genoeg. 

Ruim driekwart eeuw later. De Jodenvervolging is rijk gedocumenteerd. We beseffen hoe gruwelijk het was. Dat zal ons nooit meer overkomen, zeggen we tegen elkaar. Maar kunnen we daar echt gerust op zijn? Een groeiend deel van de politiek kijkt niet meer op van standpunten die inwoners niet als gelijk behandelen. Een zesde van de Tweede Kamer sluit moslims uit van een aantal grondrechten. Het is al zo vaak herhaald, dat het in de media al niet eens meer opvalt. Terwijl het flagrant in strijd is met artikel 1 van onze Grondwet. Ik vraag me daarom steeds vaker af of we werkelijk iets hebben geleerd van het verleden.
 

Liefde in tijden van corona

week 15 - 2021

Corona maakt in Brielle mooie initiatieven los. Zoals de inwonersacties om met elkaar het zwerfvuil in eigen buurt en op bijzondere plekken op te ruimen. Het idee is simpel, maar de uitvoering niet. Het idee moet immers wel enige weerklank vinden, want anders sta je als initiatiefnemer op zeker moment in je eentje vuil te prikken. Gelukkig raakte het idee in Brielle bij heel veel mensen de goede snaar. Buurtgenoten, wijkbewoners, verenigingsleden of gewoon iedereen die mee wilde doen, werden via de sociale media opgeroepen om mee te helpen. En daar werd zeer positief en ruimhartig op gereageerd. Ook kinderen hielpen massaal mee om zoveel mogelijk rotzooi van de straat of uit de groene borders te verwijderen. Sponsoren en gemeente stelden middelen ter beschikking om de deelnemers te helpen, zoals prikkers en handige vuilniszakringen. Iedereen droeg enthousiast een steentje bij aan een schonere openbare ruimte. Bovendien voelde het ook nog eens als leuk en gezond om met een groep mensen samen iets te ondernemen. Zeker in deze corona-omstandigheden. Niets dan lof derhalve. 

Ook geniet ik erg van initiatieven als bike-and-bite en walk-and-bite die door een aantal horecaondernemers de laatste weken zijn gelanceerd. Ook weer zo’n simpel idee, maar als je de handen ineen slaat als ondernemers kun je zomaar een culinair aangename én sportieve vorm van tijdsbesteding aan de Briellenaren bieden. En er hopelijk ook nog iets aan verdienen. Op zijn minst heel veel goodwill, want de mensen snakken ernaar om even uit de corona sleur te kunnen stappen. Ik vind het daarom een prachtig initiatief dat bovendien geen extra risico’s voor coronabesmettingen meebrengt. Uiteraard wel met inachtneming van de afstandsvereisten en vermijding van samenscholing. Ook kan alleen eten en drinken worden opgehaald en nog niet bij de horecaondernemers worden genuttigd. Gelukkig kon ik ook de veiligheidsregio overtuigen van de toelaatbaarheid van deze originele vorm van tijdverdrijf. 

Ten slotte word ik helemaal warm van het laatste initiatief van de stichting Kunst & Cultuur. Jonge Brielse artiesten laten optreden voor mensen die het nodig hebben. Het talentrijke duo Lucia Hakbijl en Noa Kariem en de jonge talentvolle zangeres Faure, alle drie uit Brielle, verzorgden afgelopen weekend miniconcerten aan de voordeur van mensen die door anderen waren opgegeven. Allemaal verrassingsconcerten onder de titel Liefs uit Brielle. Daar gaan de harten toch van smelten?

Hartstikke positief allemaal! Weg met de zurigheid en maak weer plezier. De initiatieven laten ook zien wat samenwerking vermag. Goed om vast te stellen dat liefde ook in tijden van corona bestaat!

Voorne aan Zee

week 13 - 2021

“What’s in a name?”, vroeg Shakespeare zich al af en voegde daaraan toe, dat een roos toch niet minder lekker ruikt als je hem geen roos meer noemt? U begrijpt dat ik daaraan dacht toen de gemeenteraden van Brielle, Hellevoetsluis en Westvoorne vorige week besloten de naam Voorne aan Zee mee te geven aan de nieuwe gemeente. Wat je ook van die naam vindt, het is in ieder geval een unieke naam. Want er is geen andere gemeente die de toevoeging aan Zee nog draagt.  Wijk aan Zee en Katwijk aan Zee verdwenen juist als gemeentenamen toen ze opgingen in grotere gemeenten. Het  belangrijkste argument voor de toevoeging aan Zee aan Voorne zijn de van oudsher bestaande banden van de drie gemeenten met de Noordzee. Daar is geen speld tussen te krijgen, ook al hebben Hellevoetsluis en Brielle sinds de afdamming geen verbinding meer met die zee. Sindsdien zijn het zoetwatergemeenten, daar zal zelfs het kierbesluit niets aan veranderen. In de Brielse woonwijken zijn diverse straten genoemd naar termen uit de scheepvaart. Dat zegt genoeg over het maritieme verleden van Brielle. Bovendien, zonder zee geen watergeuzen en zonder watergeuzen geen inname van Den Briel. Over de ligging van de nieuwe gemeente kan straks geen enkel misverstand meer ontstaan, want dat we aan de kust liggen is duidelijk. Om die reden zijn vooral de recreatieondernemers in hun nopjes met de nieuwe gemeentenaam. Zij zien de Belgische en Duitse toeristen al massaal toestromen naar ons eiland. De concurrentie van Zee-land kan versterkt worden aangegaan volgens de ondernemers. De slogan ‘mijd de file, sla af naar Brielle’ wordt voor het vakantieverkeer nog toepasselijker. De nieuwe naam zal zeker een extra impuls vormen voor nog meer inzet op recreatie en toerisme op Voorne. Toch gaat dat niet vanzelf. We hebben veel te bieden, maar we kunnen ons altijd nog verbeteren. Bijvoorbeeld als het gaat om samenwerking, nieuwe toeristische producten en opwaardering van huisjesparken, campings, jachthavens, recreatieterreinen, natuurgebieden en hotelaccommodaties. Een mooie uitdaging voor recreatieondernemers én gemeente. Brielle is al goed bezig. Binnenkort opent hotel De Poorter. Er zijn vergevorderde plannen voor een klein hotel in de Nobelstraat, een groot hotel aan de Nolle en een luxe vakantiepark op de voormalige camping Natukreek. Een mooie portefeuille die Brielle overdraagt aan de fusiegemeente. De tijd tot de fusie gaan we ons best doen om de nieuwe naam Voorne aan Zee te laten inburgeren. Het zal wel even wennen zijn!

Slotakkoord

week 11 - 2021

De komende Tweede Kamerverkiezingen betekent weer afscheid nemen van diverse politici. Niets zo tragisch als vooraanstaande politici die niet weten wanneer ze op moeten houden. Dat is de rode draad van het boek Slotakkoord, over het einde van politici, dat onlangs verscheen. Ik mocht meekijken naar de boekpresentatie in perscentrum Nieuwspoort in Den Haag. Dat was hoogst vermakelijk. Bijna leedvermaak!!

Dat het vooral landelijke politici betreft is wel een beetje jammer. Op lokaal niveau hebben zich namelijk ook diverse koningsdrama’s afgespeeld. Een mooi voorbeeld was is de oerconservatieve burgemeester van Gorinchem, Ridder van Rappard, die na 32 jaar niet meer was herbenoemd. Hij richtte een eigen lokale partij op om zijn opvolger in de raad te kunnen bestrijden. Of de burgemeester van Smallingerland die door de politie in Zwolle werd opgepakt bij een vechtpartij na een bordeelbezoek. Hij vond zelf dat hij burgemeester kon blijven, maar toen iedereen hem ging mijden, was het toch echt afgelopen met zijn carrière. Deerniswekkende gevallen!

Ook met bestuurders die op lokaal niveau geweldig presteerden, maar overstapten naar de landelijke politiek, kon het verkeerd aflopen. Burgemeester André van der Louw van Rotterdam werd gevraagd minister te worden in een kabinet dat helaas voor hem na een jaar al uit elkaar viel. Hij werd nog wel KNVB-voorzitter, maar zijn politieke loopbaan was voorbij. Of Job Cohen, de gelauwerde burgemeester van Amsterdam. Maar toen hij politiek leider in de Tweede Kamer werd, bleek dat niet zijn biotoop te zijn. De glans was er snel af. Ivo Opstelten idem dito. Zijn hele leven een geprezen burgemeester, het laatst in Rotterdam. Toch koos hij in zijn nadagen voor een ministerschap. En we weten: hij struikelde over een niet meer te vinden bonnetje.

De omgekeerde weg was evenmin altijd succesvol. Voor oud-minister Hans Gruijters duurde het liefst vier jaar voordat hij weer een nieuwe baan vond. Het werd het burgemeesterschap van het toen nog weinig voorstellende Lelystad. Voor deze rasechte Amsterdammer werd het burgemeesterschap een jarenlange kwelling, mede door zijn kleptomane vrouw. Gerespecteerd verzetsman, bankier en Eerste Kamerlid Gijs van Hall, die in 1957 burgemeester werd van Amsterdam, begreep de nieuwe tijdgeest van de jaren ’60 niet. Hij werd oneervol door de ministerraad ontslagen nadat hij zelf weigerde ontslag te nemen.

Politiek is een mooi métier. Je kunt hoge toppen bereiken en diepe dalen. Als je die dalen niet tijdig ziet, kun je hard vallen. Maar je wordt dan nog wel lang in boeken en columns herinnerd.

 

Uitzicht is nodig

week 9 - 2021

Terwijl de besmettingscijfers weer oplopen heeft nog slechts 40 procent van de Nederlanders vertrouwen in het Kabinetsbeleid tegen het coronavirus. Terwijl het begrip voor stevige maatregelen nog groot is. Dat is zorgelijk, maar verklaarbaar. Niemand kan nog een touw vastknopen aan hoe het Kabinet tot zijn keuzes komt. "Met 50 procent van de informatie 100 procent van de oplossing proberen te vinden”, zei premier Rutte toen de coronacrisis net ons land had bereikt. Maar dat kan toch na een jaar onderzoek en ervaringen door een leger van deskundigen toch moeilijk meer volgehouden worden. Het probleem is eerder dat er misschien wel te veel deskundigen meepraten en dat het Kabinet dan weer de een dan weer de ander het oor lijkt te lenen. Het gevolg is een zwalkend beleid en groeiende twijfel aan de effectiviteit van de maatregelen. Generieke maatregelen waarvan de logica en de bewijsvoering node gemist wordt. Het beeld overheerst dat we ondanks de beperkingen en de vaccinaties nog steeds aan de grillen van het virus zijn overgeleverd. Er is na een jaar coronabeleid nog steeds geen sprake van “grip”. 

