Spuitgasten

week 3 - 2015

Afgelopen week was ik te gast bij de nieuwjaarsbijeenkomst van de brandweerkorpsen Brielle en Zwartewaal. Bij die gelegenheid mocht ik ook aan 18 brandweermensen een onderscheiding uitreiken, omdat ze 15, 20 of 25 jaar bij de brandweer actief waren. Natuurlijk heb ik ook een toespraakje gehouden, waarin ik benadrukt heb hoe veel waardering de brandweerlieden van ons verdienen.

Het bijzondere is namelijk dat verreweg de meeste brandweermannen en –vrouwen in ons land dat op vrijwillige basis doen. Van de circa 27.000 brandweermensen zijn er minder dan 5000 beroeps; de rest is allemaal vrijwilliger bij de brandweer. Dat onderscheid tussen beroeps of vrijwilliger zijn, betekent in de praktijk overigens niet of nauwelijks verschil. Ook de vrijwillige brandweerlieden moeten aan dezelfde opleidingseisen voldoen en over de zelfde fysieke en conditionele capaciteiten beschikken om bij branden ingezet te kunnen worden. Ook draaien ze diensten volgens een continurooster, net als beroeps brandweermensen, en zijn ze dus wisselend overdag en ’s nachts beschikbaar. En als het om toewijding en gemotiveerdheid gaat, kunnen de beroeps brandweerlieden misschien nog wel een puntje zuigen aan die vrijwilligers.

Ik heb daar enorme bewondering voor. Want het is natuurlijk niet zo maar vrijwilligerswerk. Brandweermannen en – vrouwen worden ingezet voor zeer zware taken, die niet zelden risicovol zijn en gevaar voor eigen leven met zich mee kunnen brengen. De psychische belasting is in vergelijking met menig ander werk zeer hoog. Want je zult maar bij een stevig uitslaande brand ingezet worden, waar allerlei giftige stoffen vrij kunnen komen. En je zult maar als eerste hulpverlener bij ernstige verkeersongelukken ter plekke aankomen of met dodelijke slachtoffers geconfronteerd worden. De spanning en mentale druk die er dan bij komt kijken is enorm.

Natuurlijk biedt het ‘vak’ van brandweerman of – vrouw ook vele leuke momenten. Een paard uit een sloot helpen halen of een kat uit een hoge boom redden, het gebeurt nog steeds. Als je met de hoogwerker een ernstig gehandicapte mede - inwoner boven uit een hoogbouwwoning kunt helpen tillen, dan is het zelfs zeer dankbaar werk waar je nog lang van na kunt genieten. Leuke en ingewikkelde klussen immers, die je toch maar even fikst.

Het is logisch dat bij dit soort werk de teamgeest en de onderlinge verbondenheid groot moeten zijn. Je moet op elkaar kunnen steunen, tijdens de operationele inzet, maar zeker ook daarna. Ik zag op het nieuwjaarsfeest naast grote betrokkenheid dan ook een grote saamhorigheid en prima korpsgeest. Ik ben dan ook trots op die stoere brandweermannen en vrouwen, die zich als vrijwilliger voor deze belangrijke veiligheidstaak inzetten. Trots ook op het feit dat we nog steeds twee uitrukpunten in de gemeente hebben. Terecht dat ze door de Koning getekende onderscheidingen hebben mogen ontvangen. Prima spuitgasten zijn het, onze vrijwillige Brielse en Zwartewaalse brandweermensen!