Wat vooral ontbreekt is perspectief. Uitzicht op verbetering, uitzicht op beheersing van het virus. Laat het verband zien tussen de maatregelen en het dichterbij een oplossing komen. Laat ook meer maatwerk toe. Vooral op lokaal niveau is er meer variatie mogelijk dan met het centralistische generieke beleid van nu. Dat krijgt soms absurde bureaucratische trekken - zoals nu rond het openstellen van niet-essentiële winkels - en houdt een leger aan bestuursjuristen aan het werk. Brielle is geen Rotterdam, zoals de ene regio ook anders is dan de andere. Over het doel wordt niet van mening verschild. We moeten dat virus eronder krijgen. We moeten onszelf beperkingen opleggen tot dat het geval is. Maar tegelijkertijd zou er meer ruimte kunnen komen voor initiatieven die rekening houden met lokale omstandigheden en uitgaan van lokale kracht. Vraag gemeenten eigen afspraken te maken met lokale ondernemers, verenigingen en organisatoren van evenementen. Wat kun je verantwoord wel doen, in plaats van ‘nee’ blijven zeggen? Maak binnen duidelijke kaders iedereen eigenaar en verantwoordelijk voor de aanpak. Houd elkaar aan de afspraken. Spreek ook af wat er gebeurt als de situatie verslechtert en blijf ook handhaven. Voor kleinere gemeenten, voor kleinere gemeenschappen, liggen hier mogelijkheden. Met een groter vertrouwen in de eigen verantwoordelijkheid van ondernemers en verenigingen zal de motivatie en het geloof in het perspectief weer toenemen. En ook het vertrouwen in het Kabinet. 

Verkiezingen in coronatijd 

week 7 - 2021

Door de val van het Kabinet-Rutte III en de vele nieuwe lijsttrekkers en partijen, gaan we op woensdag 17 maart aanstaande interessante verkiezingen voor de Tweede Kamer tegemoet. Door de corona zijn ze nog extra bijzonder. Gevreesd wordt dat de opkomst van de kiezers door deze epidemie wel eens lager kan worden dan vier jaar geleden. En dat beïnvloedt mogelijk de verkiezingsuitslag. Uitstel van de verkiezingen is wel bepleit, maar voor nu afgewezen. 

Vanwege de corona is er wel een aantal veranderingen in de organisatie van de verkiezingen doorgevoerd. De komende weken zult u daar via landelijke en plaatselijke media over geïnformeerd worden. Maar ik kan u alvast over de belangrijkste veranderingen vertellen. Ten eerste kan er niet op één dag, maar op drie dagen gestemd kan worden. Op maandag 15 en dinsdag 16 maart zullen er al drie stembureaus open gaan in Brielle, namelijk bij de Ommeloop, Maerlant (middelbare school) en de Infirmerie. Op 17 maart kan er op 9 verschillende locaties worden gestemd. Op die manier kan het aantal kiezers meer gespreid worden. 

Daarnaast is besloten dat alle inwoners van 70 jaar en ouder de mogelijkheid krijgen om per post te stemmen. Die per post uitgebrachte stem moet dan wel uiterlijk 17 maart ontvangen zijn. Voorts is het voor een kiezer mogelijk om 3 in plaats van 2 volmachtstemmen uit te brengen namens kiezers die niet zelf kunnen stemmen. Uiteraard zullen de stemlokalen aan strenge hygiëne-eisen voldoen. Dat betekent afstand houden en mondkapjes dragen. Ook staat er iemand bij de deur van het stemlokaal om de toeloop te reguleren. Alle stembureauleden moeten een gezondheidstest ondergaan.  U wordt zelfs verzocht een rood schrijvend potlood of pen mee te nemen. En kom liever niet allemaal rond het middaguur of ’s avonds na 18.00 uur, want dan is het doorgaans druk. 

Ik hoop in Brielle op een even goede opkomst als vier jaar geleden. Op 15 maart 2017 was die opkomst 83,4 procent, 1,5 procent boven het landelijke cijfer. De Brielse kiezers konden toen op 28 partijen stemmen. Nu hebben zelfs 89 politieke partijen zich gemeld waarvan er uiteindelijk 37 partijen meedoen aan de verkiezingen. Een groot aantal, maar passend in een tijdsgewricht waarin het eigen gelijk belangrijker lijkt dan de wil om gemeenschappelijkheid te zoeken. Maar misschien kun je het ook positief zien, als teken dat de Nederlandse politiek levendiger is dan ooit. En dat ondanks de corona, het geloof in de overheid nog steeds groot is. Hoe dan ook zeg ik: gebruik uw stem op 15-17 maart 2021!
 

Onrustdreiging

week 5 - 2021

Anderhalve week geleden waren er in diverse steden en dorpen vier dagen demonstraties die uitmondden in rellen en zelfs plunderingen. Het leverde vreselijke beelden op. De schade voor een aantal winkeliers was groot. Politie en andere ordebewakers werden belaagd met stenen en andere voorwerpen. De Mobiele Eenheid en de te hulp geroepen Marechaussee hadden er de handen vol aan. Er waren diverse arrestanten en de rechter deelde afgelopen week via het snelrecht stevige straffen uit. De geest lijkt daardoor weer een beetje in de fles. Sinds begin jaren ’80 hebben we zo’n combinatie van ongeremde woede en vernielzucht niet meer meegemaakt. 

Over de oorzaken van deze onlusten is al veel gesproken en geschreven. Ik geloof niet dat de invoering van de avondklok de reden was. Wel was die misschien de druppel die de emmer vol opgekropte frustraties over de gevolgen van de corona-crisis en boosheid op de regering deed overlopen. De meeste relschoppers waren jongeren, losgeslagen anti-overheid figuren en hooligans die eens lekker met de politie wilden matten en daarvoor geen specifieke aanleiding nodig hadden. De opruiing op sociale media gaf hen het laatste zetje.

De gewelddadigheden hadden ook effect op onze gemeente. Vorige week dinsdag ontstond er grote onrust onder onze winkeliers in de binnenstad en ook bij wijkverenigingen, buurtapp-groepen, scholen en ouders. Aanleiding waren diverse oproepen op sociale media om ook in Hellevoetsluis en Brielle te gaan rellen. De gemeente werd dan ook plat gebeld en gemaild. Natuurlijk hebben we direct overleg opgestart met de politie. Er vond lokaal en regionaal overleg plaats, waarbij ook het openbaar ministerie betrokken werd. Alle voorbereidingen werden getroffen om ongeregeldheden te voorkomen. De politie werd op extra sterkte gebracht. Maatregelen lagen klaar om bij het minste of geringste in actie te kunnen komen. Sommige jongeren werden thuis bezocht door de politie of in de gaten gehouden. De samenwerking tussen de verschillende diensten kwam snel en goed op gang. En met succes, want de dreigende ordeverstoringen hebben niet plaatsgevonden. Een bericht in het AD over stenen gooiende demonstranten op de N57 bleek foutief. Iedereen heeft rustig kunnen slapen. Met dank aan politie, boa’s en onze medewerkers openbare orde en veiligheid. 

Ook met de ondernemers en scholen, wijkorganisaties en appgroepen hebben we contact onderhouden. Fijn dat ook zij goed meedachten. Daardoor nam de grootste angst in de loop van de week al af. Ik mag niettemin hopen dat we niet snel weer zo’n dreigende situatie gaan meemaken. Daarom blijven we alert!   


 

Menselijkheid graag!

week 3 - 2021   

De val van het kabinet-Rutte III over de toeslagenaffaire is meer dan symbolisch. Het zou een ommekeer moeten inluiden van hoe wij in ons land het systeem van sociale zekerheid en rechtsbescherming vormgeven. Dat gaat niet vanzelf. Maar via onze stem kunnen we daarop binnenkort nog enige invloed uitoefenen.

De toeslagenaanpak en ook de discussie over het terugeisen van € 7000 van een gezin in de bijstand, omdat oma de wekelijkse boodschappen betaalde, doen ons beseffen dat de systeemwereld het definitief gewonnen heeft van de leefwereld. In die systeemwereld zijn wet- en regelgeving niet bedoeld om mensen te helpen en te beschermen. Eerder lijkt de staat zich te willen beschermen tegen haar burgers, die bij voorbaat gewantrouwd worden en dus met forse sancties weerhouden moeten worden van verkeerd gebruik. Natuurlijk, misbruik van sociale voorzieningen is onjuist en mag bestraft worden, maar niet als er sprake is van onbedoelde fouten of van onbegrijpelijke regelgeving. Bovendien moet een burger zich altijd kunnen verweren tegen die machtige overheid, maar rechtsbescherming faalt als men louter de tekst van de wet volgt en niet naar de consequenties van toepassing voor individuen kijkt. Niet de redelijkheid, laat staan de menselijkheid, wordt in het huidige systeem beoordeeld. 

Verschillende politieke partijen lijken in te zien dat het anders moet. Dat we weer de waarde achter het sociale zekerheidsstelsel voorop moeten zetten. Dat in ons rijke land niemand sociaal of financieel door het ijs mag zakken. Dat we mensen helpen aan voldoende bestaanszekerheid om alle vaste lasten te kunnen betalen. En vooral om kinderen niet op te laten opgroeien in armoede en ze gelijke ontwikkelingskansen te bieden, ook als je ouders weinig geld hebben. Natuurlijk moeten we ons uiterste best doen om mensen niet in zo’n afhankelijkheidssysteem te laten komen. We zullen veel meer maatwerk moeten kunnen toepassen en rekening houden met individuele omstandigheden. En dat betekent dat de huidige ingewikkelde wet- en regelgeving snel moet worden aangepast. 

Ik hoop dat de gemeenten een fors aandeel in de herziening van het toeslagen- en bijstandsstelsel opeisen. Gemeenten zijn nu helaas vooral uitvoeringskantoren van het Rijk. Er is in de Participatiewet geen millimeter ruimte om maatwerk toe te passen en de omstandigheden te betrekken bij sancties. Wel krijgen de gemeenten de gevolgen voor hun kiezen als de Belastingdienst toeslagen gaat terugvorderen en gezinnen in diepe schulden stort. De maatschappelijke effecten daarvan voor gezinnen en kinderen slaan neer op de lokale gemeenschap. Als gemeente moeten we daarom opkomen voor onze inwoners! 

Onze geesten zijn vrij!

week 1 - 2021  

In normale omstandigheden had ik op 6 januari in de Sint-Catharijnekerk de jaarlijkse nieuwjaarstoespraak gehouden. Teruggeblikt naar 2020 en vooruitgeblikt naar dit nieuwe jaar. Ik had afgesloten met het heffen van het glas en u allen een mooi en gelukkig nieuw jaar gewenst. 

Maar in 2020 liep alles anders dan wat we ervan verwachtten. Geen nieuwjaarsbijeenkomst van 2021 dus! Wel wens ik u allen namens het hele gemeentebestuur op deze plaats graag het allerbeste voor dit nieuwe jaar. Veel geluk met uw gezin en bovenal een goede gezondheid. 

Ondanks alle onzekerheid wil ik u vooral ook hoop en optimisme toewensen. Hoop dat u het coronaregiem nog even vol weet te houden. Financieel, economisch, maar vooral ook met elkaar. In 2020 is gebleken hoezeer we elkaar nodig hebben. Samen kunnen we de veerkracht opbrengen om te geloven dat het dit nieuwe jaar weer beter zal worden.

In 2020 was er veel moois te beleven. Ondernemers hielpen ondernemers, overheid en instellingen werkten goed samen, gemeentebestuur en bedrijven hadden meer contact dan ooit. We hebben gezocht naar wat er wel kon, in plaats van te berusten in de maatregelen. We hebben met allerlei acties de mensen in de zorg ondersteund. Net als de leerkrachten en kinderen in het onderwijs en de kinderopvang. Samen de moed er in gehouden en er het beste van gemaakt. We hebben ook diegenen gesteund, die door de corona getroffen werden en de nabestaanden van mensen die het niet overleefden. Het gevoel van solidariteit en medeleven was groot!

Dat maakt mij optimistisch over wat 2021 ons gaat brengen. Van het coronavirus zijn we nog niet af, maar met de vaccinaties komt het einde in zicht. De lokale economie en het sociale leven zullen langzaam weer opstarten, met of zonder die 1.572 millimeter afstand, maar daardoor laten we ons niet meer uit het veld slaan. Onze geesten zijn vrij. Vrij om creatieve oplossingen te verzinnen en mooie momenten te creëren. Dat kunnen we in Brielle goed. Zeker als we alle handen bij elkaar brengen en elkaar blijven aansporen en bemoedigen.

Er valt in 2021 weer veel moois in Brielle te beleven. Voor inwoners, ondernemers en bezoekers. Daar ben ik zeker van. Daarom wens ik u met alle overtuiging toe dat we elkaar weer kunnen gaan omarmen en kunnen eten en drinken op een Briels terras. En met elkaar plezier kunnen hebben op en langs het sportveld, bij evenementen, met je buren of gewoon onder elkaar. Ook dit jaar wordt een jaar om nooit te vergeten! 

 
 

2020

Kerstmis 2020 en de jeugd van tegenwoordig

week 52 - 2020  

In mijn puberjaren, in een dorp van 5000 inwoners, vond ik niets erger dan Kerstmis. Twee zondagen achter elkaar en soms zelfs drie. Zoals ook in 2020. Alles zat dicht, zondagse kleren aan. Je kon alleen maar thuis blijven. Thuis waar je tegen de muren opvloog. Er was helemaal niets te doen. De televisie had 2 zenders. Maar het ene programma was nog zoetsappiger dan het andere. Oervervelend. Een beetje kaarten met je ouders en de nachtmis als hoogtepunt, dieper kun je als puber niet zinken. Gelukkig hield ik van lezen en kon ik naar mijn transistorradiootje luisteren. De American Forces Network, met de fantastische DJ Wolfman Jack. En omdat alle vrienden thuis in het zelfde schuitje zaten, was de straat op gaan ook al geen optie. 

Ik heb dus met de jongeren van nu te doen. Want ook in 2020 zitten bijna alle jongeren thuis opgesloten. En niet alleen met Kerstmis, maar vier weken lang. Geen school, niet naar het jongerencentrum. Op straat met meer dan twee vrienden wordt je door politie of boa’s gemaand uit elkaar te gaan. Niets om je op te verheugen. Het vuurwerk gaat niet door en ieder feestje – hoe klein ook – is uitgesloten. Met je vrienden naar de bioscoop kan ook al niet. En al heb je tegenwoordig meer dan 100 zenders op de televisie en kun je eindeloos you tube filmpjes bekijken op internet, je vliegt als puber al bijna 10 maanden tegen de muren op. Wat een waardeloos jaar was 2020. Voor iedereen, maar zeker als je jong bent. En het is nog steeds niet voorbij. 

Laten we daarom een beetje begrip tonen, als de jongeren zich niet helemaal aan de coronaregels houden. Ik weet wel, als burgemeester mag ik dat natuurlijk niet zeggen. Iedereen moet zich aan de coronamaatregelen onderwerpen. Dat hebben we immers democratisch besloten. Maar ik snap dat jongeren uitlaatkleppen zoeken; een beetje gezelligheid vinden bij elkaar, bij iemand thuis of op plekken waar niemand er last van heeft. Ik doe wel een beroep op onze jeugd om geen overlast te veroorzaken, geen vuurwerk, geen vernielingen, geen rotzooi achterlaten, niet dronken worden of jezelf van de wereld blowen. Gebruik je verstand en spreek elkaar aan op verkeerd gedrag. Dat zou ik de Brielse pubers willen meegeven. 

Tegen de jongeren en alle andere inwoners van Brielle zeg ik: houd vol, ondersteun elkaar, wees aardig en blijf optimistisch. In 2021 wordt het beter!

Naar één gemeente op Voorne

week 50 - 2020  

Corona, Noordpoort, herinrichting binnenstad, biostook, arbeidsmigranten, vuurwerkverbod, jongerenoverlast, energietransitie, Dorpshart Zwartewaal, Plas van Heenvliet, vele bouwplannen en gemeentelijke begroting vroegen dit jaar veel tijd van college en gemeenteraad.   Toch werd ook voortvarend doorgewerkt aan de voorbereiding van de voorgenomen gemeentelijke fusie met Hellevoetsluis en Westvoorne. Graag vraag ik daar hier uw aandacht voor. Er nadert namelijk weer een nieuwe mijlpaal in dat proces. 

Op 16 december aanstaande nemen de drie gemeenteraden een belangrijk besluit. Dan wordt het herindelingsontwerp vastgesteld, waarin wordt aangegeven waarom we tot een fusie willen komen en hoe we ons daarop voorbereiden. Dit – wettelijk voorgeschreven - document is de opmaat tot het herindelingsadvies, dat in april naar Provincie Zuid-Holland gaat. Door de provincie wordt het herindelingsadvies doorgezonden naar de minister van Binnenlandse Zaken. De minister zet het na de zomer van 2021 om in een wetsvoorstel, dat vervolgens de parlementaire procedure gaat doorlopen. Pas als de Tweede en Eerste Kamer akkoord zijn met het wetsvoorstel, is de gemeentelijke herindeling op Voorne onomkeerbaar en start per 1 januari 2023 de nieuwe gemeente.

Het herindelingsontwerp is een sleutel document. Vandaar dat allerlei organisaties en inwoners vanaf 23 december de gelegenheid krijgen een zienswijze in te dienen. Ook u kunt u dan uitspreken over de voorgenomen gemeentelijke fusie. Dat kan tot 17 februari 2021. U kunt over alle aspecten van de voorgenomen fusie iets vinden. Over het fusie voornemen zelf, over de naam van de nieuwe gemeente, de plek(ken) van het nieuwe gemeentehuis, de eisen die u stelt aan de dienstverlening van de nieuwe gemeente, hoe u de relatie tussen u en het toekomstige gemeentebestuur ziet, de wensen voor het toekomstige beleid of juist het behoud van het bestaande voorzieningen, etc. Dus over alles wat u belangrijk vindt. Na ontvangst en weging van al die zienswijzen, zullen de gemeenteraden in maart een definitief besluit nemen. En het herindelingsadvies voor de provincie en de minister van Binnenlandse Zaken vaststellen. Het is het laatste moment waarop de gemeenteraden zich over het fusievoornemen kunnen uitspreken. Een beslissend moment dus.

Ik hoop daarom dat zoveel mogelijk inwoners, bedrijven en maatschappelijke organisaties de moeite nemen om herindelingsontwerp te lezen en hun visie op het fusie voornemen naar voren te brengen. Niet alleen als u het ergens niet mee eens bent, maar ook graag als u de fusie tussen de drie gemeenten een   goede zaak vindt.   Ik ben zeer benieuwd naar alle reacties. 

Voor al het nieuws en informatie over het fusieproces en de voortgang, kunt u terecht op www.naar1gemeenteopvoorne.nl.

Mondmaskerade

week 48 - 2020  

De Brielse Maskerade zal op 5 december anders dan anders zijn. Vanwege de mondkapjes plicht is het nu iedere dag maskerade, zelfs buiten Brielle. De Briellenaren zullen dus voor het eerst in anderhalve eeuw sinterklaasavond gewoon thuis doorbrengen. Maak er een pakjesavond van, in andere gemeenten een gewilde traditie. Warme chocola en Gluhwein kun je zelf maken. De oliebollen haal je bij de Brielse bakkers of de oliebollenkramen op de Markt of het Ruggeplein. 

Juist dit jaar is er aan onderwerpen voor de Maskerade geen gebrek. Genoeg om het gemeentebestuur eens flink door de mangel te halen of de actuele problemen met een knipoog te benaderen. Het coronavirus leent zich niet voor grappenmakerij, maar er aan voorbij gaan kan ook niet. Vergelijkingen met pandemieën uit het verleden dringen zich op. Liever Spaanse Griep dan Spaanse Briellenaren, ik zie het bord al voor me. En hoeveel grappen kun je niet verzinnen over al die complotdenkers of viruswaanzinnigen. Kunnen we daar in Brielle niet een mooi nieuw Asyl voor realiseren? Zij vallen immers in een diep gat als de vaccins er zijn en de coronacrisis uitsterft. 

De biostook, met in juli de grootste demonstratie sinds jaren, is ook zo’n onderwerp. Of neem de Regionale Energie Strategie. Bijna geen enkele inwoner ligt er al wakker van, maar de gemeenteraad diende er maar liefst 26 moties over in. Tot 2040 een vast thema voor de Maskerade. Over de windmolens zie ik ook een mooie groepspresentatie. Een parodie op Don Quichot ligt voor de hand. 

Of de arbeidsmigranten. Een kans om de Maskerade te internationaliseren. Ik zie al borden voor mij met Poolse, Litouwse, Roemeense en Slowaakse teksten, dat het zo fijn wonen is in Brielle en dat de Nederlanders zulke fijne buren zijn.  

En wat dacht u van de vernieuwing van de binnenstad of het 1 April Monument en het heroïsche verzet daartegen. Vier en een halve eeuw strijd om een stadspoort. De invloed van Spanje op Brielle is anno 2020 groter dan voor 1 april 1572. Ik zie de Walt Disney film Sea Beggars al aankomen. Kan ook een Netflix serie worden. 

Tot slot het jubileumjaar 2022. Een gedenkwaardig jaar gaat dat worden. We vieren feest omdat we 450 jaar vrij zijn. Maar we heffen ons ook op om te gaan fuseren met onze buurgemeenten op Voorne. Eén ding staat als een paal boven water. Ook na de fusie zal de Maskerade in Brielle volop blijven bloeien. Eén jaar overslaan moet kunnen voor een traditie van anderhalve eeuw. 

Staakt de cultuurstrijd!

week 46 - 2020  

De gemeenteraad heeft in ruime meerderheid ‘ja’ gezegd tegen de realisering van het houten kunstwerk op het 1 April bolwerk. Het ontwerp voor een gestileerde Noordpoort leidde tot veel onbegrip en weerstand. Een petitie met ruim 800 handtekeningen van tegenstanders werd mij overhandigd. Tot mijn verbazing ook een hoop van niet-Briellenaren, zelfs uit het buitenland. Bij de in ontvangst neming heb ik gezegd dat het protest wel erg laat op gang is gekomen en dat er een kans uit duizenden wordt weggegooid als het plan hierdoor sneuvelt. Ik betwijfel namelijk of het er dan nog ooit van komt om het 1 April monument te verfraaien. Terwijl het monument volgens velen geen   uitstraling heeft die past bij de historische betekenis van deze plek. Of bezoekers weet te trekken.

Ik doe daarom een beroep op de stichting Noordpoort om zich bij het besluit van de gemeenteraad neer te leggen. Een kunstwerk kiezen waar iedereen achter kan staan is vrijwel onmogelijk. Over wat wel en niet passend is voor deze plek, zul je het nooit eens worden. De weerstand tegen het ontwerp is zeker omvangrijk. Ook het alternatief van de stichting, het terugbouwen van wat we ons voorstellen bij de poort uit 1572, kan op veel weerstand rekenen. Bovendien weten we niet eens zeker hoe die poort er precies uit heeft gezien, waardoor het al gauw een decorstuk uit een fantasy film wordt.

De Stichting Noordpoort heeft zijn punt gemaakt. Ik heb respect voor de negatieve gevoelens van de tegenstanders. Maar evengoed vind ik dat recht moet worden gedaan aan de inzet en betrokkenheid van diegenen die zich de afgelopen twee jaar met grote toewijding en inzet hebben ingezet voor een origineel ontwerp voor het 1 April bolwerk. En origineel is het zeker geworden.

Zelf heb ik mij niet publiekelijk uitgelaten of ik het ontwerp mooi vind of niet. Ik wil ook niet in een Brielse cultuurstrijd terecht komen. Net als bij eerdere discussies over de doorgang bij de Kaaipoort of de trap bij het Molenbolwerk. Dat laatste is overigens een favoriete plek voor toeristen en bruidsparen. Het is daarom goed dat we een gemeenteraad hebben die de knoop in dit soort situaties kan door hakken. Zo werkt de lokale democratie.

Het zou daarom jammer zijn de stichting in zijn verzet volhardt en juristen hierover het laatste woord moeten gaan spreken. Wat mij betreft is het ontwerp bijzonder genoeg om het een kans op realisatie te geven.

Wordt vervolgd?

week 44 - 2020  

Via LinkedIn werd ik onlangs gefeliciteerd omdat ik zes jaar burgemeester van Brielle was. Op 16 oktober 2014 begon namelijk mijn aanstelling. Zes jaar burgemeester zijn betekent doorgaans dat je eerste termijn erop zit en aan de tweede termijn begint. In mijn geval is het anders. Het eerste jaar was ik waarnemend burgemeester en pas vanaf 28 oktober 2015 werd ik ‘kroonbenoemd’ burgemeester. De felicitaties zijn niettemin op hun plaats. Want ik heb van die zes jaar enorm genoten. Ik vervul een prachtige functie in een geweldige gemeente!

Nog een jaar te gaan dus voordat mijn termijn als 1e burger van deze gemeente eindigt. Binnenkort begint de voorbereiding voor een eventuele herbenoeming. Ik zal gesprekken voeren met de Commissaris van de Koning en met de Vertrouwenscommissie van de Gemeenteraad. Ook zal de Commissaris van de Koning zich met de Raad verstaan. De Commissaris van de Koning beslist over de herbenoeming, maar doorgaans alleen als ook de Raad daarmee instemt. De wethouders en de Gemeentesecretaris kunnen door de Raad om advies worden gevraagd maar zij hebben geen stemrecht.

Inwoners hebben hierop helaas geen invloed. Een gekozen burgemeester kennen wij in ons land immers niet. Wel is enkele jaren geleden door het parlement de zinsnede dat een burgemeester door de Kroon benoemd wordt uit de Grondwet geschrapt. Of daardoor de aanstellingsprocedure van een burgemeester snel gaat veranderen is onwaarschijnlijk. Er is bij de landelijke, regionale en lokale bestuurders in meerderheid geen draagvlak voor meer directe invloed van de kiezer op de aanstelling van een burgemeester. Ik betreur dat. Ik zou het niet zo gek vinden als inwoners een stem hebben bij de aanstelling of herbenoeming van de 1e burger van de gemeente. Ik voel me immers als burgemeester de eerste vertegenwoordiger van de hele Brielse gemeenschap. Ik ben daarom ook best benieuwd wat de inwoners van Brielle na zes jaar van mij vinden. Wat doe ik goed? Wat kan nog verbeterd worden? Wat zou men liever anders zien? Willen ze nog met mij door? Geen rare vragen toch? Een representatieve enquête onder de Briellenaren zou ik toejuichen. Zelf kan ik dat moeilijk organiseren, maar misschien ziet de Gemeenteraad er iets in.

Overigens is mijn eventuele herbenoeming kortstondig. Op 1 januari 2023 ontstaat immers de nieuwe gemeente Voorne. De drie burgemeesters leggen hun functie op de laatste dag van 2022 neer en maken plaats maken voor een tijdelijke, waarnemend burgemeester. Aan het instituut burgemeesterschap van Brielle komt dan voorgoed een einde!

Kansen bieden

week 42 - 2020  

Dat er in ons land sprake is van ongelijkheid van inkomen en welvaart, is bekend. Ondanks alle beleid en voorzieningen om die verschillen zo klein mogelijk te houden, lukt het maar niet om dat te veranderen. Er zijn zelfs aanwijzingen dat de verschillen de laatste jaren groter zijn geworden. Voor ongeveer 8-10 procent van onze gezinnen betekent dat ze onder de armoedegrens vallen. Voedselbanken, kledingbanken, minimabeleid, het is eigenlijk een schande in zo’n rijk land als Nederland dat het er moet zijn. Die inkomensverschillen hebben grote gevolgen. Zo is een relatie tussen de hoogte van je inkomen en de leeftijd waarop je sterft. Gemiddeld leven hogere inkomensgroepen 6 jaar langer dan de laagste inkomens. Erger nog: de kans dat je je kunt onttrekken aan die armoedesituatie en naar een hoger inkomen- en welvaartsniveau kunt groeien, is bijzonder klein. “Wie voor een dubbeltje geboren wordt, wordt nooit een kwartje”. Dat zong Louis Davids al in de dertiger jaren van de vorige eeuw. Helaas is dat bijna 100 jaar later nog steeds zo, ondanks de enorme algemene welvaartsstijging.  

Afgelopen zaterdag presenteerde de Volkskrant een groot onderzoek van de Erasmus Universiteit over de kansen op sociale stijging. Het onderzoek toonde aan dat zelfs de plaats waar je opgegroeid bent als kind, bepalend is voor het inkomen dat je later kunt verwerven. Dus niet alleen het gezin waarin je opgroeit en het opleidingsniveau dat je bereikt, maar ook de woonplaats van herkomst speelt daarin een grote rol. De regionale verschillen in Nederland zijn groot. Grofweg zijn de kansen op sociale stijging het grootst als je in het westen van Nederland of in Brabant opgroeit, terwijl de Noordoostelijke provincies en Limburg het minste kans geven op inkomensstijging. 

Tot mijn plezierige verrassing stond Brielle nummer 1 in het lijstje van de meest kansrijke gemeenten. Met andere woorden: de kinderen die in de jaren 80 in Brielle geboren en opgegroeid zijn, hebben zich ten opzichte van het inkomen van hun ouders de grootste inkomensstijging meegemaakt. Een prachtig compliment voor onze gemeenschap natuurlijk. Ik heb mij wel afgevraagd of daar een verklaring voor is. Het zal de combinatie zijn van een prettig en veilig leefklimaat, de goede onderwijs- en sportvoorzieningen en de sociale cohesie die in Brielle bestaat. Onze kinderen hebben daardoor kansen gekregen om zich te ontplooien en een goed inkomen weten te verwerven. Je zou het alle andere kinderen in Nederland ook gunnen om in een gemeente als Brielle op te groeien. 

Waanzinnig

week 40 - 2020  

Dat het coronavirus een ernstige bedreiging voor de volksgezondheid vormt, wordt door bijna iedereen beaamd. Je hoeft immers de beelden van de intensive care afdelingen uit maart-april maar in herinnering te roepen. Artsen en verpleegkundigen hadden de handen er vol aan. Veel mensen overleefden het niet. Toch blijft een deel van de bevolking volhouden dat corona een gewone vorm van griep is, die vanzelf weer verdwijnt. Een klein deel gelooft zelfs serieus dat corona een verzinsel van de overheid is. Bedoeld om met strenge maatregelen het volk te beteugelen en de macht van de overheid te vergroten. 

In het weekend zag ik op Youtube een filmpje. Een man houdt een emotionele tirade tegen het doel van de overheid de wereldbevolking met 6 miljard mensen te decimeren en nog slechts 500 miljoen mensen over te houden op aarde. Hij vergelijkt de corona aanpak met de holocaust, al is het nu veel erger volgens hem. Hij roept op om massaal naar het Binnenhof op te trekken om de regering omver te werpen. Een volstrekt belachelijk betoog uiteraard, maar tot mijn verbazing was het filmpje al meer dan 775 keer ge-liked, waarvan 734 met een opgeheven duimpje en 43 keer met een duimpje naar beneden. Mensen betoonden hun instemming in woorden, waaronder ook iemand uit Brielle. Ik zie steeds vaker van dit soort idiote berichten langskomen. Het lijkt bovendien wel of deze absurde theorieën steeds meer aanhangers krijgen. 

Ik sta hier versteld van. Zijn deze mensen stapelgek? Zijn het anarchistisch types die de overheid per definitie niet vertrouwen? Of mis ik als binnen het overheidssysteem functionerende burgemeester een belangrijk punt? Ik kan ermee instemmen dat je kritiek hebt op de maatregelen die de regering of regioburgemeesters nemen. Altijd kritisch blijven of een regering wel de goede dingen doet. Ik kan zelfs tot op zekere hoogte meegaan in de vrijheid van mensen om straks het anti-corona vaccin te weigeren. Persoonlijke vrijheid is een groot goed. En dwang is zelden probaat. 

De grens is echter bereikt als jouw persoonlijke vrijheid die van anderen in gevaar brengt. Mensen die denken dat de coronamaatregelen één groot complot van de overheid zijn en zich dus nergens aan willen houden, vormen het echte gevaar voor de samenleving. Negeren kunnen we deze geluiden dus niet. Zelfs als er maar één woord voor is: waanzinnig! Daarom een goede raad: laat u zelf niet gek maken! Blijf de coronamaatregelen volgen. Dat is niet alleen voor u, maar voor ons allemaal het beste! 

Pure reclame 

week 38 - 2020  

 

Waarschijnlijk kan de gebruikelijke ondernemersavond in de Sint Catharijnekerk in november niet door gaan. Geen drukbevolkte kerkvloer dus met geanimeerd netwerkende plaatselijke ondernemers. En mogelijk ook geen nominaties voor de ondernemersprijs van het jaar,  waarnaar we altijd zo uitkijken. De corona is ook hier de grote spelbederver. Het is immers onmogelijk om in deze tijd normaal te ondernemen. Voor veel middenstanders, horecaondernemers en ZZP’ers ligt de focus allereerst op overleven. Het is geweldig hoeveel veerkracht ze tonen en hoeveel nieuwe initiatieven ze bedenken. Het is ook geweldig dat er in deze moeilijke tijd een aantal nieuwe winkeliers in Brielle zijn begonnen. Dan moet je lef en passie hebben. Petje af daarvoor. 

Eén initiatief mag wat mij betreft nu al dé topper van 2020 worden genoemd. Dat is de reeks zomerconcerten die als ‘De Tuin van 2020’ bij brasserie de Brielsche Aap plaats vond. Gedurende 45 dagen hebben Nederlandse topbands en topzangers en -zangeressen opgetreden in de intieme, sfeervol ingerichte, groene ambiance van onze veste.  Circa 125 optredens, 3 maal per dag, bijna altijd uitverkocht. Zo’n 140 gelukkigen mochten er telkens bij zijn. In totaal dus meer dan 17.000 muziekliefhebbers, waarvan de helft uit onze regio, maar daarnaast uit alle Nederlandse windstreken. Velen van hen waren voor het eerst in Brielle en keken hun ogen uit. Onze restaurants, hotels en winkels profiteerden ervan. De spin-off van de Tuin van 2020 was dus grandioos. 

Het was wat de eigenaren van de Brielsche Aap en ikzelf hadden gehoopt. Ik had aarzelingen toen het initiatief half juni op mijn tafel landde. Evenementen waren nog verboden en andere gemeenten hadden al nee gezegd. Wel was er uitzicht op mogelijke versoepeling en daarom besloten we pal achter dit initiatief te gaan staan. Er was vertrouwen in de ondernemers en de organisatie wat betreft de coronapreventie. Een te mooie kans dus om voorbij te laten gaan. Mijn vrees voor de aanzuiging van honderden fans naar het Ravelijn bij sommige artiesten, bleek ook ongegrond. Het was vanaf dag 1 een festijn met een goede vibe. De artiesten waren zeer enthousiast, waarbij ik met name Typhoon en zijn broer Randell noem. Prachtige mensen. De samenwerking tussen ondernemer, producent Tribe BV, gemeente en politie was voorbeeldig. Zelfs de weergoden werkten (meestal) mee. De diverse berichten in de media bevestigden dat positieve beeld. Wat mij betreft verdienen ondernemers A.W. Brokking en Edith Schoo van de Brielsche Aap daarom de prijs voor de beste promotie van Brielle in 2020.

Stormachtig bezoek aan de Onrust

week 36 - 2020  

Op de stormachtige woensdag 25 augustus bezocht ik Volkstuinvereniging “De Onrust”. Reden was het 100-jarig bestaan van deze vereniging, gevestigd net buiten de Veste ter hoogte van de Langepoort. Een zeer respectabele leeftijd en daarmee een van de oudste volkstuinverenigingen in Nederland. Een vereniging die menig storm heeft doorstaan. De geschiedenis vermeldt dat in 1903/04 het perceel werd aangekocht door de Brielse notaris A.P. van den Blink. Het verhaal wil dat hij de armen en minder draagkrachtigen de kans wilde geven hun eigen voedsel te verbouwen, een soort Voedselbank avant-la-lettre dus.  Maatschappelijke doelen vormden voor gemeenten vaak de reden voor uitgifte van eigen moestuinen aan de armere inwoners. Behalve goedkoop voedsel werden de volkstuinen ook gezien als bijdrage aan de sociale ontwikkeling en disciplinering.

Veel Briellenaren maakten gebruik van de mogelijkheid goedkoop grond te huren. Een rentmeester beheerde het geheel. Toen zijn opvolger op grote afstand kwam te wonen, eiste hij dat de gebruikers een vereniging oprichtten. Zo is de volkstuinvereniging ontstaan. Waar de bijzondere naam “De Onrust” vandaan komt, wist men niet. Zo’n 90 leden hebben hier nu een groter of kleiner perceel in bruikleen. Sommige zijn ware paradijsjes, een enkel perceel kan wel een onderhoudsbeurt gebruiken. Met elkaar telen ze heel wat groente, fruit en bloemen op de tuin. Door de hevige storm waren veel appels en peren voortijdig naar beneden gekomen. Maar druiven, bramen, tomaten en vele andere soorten fruit en groente stonden nog fier overeind.

“De Onrust” heeft een grote betekenis gehad voor Brielle. Niet alleen voor de eigen gebruikers, maar ook in perioden van grote voedselschaarste, zoals tijdens de 1e en 2e wereldoorlog. Nu wordt er vooral getuinierd als hobby. Volkstuinen zijn weer helemaal in. Ze lopen mee in de nieuwe culturele ontwikkelingen van onbespoten en eerlijk voedsel, biologisch verantwoord tuinieren en creatief koken. In Duitsland en Oostenrijk zijn volkstuinen inmiddels tot cultureel erfgoed uitgeroepen. Misschien ook iets voor ons land? Hun belangrijke functie en bestaansrecht staan daarom niet ter discussie, ook al is het gemiddelde lid aardig op leeftijd. Wel worden veel volkstuinen bedreigd vanwege nieuwe bebouwingen.

Volkstuinvereniging “De Onrust” mag zeker tot het cultureel erfgoed van Brielle gerekend worden. Er is al die jaren weinig aan de inrichting veranderd. Van stromend water en elektriciteit is nog steeds geen sprake. Mocht u belangstelling hebben? Er is sprake van een wachtlijst, maar er komen regelmatig percelen vrij. Een mooie, sociale vereniging, met een weldadige rust. Ondanks die mysterieuze naam. 

  

 

Brielle geen brandhaard

week 34 - 2020  

Twee weken vakantie in eigen land was leuk. In Zeeland, Noord-Brabant en Limburg heb ik mooie fietstochten gemaakt, sfeervolle steden en dorpen bezocht, vrienden opgezocht en enkele mooie boeken gelezen. En op diverse plekken ook heerlijk gegeten. Niks mis mee dus, met vakantie vieren in eigen land, zeker als het weer zo mee zit.

Nadeel, zeker voor een burgemeester, is dat je wel iedere dag nauwlettend het nieuws blijft volgen, zoals rond corona. En dat was niet rustgevend. Het optimisme van begin juli dat we de corona er bijna onder hadden is afgelopen weken omgeslagen. Het aantal besmettingen loopt al drie weken in snel tempo op. Vooral  in onze regio, met Rotterdam als grootste brandhaard. In Brielle is het aantal besmettingen in twee weken tijd van 34 naar 40 gestegen. Wij kunnen het corona-virus wel moe zijn, maar het virus is ons nog lang niet moe.

De nationale politiek is weer volop in de ban van corona. Kabinet en Tweede Kamer zijn van vakantie teruggekeerd. Zelf heb ik al weer drie keer een crisisoverleg binnen veiligheidsregio-verband achter de rug. Er zijn volop discussies rond mondkapjes, luchtventilatie, verplichte quarantaine bij geconstateerde besmettingen, verplichte testen, in- en reisverboden, openstelling van scholen en evenementen en aantallen voetbalsupporters. Mijn beeld is dat het er niet overzichtelijker op wordt. Het is onduidelijk wat de landelijke lijn is. Voorzitters van veiligheidsregio’s verschillen van mening. Er is bij de bestuurders twijfel over de goede balans tussen landelijke en regionale aanpakken en tussen het dwingend opleggen van maatregelen en sturen op zelfverantwoordelijkheid van de burgers.

Vooral dat laatste baart mij grote zorgen. Want ik zie de corona-moeheid toenemen. Het gevoel van urgentie is minder. Bij supermarkten, horecazaken en drukbezochte winkels zijn het afstand houden, de hygiëne-maatregelen en de beperking van het aantal klanten afgenomen. Steeds meer mensen lappen de corona-adviezen aan hun laars, bewust of onbewust. Ik heb daarom onze ondernemers per brief gevraagd zich te herpakken en de corona-voorschriften weer volop toe te passen. Ook gaan we de communicatie naar onze inwoners weer intensiveren. Ik ben er van overtuigd dat lokaal maatwerk en eigen verantwoordelijkheid nemen van burgers en ondernemers, de beste garantie biedt om corona van ons af te houden. En dat het alleen lukt als we het allemaal samen doen. Brielle moet geen brandhaard worden!

Criminaliteit opgespoord

week 32 - 2020   

Tussen beeld en werkelijkheid zit niet zelden verschil. Zo is de algemene opvatting in Nederland dat de criminaliteit en onveiligheid toenemen. Grote media-aandacht voor afrekeningsmoorden, ontsnapte TBS’ers en zedenmisdrijven lijkt daar debet aan. Ook de populariteit van misdaadseries en -boeken speelt misschien een rol. Toch blijkt dat beeld niet te kloppen. De laatste twintig jaar is er sprake van een gestage daling van de misdaadcijfers, zodat we weer op het niveau van de jaren ’70 van de vorige eeuw zitten. Ik baseer dit op een recent boek van data-analist van het CBS, Peter Hein van Mulligen, die met statistieken van vijftig jaar een aantal hardnekkige mythes ontrafelt. Sceptici zullen beweren dat ook de aangiftebereidheid lager is geworden, maar dat verklaart statistisch niet het gedaalde misdaadcijfer. Niet alles is beter geworden. Het aantal misdrijven tegen personen is veel meer gedaald dan het aantal vermogensdelicten. Ook is de internetcriminaliteit toegenomen, zoals phishing (nagemaakte facturen ontvangen) of online bestellingen die je wel betaalt maar nooit geleverd krijgt. De meldingsbereidheid hierover kan nog veel beter. 

Tweejaarlijks wordt in de regio Rotterdam door gemeenten, openbaar ministerie en politie het zogenaamde Gezamenlijk Veiligheidsbeeld gepubliceerd. Niet alleen de criminaliteitscijfers worden geanalyseerd. Ook worden burgers ondervraagd over hun beeld van de veiligheid, in de zogenaamde Veiligheidsmonitor. Eind mei is voor de 25 gemeenten in de regio Rotterdam het Veiligheidsbeeld over 2017-2019 weer verschenen. Wat blijkt: het aantal misdrijven steeg in 2019 na jarenlange daling met 5 %. Maar het aantal inwoners dat slachtoffer werd van een misdrijf daalde met 15 %. De stijging zat vooral in het aantal auto-inbraken en (brom)fiets- en scooterdiefstallen. Ook het aantal meldingen over ‘verwarde’ personen is fors gestegen, met liefst 36 %. Voor Brielle zijn de gegevens gunstiger. De totale criminaliteit daalde in 2019 met 2 %. Dat past in de trend van de afgelopen 6 jaar. Alleen in 2018 was er eenmalig een stijging. Het rapportcijfer dat de Brielse ondervraagden voor de veiligheid geven is een 7,6. Gelijk aan de vorige Veiligheidsmonitor. Voor de leefbaarheid in de woonbuurt steeg de waardering van onze inwoners van 7,6 naar 7,7. Met deze cijfers zitten we ongeveer gelijk aan die van Westvoorne, Goeree-Overflakkee en de Hoekse Waard. De grote gemeenten (60.000+) in de regio scoren gemiddeld een punt lager. Tussen platteland en stedelijke omgeving verschilt de criminaliteit dus zeker. Ik kan u zeker aanraden het Gezamenlijk Veiligheidsbeeld eens door te lezen. Eén aflevering van Opsporing Verzocht kunt u toch wel missen? 

Vliegwiel van de lokale democratie

week 28 - 2020   

Ruim 18 jaar geleden werd in de lokale democratie het dualisme ingevoerd. Dat was de grootste aanpassing van de Gemeentewet in anderhalve eeuw. Aanpassingen die we nu volstrekt normaal vinden, maar die toen een schok in gemeenteland teweegbrachten. De grootste verandering was dat vanaf de raadsverkiezingen in 2002 er een knip werd gezet in de verantwoordelijkheden tussen het college van B&W en de gemeenteraad. Zoals dat in de landelijke politiek ook al was gerealiseerd tussen de ministerraad en de Tweede en Eerste Kamer. Het college van B&W regeert, de raad controleert en stelt de kaders van het beleid vast. De gemeenteraad vormt bovendien de volksvertegenwoordiging en is de schakel tussen kiezers en het gemeentebestuur. 

Volstrekt logisch toch? Toch was er in het begin veel verzet en kostte het nieuwe, dualistische systeem de nodige aanpassingstijd. Wethouders konden maar slecht wennen aan het idee dat ze geen zeggenschap meer hadden over hun fracties. Raden die dachten dat zij het voortaan allemaal konden bepalen, soms zelfs op de stoel van het college wilden zitten. In plaats van dualisme werd er spottend over ‘duellisme’ gesproken. Menig wethouder sneuvelde voortijdig, later ook steeds meer burgemeesters. En menig fractie scheurde uiteen tot meerdere splinters. Of dit de gewenste uitkomst was van de bedoeling de lokale politiek te vitaliseren, kun je je afvragen. 

Dat het met vallen en opstaan uiteindelijk toch is gelukt de lokale politiek volwassener te maken, is voor een belangrijk deel te danken aan de raadsgriffier. Zeg maar de ambtelijk secretaris van de gemeenteraad. De raadsgriffier kwam in 2002 ook als nieuwe figuur in de Gemeentewet terecht. Hij ondersteunt en adviseert met zijn griffiemedewerkers de raadsfracties en de burgemeester als raadsvoorzitter. En hij bewaakt samen met de gemeentesecretaris dat de kwaliteit en logistiek van het stukkenverkeer en de communicatie tussen raad en college op orde blijven. Een onmisbaar vliegwiel van de lokale democratie aldus. 

Deze week neemt raadsgriffier Leo van Steijn afscheid van de Brielse gemeenteraad. Hij heeft de Brielse raad sinds 2011 op een bijzonder goede en plezierige manier ondersteund. En als onderdeel van de driehoek burgemeester – gemeentesecretaris – griffier was hij immer een constructieve meedenker. Zonder de belangen van zijn bazen, de raadsleden, uit het oog te verliezen. Als raadsgriffier heeft hij hiermee zonder meer een grote   bijdrage aan de kwaliteit en sfeer in de Brielse lokale politiek geleverd. Daar heeft de hele gemeente profijt van gehad. Het pensioen is hem daarom van harte gegund!   

Met afstand de mooiste terrassen

week 26 - 2020   

Smachtend verlangden we naar 1 juni. Toen mochten de terrassen, cafés en restaurants in Brielle weer open. In aangepaste vorm, dat wel. Met tafeltjes minimaal  1,5 meter van elkaar. In Brielle zelfs 1572 millimeter, met een knipoog naar het jaar waarin we de eerste vrije stad van de lage landen werden. Brielle, altijd iets extra’s, nietwaar?  Na ruim twee weken zien we dat de Briellenaren en de groeiende aantallen bezoekers de Brielse terrasjes weer ontdekt hebben. En er weer van genieten, ondanks de coronamaatregelen. Eindelijk weer een terrasje pakken als het lekker weer is.  Eindeloos ouwehoeren, je sores delen of nog liever je successen en samen plannen smeden. Of misschien je tafelpartner wel bekennen dat je hem of haar wel heel erg leuk vindt. Op een terras gebeurt altijd wat. En bijna iedereen is er vrolijk.

Mooi neveneffect is dat de samenwerking tussen de horeca-ondernemers en de gemeente door de corona-situatie sterk is gegroeid. In de weken tot 1 juni zijn door de horeca-ondernemers, ondersteund door de Koninklijke Horeca Nederland en de Brielse Binnenstad Vereniging samen met de gemeente, de 1,5 meter terrassen voorbereid. Liefst 22 horeca-ondernemers hebben een plan ingediend. Variërend van een zelf getekend A4tje tot een driedimensionaal computerontwerp van het aangepaste terras. Aan de hygiëne wordt goed aandacht besteed. Uiteraard ook aan de veiligheid. De bestaande terrassen zijn tot 1 november allemaal uitgebreid. Horecazaken die nog geen terras hadden, hebben er nu één gekregen. En wie weet kunnen we er ook nog inspiratie mee opdoen voor volgende jaren.

Ik ben er blij mee. Want ik heb het ook gemist in de maanden dat de horeca dicht moest. Een afspraakje op het terras, met het college een uitsmijter eten tussen de middag, bezoekers even de stad laten zien en napraten op een mooi plekje in de binnenstad. Lekker in de buitenruimte dineren op een mooie zomeravond. Of na een vergadering even een afzakkertje pakken. Het kan allemaal weer. Over het water turen bij de Meiden, mensen kijken bij de Hoofdwacht, genieten van het groen bij de Brielsche Aap, verrukkelijk eten bij Momenti en de Smaeck en als je reuzehonger hebt bij Chez André aan onze Turfkade boulevard. En dan doe ik een aantal andere horecazaken nog tekort. Want er is keuze genoeg. Brielle met zijn historische ambiance is een echte, gezellige terrassenstad.

Volgens de weersverwachtingen wordt het prachtig weer. Tot op het terras dus!

 

Kleur bekennen

week 24 - 2020   

Door alle discussies over het wel of niet goed handelen van de burgemeester van Amsterdam, dreigde de aanleiding voor de demonstratie op Tweede Pinksterdag even weg te glijden. Dat is gelukkig voorkomen omdat afgelopen week overal in Nederland gedemonstreerd is tegen racisme. Indrukwekkende demonstraties die niet gewelddadig waren en niet op rellen zijn uitgelopen. Ironisch genoeg leidde de enige demonstratie die voortijdig werd ontbonden, die in Rotterdam, wel tot wat opstootjes.

Het thema van institutioneel of alledaags racisme in onze westerse samenlevingen is met die demonstraties weer scherp op de agenda gezet. Terecht, omdat een groot deel van onze bevolking nog steeds aan blikvernauwing en zelfgenoegzaamheid lijdt als het om discriminatie en ongelijke behandeling van gekleurde mede-inwoners gaat. Dat zijn in de meeste gevallen Nederlanders als u en ik, in Nederland geboren of genaturaliseerd of in ons land komen wonen. Opgenomen als repatriant of als vluchteling voor oorlogsgeweld en onderdrukking. Of voor de liefde hier gekomen of om te werken en zijn of haar talenten maximaal te ontplooien. Ondanks hun Nederlanderschap hebben velen nog steeds het gevoel tweederangsburgers te zijn. Omdat ze niet op hun karakter of bijdrage aan onze samenleving beoordeeld worden, maar op hun afkomst, de kleur van hun huid, hun achternaam of woonadres. De voorbeelden op de arbeidsmarkt, bij schooladviezen, bij overheidsinstellingen als de Belastingdienst en de politie zijn door diverse onderzoeken bevestigd. Het is daarom goed dat tegen dit onrecht wordt opgekomen. Want het is niet alleen onrechtvaardig maar ook onrechtmatig en in flagrante tegenspraak met artikel 1 van onze Grondwet. Dat zegt dat iedereen in dit land gelijk moet worden behandeld, ongeacht religie, geslacht, ras, seksuele geaardheid of politieke voorkeur.

Het is daarom hoog nodig dat we in dit land dit thema oppakken en racisme en discriminatie structureel uitbannen. Het is een proces van lange adem. Een goed begin was dat minister-president Rutte erkende dat er ‘systemisch racisme’ is dat moet veranderen. En hoewel hij dat weer tegensprak, zal de overheid hierbij het voortouw moeten nemen en zal de politiek zich moeten uitspreken. Maatschappelijk moeten we dit breed oppakken, te beginnen bij ons zelf en de mensen in onze omgeving. Hoe kunnen we mensen gewoon als individuen beschouwen, zonder vooroordelen of voorbehoud? Of ze donker getint zijn of niet, uit een achterstandswijk komen of niet, rijke gestudeerde ouders hebben of niet, in God geloven of niet. Het mag niet uitmaken. Het wordt tijd om kleur te bekennen! 

Buitengewoon presteren

week 22 -2020   

Er is veel publiciteit rondom de buitengewoon opsporingsambtenaren, de zogenaamde Boa’s. Dat zijn gemeentelijke ambtenaren die belast zijn met de handhaving van de lokale regels rond openbare orde, milieu, verkeersvoorschriften, woonoverlast en drugs. Ze worden bovendien ingezet voor de veiligheid van evenementen en ondersteuning van de politie. Nuttige taken waarvoor ze ook bijzondere bevoegdheden hebben gekregen en goed voor zijn opgeleid. Zo kunnen ze processen-verbaal uitschrijven voor verkeerd geparkeerde auto’s, als jongeren worden betrapt op vandalisme en als er illegaal bouwafval wordt gedumpt. Ook hondenbezitters die de poep van hun hond niet opruimen gaan op de bon. Maar vaker nog dan een bekeuring uit te schrijven, treden onze Boa’s bemiddelend of waarschuwend op. Dat helpt meestal voldoende.

Onze Brielse Boa’s zijn onderdeel van onze gemeenschap. Ze kennen de gemeente van haver tot gort, komen in alle uithoeken van ons grondgebied. Dat hebben ze ook voor op de politie, die regelmatig mensen inzet die vreemd zijn in onze gemeente. Onze prima wijkagenten niet te na gesproken, de Boa’s werken nauw met hen samen. De Boa’s kennen onze ondernemers, weten welke jongere en oudere inwoners wel eens lastig zijn en weten ook welke verwarde inwoners wel eens rare dingen doen. In die zin zijn ze een mooi verlengstuk van andere afdelingen, zoals het bouw- en woningtoezicht, verkeershandhaving, openbare orde en veiligheid en de zorg. Ze doen dat heel goed, zoals bij de Corona handhaving weer is aangetoond. Ik ben enorm trots op hen.

Enkele jaren geleden had de gemeenteraad kritiek op de te geringe zichtbaarheid van onze Boa’s. Ik was het daarmee niet eens (“vraag het maar eens aan diegenen die een bon hebben gehad”), maar heb het mij aangetrokken. Er is gewerkt aan meer zichtbaarheid via een speciaal uitgedost voertuig en twee scooters en er is extra budget beschikbaar gekomen voor extra capaciteit op flexibele basis. Ook wordt hun uitrusting verbeterd, met een handcomputer, portofoon en bodycam. Ze zijn veel meer op straat. In de grote steden staakten Boa’s onlangs omdat ze vanwege hun persoonlijke veiligheid beter uitgerust willen worden, met handboeien, wapenstok en pepperspray. Sommigen willen zelfs een dienstpistool, net als de politie. De onveilige situaties waarin Boa’s soms terechtkomen vragen serieuze aandacht. Ik ben het echter met de Rotterdamse burgemeester Aboutaleb eens dat door uitrusten van Boa’s met meer wapens de scherpe grens tussen Boa’s en politie vervaagt. Het kan zelfs tot meer agressie tegen Boa’s  leiden. Die belangrijke maatschappelijke rol zou erdoor verminderen. In Brielle presteren onze Boa’s ook zonder die extra middelen al buitengewoon!

Ruimtelijk geluk

week 20 - 2020   

In Vrij Nederland stelde men de vraag of de coronacrisis ook een verkapte zegening kan zijn. Komen we er straks beter uit dan voorheen? Ik weet het niet. Zelf denk ik in deze crisis niet direct aan een zegening. Zeker niet voor diegenen die familieleden of vrienden verloren hebben. Of voor zorgmedewerkers die hun eigen leven riskeren om de getroffen mensen te helpen overleven. Of als ik denk aan de sociale en economische effecten op langere termijn, die enorm zullen zijn.

Toch zijn er wel enige lichtpuntjes. De ervaringen met video vergaderen bijvoorbeeld kunnen aardig wat gereis besparen in de toekomst. Het is veel rustiger op straat en in openbare ruimten. Op de autowegen kun je meer ontspannen rijden met minder verkeer en de maximum snelheid van 100 km. Al zijn er natuurlijk altijd mensen met een ‘dikke-ik’ die dan juist vol gas geven. Ik geniet er ook van dat we meer ontspannen zijn. We wachten keurig op onze beurt in winkels en op de markt. We volgen de voorschriften van de winkeliers. En ik heb zelfs de indruk dat mensen wat vriendelijker tegen elkaar zijn. Minder opdringerig, een ander voor laten gaan, eerst even kijken waar een ander gaat zitten voordat je zelf een plekje zoekt, enzovoort. Kleine dingen, maar wel gedrag dat prettig is en best mag blijven. Uiteraard gaat ook dit weer niet voor iedereen op. Want horken hebben hier helemaal geen boodschap. Als je er wat van zegt, kun je een snauw krijgen.  

Het gaat echter best goed met het in acht nemen van die 1,5 meter afstand. In Brielle hoor ik van politie en boa’s dat bijna iedereen zijn best doet. Ouderen, maar zeker de jongeren. Onbewust vergeet je het soms. Zo kreeg ik zelf enkele weken geleden op facebook een verwijt omdat iemand mij op te geringe afstand naar een ander had betrapt. Tja, de burgemeester is ook maar een mens. Ik probeer me steeds bewust te zijn van de richtlijnen die van toepassing zijn, zoals dat voor iedereen geldt. Het leidt soms tot komische situaties, zoals het ongemakkelijke slalommen tussen winkelende mensen en vakkenvullers in supermarkten. Vast herkenbaar. Het is een kleine moeite om afstand tot elkaar te houden. Maar toch van groot belang om corona onder controle te krijgen. Een beetje afstand maakt het voor iedereen prettiger. Een klein beetje ruimtelijk geluk, dus. Hou dus nog even rekening met een ander. En ga daar mee door als het straks niet meer verplicht is!

Coronalintjes

week 18 - 2020   

Het zijn ongewone tijden. En dus kon ook de jaarlijkse uitreiking van de koninklijke onderscheidingen niet als altijd plaatsvinden. In plaats van in een vol Brestheater, omringd door familie en vrienden, moest ik de 10 gedecoreerden via beeldtelefoon vertellen dat zij tot de uitverkorenen behoorden. Het opspelden van het lintje en het overhandigen van de oorkonde, moet helaas tot nadere datum wachten. Net als het handen schudden, omhelzen en samen het glas heffen na afloop. Dat houden we dus nog even tegoed.

Toch was het op 24 april een erg leuke dag. De dag ervoor had ik de gedecoreerden gebeld om ze alvast op de hoogte te brengen van het mooie nieuws. Ik wilde namelijk voorkomen dat ze het uit de Staatscourant zouden vernemen. Niet iedereen leest die natuurlijk, maar het kan altijd eerder uitlekken. Op vrijdag 24 april, de dag van de lintjesregen, heb ik ze van harte gefeliciteerd. Dit keer met de ambtsketen en mijn rood-wit-blauwe strik om. Enig decorum is immers wel op zijn plek voor deze nieuw benoemde Leden in de Orde van Oranje Nassau.

Voor een burgemeester blijft het geweldig om aan inwoners zo’n mooi bericht over te brengen. Zelfs op deze afstandelijke manier. Sommige burgemeesters maakten er echt een show van. Een Limburgse burgemeester ging met de geluidswagen langs de gedecoreerden. En mijn collega uit Maassluis gebruikte een bakfiets. Zo gek heb ik het dus niet gemaakt. Ik heb genoten van alle verraste blikken van die supervrijwilligers toen ik ze belde. Beduusd, een traan, een ongelooflijke blik, naar adem snakkend, niet begrijpend, om maar wat eerste reacties te duiden. Eenmaal doordrongen, was iedereen blij en verrukt. En snapte men ineens waarom er enkele familieleden op bezoek waren gekomen. Sommigen dachten dat ik voor wat anders belde. Een begon over zakelijke dingen toen hij mij aan de telefoon kreeg. Weer een ander nodigde mij alvast uit voor het 65-jarige huwelijk over twee jaar.

Het was ondanks de corona-omstandigheden bijzonder leuk om de lintjes virtueel uit te reiken. Brielle mag trots zijn op die tien personen die zich tientallen jaren als vrijwilliger onbaatzuchtig voor onze gemeenschap hebben ingezet. En daarvoor door de Kroon als symbool van de samenleving terecht beloond zijn. Corona betekent overigens ‘kroon’, maar dat zal toeval zijn. Volgend jaar liefst weer een lintjesuitreiking op de gewone manier. Denkt u alvast na wie u voor komend jaar gaat voordragen?

Digitaal debatteren?

week 16 - 2020   

De coronacrisis noopt tot aanpassingen, op verschillende manieren. Onder andere door het aanpassen van de wijze van vergaderen. De onwenselijkheid om bij elkaar te komen, maakt dat vrijwel ieder overleg en iedere vergadering nu digitaal geschieden. Videobellen, online vergaderen en het oude groepstelefoongesprek hebben een enorme vlucht genomen. Er zijn nu zelfs al cursussen om te leren digitale vergaderingen voor te zitten. Het werkt omdat er geen andere mogelijkheden zijn. Maar na drie weken ervaring kan ik zeggen: online vergaderen kan niet op tegen het in een zaaltje bij elkaar komen. Sterker nog: de kwaliteit van beraadslaging en besluitvorming gaat er door achteruit. En dat kan toch nooit de bedoeling zijn.

Ook de politieke besluitvorming staat onder druk door het coronavirus. Volgens de Gemeentewet kan een gemeenteraad alleen besluiten als er een meerderheid van raadsleden bijeen is. Alleen raadsleden die het presentieregister tekenen mogen mee vergaderen en mee besluiten. Dat is dus een probleem als vanwege de corona bestrijding wordt opgeroepen geen bijeenkomsten meer te organiseren. Want virus of niet, besluitvorming over belangrijke voorstellen kan niet altijd uitgesteld worden. De Minister van Binnenlandse Zaken heeft dus in allerijl een noodwetje gemaakt dat digitaal vergaderen en besluiten voor de raad mogelijk maakt. Binnen twee weken was het wetsvoorstel klaar en aangenomen door Tweede en Eerste Kamer. Die daarvoor – hoe ironisch – wel eerst bij elkaar moesten komen, want voor ons parlement geldt hetzelfde.

Nu het digitaal vergaderen en besluiten voor gemeenteraden mogelijk is, vooralsnog voor de duur van de coronacrisis, is het de vraag of we dit in Brielle moeten willen. Ik zal daarover met de verzamelde fractievoorzitters moeten besluiten. Als voorzitter van de Gemeenteraad heb ik mijn twijfels. Het politiek debat verliest aan kwaliteit, als je elkaar niet ziet en dus ook het non-verbale gedrag mist. Interrupties zijn lastig te plaatsen. Moties of amendementen tijdens een vergadering indienen lijkt een stuk moeilijker. Een politiek debat is meer dan van te voren bedachte standpunten voordragen. Dat is saai, maar doet ook af aan het wezen van politiek: het uitwisselen en bediscussiëren van meningen en anderen proberen te overtuigen. Het arena gevoel ontbreekt. Publiek kan niet meedoen, alleen online meekijken en -luisteren. Digitaal vergaderen en besluiten is een slap aftreksel van waar politiek voor bedoeld is: verbaal en non-verbaal een gevecht aangaan om en zoveel mogelijk medestanders mee te krijgen en je tegenstanders het ongelijk te laten erkennen. Een online debat waar de vonken vanaf vliegen? Ik moet het nog meemaken!

Beknelde vrijheid

Week 14 - 2020   

Deze blog verschijnt op 1 april. In normale tijden zou de krant pas de dag erna worden bezorgd. Want op 1 april vieren we immers feest in Brielle. Dit jaar is alles anders en is er geen 1 April viering. Al sluit ik niet uit dat de vesting op 1 april toch vol hangt met geuzen- en Spaanse vlaggen. Door het  corona-virus dit voorjaar geen evenementen. De Watergeuzen moesten nog een poort rammeien om de stad binnen te komen. Het corona-virus sloop als een dief in de nacht onze samenleving binnen. Al enkele weken lang zitten we voor een groot deel thuis en is onze beweegruimte wel erg klein. Feesten en evenementen zijn er niet meer, voor boodschappen moet je in de rij staan. Een kop koffie drinken en een uitsmijter eten op een terras is uit den boze. Zelfs naar de kapper of pedicure kun je niet meer. Het lijkt allemaal niets meer met de vrijheid van doen te hebben, waarvoor op 1 April 1572 in Den Briel de basis werd gelegd. 

Maar al zijn we momenteel in onze vrijheid bekneld, ik heb ook wel een heel goed gevoel over deze crisis. Ik ben trots op de artsen en zorgverleners die ongelooflijk hard en goed werken om besmette mensen te verzorgen en kwetsbare mensen voor besmetting te beschermen. Met gevaar voor de eigen gezondheid. Blij ben ik met de hulpverleningsdiensten, politie en gemeentelijke boa’s. Ze staan paraat en houden in deze onzekere tijd de spanningen beheersbaar. Ik heb bewondering voor de ondernemers die hun omzet en voortbestaan bedreigd zien door het bijna stilvallen van de samenleving. En toch niet opgeven. Ik sta versteld hoeveel mensen gewoon hun plicht doen waardoor de vitale functies van onze maatschappij – energie, water, communicatie, afvalverwijdering, medicijnen, levensmiddelen –  zonder haperen door functioneren. En ik geniet van de positieve energie en creativiteit die in de samenleving naar boven komt. De leraren die kinderen op afstand lesgeven, de mooie initiatieven die er zijn om de mensen in de zorg te bedanken en aan huis gebonden mensen een hart onder de riem te steken. Ik krijg kippenvel van de solidariteit en saamhorigheid die naar boven komt. Onze inwoners nemen hun verantwoordelijkheid, onze bestuurders staan er als het nodig is. 

Hoe fantastisch is het in dit goed georganiseerde en vrije land te leven. Een land dat als het erop aan komt elkaar steunt en bemoedigt. Samen sterk en samen de crisis doorkomen. In dit mooie, vrije land gaan we nog een mooie toekomst met zijn allen beleven! 

In memoriam: Krijn van Driel (1942-2020)

Week 12 - 2020   

Donderdag 5 maart 2020 overleed Krijn Augustinus van Driel. Begaafd schilder, tekenaar, graficus, cartoonist, componist, muzikant, theaterproducent en creatieve ideeënman uit Brielle. Een zeer veelzijdig kunstenaar. Vriend, adviseur, organisator, liedjesschrijver en arrangeur van diverse podiumartiesten. Onder anderen bijna 20 jaar voor Mini & Maxi, waarmee hij de hele wereld af tourde. Maar voor Brielle bovenal een zeer aimabele en betrokken inwoner. Een met humor begiftigde vrijwilliger, onvermoeibare bedenker van plannen om Brielle mooi te houden en nog mooier te maken. Creatief brein en organisator van mooie, sympathieke en succesvolle culturele evenementen zoals Brielle achter de Voordeur, het Jumbo Big Band Festival en Brielle Verhaalt. Een man die we dus enorm zullen gaan missen in Brielle. En waaraan we nog vaak met veel dankbaarheid zullen terugdenken.

Krijn is 77 jaar oud geworden. En al die jaren is hij een Briellenaar geweest. Hoewel zijn studie hem naar Rotterdam en zijn werk hem naar alle windstreken in Nederland en zelfs naar het buitenland bracht, bleef Brielle altijd zijn thuisbasis. Een groot deel van zijn leven, vanaf zijn pubertijd, heeft hij zich ingezet voor het vestingstadje dat zijn grote liefde had. Naast zijn verdiensten voor kunst en cultuur, was hij vele jaren lid van de voor Brielle zo belangrijke Monumentencommissie. Een zeer gewaardeerd lid. Toen zijn maximale termijnen erop zaten, nam het College van B&W graag het besluit om Krijn nog een aantal jaren lid van deze commissie te kunnen laten blijven. 

Krijn was geen architect of bouwkundige, maar wel had hij een zeer goed oog voor schoonheid en voor het historische karakter van de vesting. Het samenspel van bouwwerken, grotere en kleinere woonhuizen, monumentaal en gewoon oud, Krijn van Driel heeft alle naoorlogse veranderingen daarin in Brielle meegemaakt en doorleefd. Met eigen ogen zag hij hoe de stad zich telkens aan de nieuwe eisen van de tijd aanpaste. Hij gruwde terecht van de soms uitbundige reclame-uitingen op de winkels. Hij  zag met lede ogen aan hoe sommigen hun monumentale bezit verkwanselden en wilden aanpassen aan modernistische modegrillen. Tegelijkertijd stond hij volop open voor verandering en vernieuwing en wilde hij Brielle absoluut niet onder een stolp stoppen. Schoonheid, dingen mooier maken, dat was wat hem bezielde. “Alles heeft een ziel”, was zijn motto, dat hij ook uitdroeg tijdens de Preek van de Leek,  die hij niet zo lang geleden nog hield.  

Krijn van Driel was de eerste Briellenaar die ik leerde kennen. Niet persoonlijk, maar via zijn mooie overzichtstentoonstelling in de Sint-Catharijnekerk in september 2014. Toen ik Krijn op 6 februari 2020 voor het laatst sprak, zei hij dat hij vrede had met zijn naderende einde. De slokdarmkanker gaf hem niet veel tijd meer. “Ik heb een prachtig leven gehad”, sprak hij zacht maar uit volle overtuiging. Dat stond ook op zijn rouwkaart. Bedroefd namen wij op 11 maart afscheid van hem. Een prachtig geregisseerd afscheid overigens, waarin hij zelf nog de nodige hand heeft gehad. Krijn is nu uit de tijd. Wij hebben in Brielle een prachtkerel aan hem gehad!
 

Brielse vrouwen

Week 12 - 2020   

Zondag 8 maart, internationale vrouwendag, liep ik mee met een stadswandeling door Brielle. Langs plekken waar vrouwen een bijzondere rol hebben gespeeld. Het bracht me nieuwe kennis, maar zette me ook aan het denken.  Ik bekeek de plattegronden van Brielle, Vierpolders en Zwartewaal en kwam tot de vaststelling dat er vrijwel geen straten vernoemd zijn naar vrouwen. Zowel in Brielle als in Vierpolders en Zwartewaal zijn ze op de vingers van één hand te tellen. Buiten de straten vernoemd naar onze vorstinnen en prinsessen, stelt het bijna niets voor. In Brielle heb je naast de Prinses Beatrixlaan nog een Julianabrug en een Jacoba van Beierenstraat. Maar slechts aan de Vrouwenhoflaan, de Clarissenstraat, de Brigittenweg, het Catharijnehof en de Rozemarijnstraat kun je zien dat vrouwen in de Brielse geschiedenis zeker betekenis hebben gehad. Het lijkt mij dan ook een zeer beperkt beeld van de werkelijkheid.  

Bij de wandeling kwamen verschillende vrouwen ter sprake die best een straatnaam waardig zijn. Wat zou u bijvoorbeeld denken van Anneken Jansdochter, een actief lid van de wederdopersbeweging die als ketter in 1539 werd terechtgesteld. Of van jonkvrouwe Briel’ van Ellemeet die in 1681 een fonds voor financieel minder draagkrachtigen oprichtte. Wie zeker in aanmerking komen zijn de eerste (en enige) vrouwelijke wethouders Leuntje van den Boogaard-Neecken en Henny Kester-Kievit, die beiden een belangrijk stempel op de naoorlogse politiek drukten. De drie vrouwelijke burgemeesters die Brielle vanaf 1997 heeft gekend leven alle drie nog, maar komen te zijner tijd natuurlijk ook in aanmerking. Dat geldt ook voor dichteres Corry van den Linden of beeldhouwster Teus van den Berg-Been. Een twijfelgeval is Maartje Willemsdochter. Zeer beroemd en berucht geworden in de eerste helft van de 17e eeuw. Maar de vraag is ook na bijna 4 eeuwen of je wel een straat naar een seriemoordenares kunt vernoemen?

Voor Zwartewaal denk je aan een mooie straat vernoemd naar de zusters Hofkes, weldoeners van kerk en school in dit dorp. Of aan gravin Margaretha van Beieren, de politiek leider van de Hoeken die in 1351 de beroemde Slag van Zwartewaal tegen de Kabeljauwen streden. 

Keuze genoeg dus. In Brielle zijn hele nieuwbouwwijken naar begrippen uit de scheepvaart vernoemd. Mooi dat het maritiem verleden zo is vastgelegd. Maar menig wijkbewoner zal de betekenis van zijn straatnaam ontgaan. In de nieuwe wijk Oude Goote die in ontwikkeling is, kunnen weer nieuwe straatnamen worden vernoemd. De kans om een aantal bijzondere vrouwen daar weer tot leven te brengen moeten we niet laten lopen. 

Een rustige week? 

week 10 - 2020   

Als het halve land op wintersport is en een flink deel carnaval viert, verwacht je een rustige werkweek. Niets daarvan in Brielle, althans niet voor het gemeentebestuur. Het college vergaderde gewoon door. In het college zoals elke week veel aandacht voor de situatie aan de Burgemeester van Sleenstraat. De ernstig gedupeerde kopers en de wens om de woningen veilig bewoonbaar te maken, houden het college en onze organisatie al geruime tijd zeer intensief bezig. Een dossier dat wekelijks de media haalt. Vorige week op Radio Rijnmond, Briels Nieuwsland en twee grote artikelen in het Algemeen Dagblad. Het belangrijkste is dat we de kopers zelf, hun advocaten en de gemeenteraadsleden volledig geïnformeerd houden én de kopers zo snel mogelijk bewoners laten worden. Alle artikelen in kranten en sociale media – hoe onjuist ook - laten we dan maar even onbesproken. 

Ook andere zaken hielden mij de afgelopen week bezig. Onze Boa’s werden geslagen en bespuugd door een boze ondernemer. Weer een andere ondernemer deed er van alles aan om onder de radar te blijven omdat hij nog een forse boete verschuldigd is aan de gemeente. Een ernstig verwarde man maakte amok bij de balie in het stadskantoor, schold de receptioniste uit en moest uiteindelijk door de politie uit het pand verwijderd worden. Buurtbewoners uit Rugge beklagen zich over het woongedrag van Poolse en Chinese arbeidsmigranten in een straat. Bezoeken van onze gemeentelijke handhavers en de politie leidden nog niet tot veel verbetering. Verhuurders en uitzendbureaus die deze huisvesting voor arbeidsmigranten regelen zitten we achter hun broek. 

En natuurlijk was daar het Coronavirus. Aanvankelijk ver weg, maar het kwam in snel tempo dichterbij. Hoewel de kans op een uitbraak in Nederland klein was, zijn inmiddels de eerste besmettingsgevallen ook in ons land bekend. Voor ons in Brielle reden om alle procedures rond de bevolkingszorg bij calamiteiten weer even door te nemen. Wat moeten we organiseren? Hoe gaan we communiceren? Kan het aanstaande evenementen beïnvloeden? En zo ja, wanneer moeten we daarover dan besluiten? Overigens is de ziekte inmiddels door het Kabinet tot A-ziekte benoemd. Dat betekent dat niet de burgemeester van Brielle de leiding heeft bij eventuele maatregelen, maar de voorzitter van de Veiligheidsregio en dat is de burgemeester van Rotterdam. Dat maakt de verantwoordelijkheid die de wethouder van Zorg en ik als burgemeester voelen voor Brielle er echter niet minder om. 

Greep op het sociale domein

week 8 - 2020   

Vorige week publiceerde de Raad voor het Openbaar Bestuur het rapport Decentrale taak is politieke zaak. Over de rol van raadsleden bij de uitvoering van de jeugdzorg, ouderenzorg en participatiezorg. De conclusie is: gemeenteraden hebben niet of nauwelijks beleidskaders gesteld en daardoor weinig greep op de uitvoering. De aanbeveling is dat er over deze taken in de raden veel meer gepolitiseerd moet worden. 

Een belangrijk onderwerp. Zonder kaders kunnen raadsleden immers niet sturen en niet controleren. Politieke debatten over doelen en inhoud zijn zeker welkom. Te vaak gaat het nu alleen over de financiën en dan ook nog vaak achteraf.

De overheveling van de WMO-zorg, de jeugdzorg en de participatiewet werd op 1 januari 2015 een feit. De wetgever vond dat de gemeenten hierover moesten gaan. Vanuit de mooie gedachte dat de gemeente dicht bij de burgers staat en dus het beste in staat is haar kwetsbare inwoners op een integrale wijze te helpen. Zoveel mogelijk maatwerk en op de individuele situatie gericht in plaats van systeemoplossingen. Wel werd er tevens een forse bezuiniging ingeboekt. 

Een lastige opgave! Gemeenten beslissen als autonome bestuurslaag in theorie zelfstandig over de aan hen toebedeelde taken. Maar in de praktijk en beleving zijn gemeenten allereerst uitvoerder van rijksbeleid en -wetgeving. Dat beperkt de keuzevrijheid voor gemeenten en dus ook de politieke afwegingsruimte voor raadsleden aanzienlijk. Daarom komt politiek – in de betekenis van belangen afwegen en keuzes maken bij schaarse middelen – lokaal soms zo moeizaam van de grond, want om alternatieven te bedenken heb je beleidsruimte nodig. 

Is er wel echt sprake van het loslaten van taken door het rijk? Bij de participatiewet houdt de staatssecretaris niet op over wetsaanpassingen, bijvoorbeeld over de tegenprestatie en de minister van zorg suggereerde onlangs een stelselaanpassing na enkele ernstige incidenten in de jeugdzorg. 

Na 5 jaar blijkt de ideële gedachte achter de decentralisaties daarom beperkt van de grond gekomen. Jeugdzorg is door gemeenten uitbesteed aan nieuwe regionale verbanden. Ook sociale diensten worden veelal in samenwerking uitgevoerd. De uitvoering voltrekt zich veelal buiten het gezichtsveld van de raadsleden en de ruimte voor lokaal beleid is navenant gering. De uitvoering blijft afhankelijk van regionaal of zelfs landelijke georganiseerde professionele zorgaanbieders, die ook hun eigen beroepsstandaarden en agenda hebben. Daarbij komen nog de te beperkte middelen van het Rijk. 

Al die factoren samen maken het voor gemeenten wel heel erg lastig om eigen waarden-volle keuzes te maken. Het is dé uitdaging voor de komende vijf jaar!