Burgemeester Gregor Rensen vertelt over zijn werk als burgemeester van Brielle en over de dingen die hem opvallen en bezighouden.

2022

Lastige keuzes

week 48 - 2022

De eerste verkiezingen voor de nieuwe gemeente Voorne aan Zee zijn achter de rug. Helaas met een tegenvallende opkomst van nog geen 39 procent, maar met deels nieuwe raadsleden en liefst 10 partijen. De kiezer heeft altijd gelijk, dus over de uitslag kan niet getwist worden. 
De besturing van een gemeente is de laatste jaren niet eenvoudiger geworden. De hoeveelheid taken, de krapte op de arbeidsmarkt, de tekortschietende middelen en nog eens allerlei ontwikkelingen “van buiten’ hebben grote consequenties. Stikstofbeleid, energietransitie en rechtelijke uitspraken zitten woningbouw en natuurbeleid in de weg.

Het nieuwe gemeentebestuur komt dus voor lastige keuzes te staan. Een van de eerste zal zijn of en in hoeverre Voorne aan Zee permanent asielzoekers gaat opvangen. De spreidingswet, waarover zo lang gesoebat is, wordt per 1 februari 2023 toch echt een feit. Die wet verplicht alle gemeenten hun aandeel te leveren. 
Hoe moeilijk dat ligt bleek de afgelopen weken. De informatieavonden met de wijkbewoners van Meeuwenoord en Vierpolders over de plaatsing van een aantal flexwoningen voor Oekraïense ontheemden verliepen wat moeizaam. Vrijwel alle aanwezigen wilden aan deze oorlogsvluchtelingen steun geven. Ook die flexwoningen vonden ze een goed idee. Alleen liever niet in de buurt van waar ze zelf woonden, maar bij voorkeur in een ander deel van de wijk en het dorp. En zeker geen asielzoekers. We zijn er met de bewoners die beide avonden er wel redelijk uitgekomen. Die flexwoningen krijgen een goede plek en de ontheemden zullen zich er vast snel welkom voelen. 

Tegelijk werd ik ook wel weer een beetje droevig van de negativiteit rondom de opvang van vluchtelingen. Ik begrijp het wel, want in de media worden vluchtelingen vaak alleen als probleem neergezet. Terwijl asielzoekers maar een minderheid vormen van alle migranten die jaarlijks naar Nederland komen. Ook de ervaringen zijn niet slecht. Met een verblijfsvergunning zijn ze na een jaar of vijf behoorlijk ingeburgerd, hebben een baan, kinderen die naar school gaan en leveren ze hun bijdrage aan onze economie en samenleving. Misschien moeten we daarom met een iets meer open blik naar de opvang van vluchtelingen kijken. Of het nu om ontheemden uit Oekraïne gaat of om andere mensen die moeten vluchten voor oorlogsgeweld of dictatuur. Laten we ze als kans zien voor dit vergrijzend land met tekorten in vrijwel alle arbeidssectoren. En ons inzetten om ze zo snel mogelijk te laten integreren. In ben benieuwd welke keuze het nieuwe gemeentebestuur in Voorne aan Zee gaat maken.  
 

Toeval bestaat

week 46 - 2022

Maandag was ik te gast bij de Belgische ambassade in Den Haag. Een receptie ter gelegenheid van de verjaardag van hun Koning. Er was één bijzonder moment, namelijk de toespraak van de Belgische ambassadeur, Anick Van Calster. Ze was erbij op 24 maart in Brielle, toen we de opening van het jubileumjaar vierden. Die dag had indruk gemaakt, vertelde ze mij al bij binnenkomst. Dat bleek. In haar toespraak vermeldde ze dat ze in Brielle was geweest om het bijzondere jaar 1572 te gedenken. Ze noemde de vier kernwaarden die in Brielle het afgelopen jaar centraal stonden. Vrijheid, verscheidenheid, verdraagzaamheid en verbondenheid. En ze verbond die ook met de actualiteit van vandaag de dag, de strijd voor onafhankelijkheid van Oekraïne. U begrijpt dat ik tijdens haar toespraak begon te glimmen van trots en boven mijzelf uitsteeg. Omdat ik vrij achteraan stond kwam dat goed uit. 

Het was een moment ook voor mijzelf om terug te denken aan die 24ste maart. Een zonovergoten dag, met veel goedgehumeurde gasten uit het hele land en met enthousiaste en trotse Briellenaren langs de route. Met hele bijzondere gasten, zoals Koning Willem-Alexander en de ambassadeurs van België en Oekraïne. Met inbreng ook van jongeren, die samen met een aantal burgemeesters geïnterviewd waren over vrijheid en verdraagzaamheid. Onverwacht – maar wel gehoopt – was de enorme positieve publiciteit die vanwege die opening van 450 Jaar Vrijheid Brielle te beurt viel. Dat was met name te danken aan die beide ambassadeurs. 

Wat gebeurde er? Ambassadeur Maksim Kononenko zat naast de Belgische ambassadeur. De burgemeester van Gouda, Pieter Verhoeve aan zijn andere zijde. Hij was net aangesteld in Nederland en nog volslagen onbekend met de geschiedenis van de inname van Den Briel en de Opstand tegen Spanje. Zijn buurvrouw en buurman vertaalden wat er allemaal in 1572 en de 80 jaar daarna was gebeurd in de Nederlanden. Hij briefde zijn nieuwverworven kennis enthousiast door aan zijn president Zelenski. En laat die nou net enkele dagen daarna onze Tweede Kamer via een groot videoscherm toespreken.

De toespraak ging over de onafhankelijkheidsstrijd van Nederland die op 1 april zou worden gevierd en die hem inspireerde om de onafhankelijkheid van Oekraïne te bevechten. De publiciteit over de woorden die Zelenski richtte aan onze parlementariërs was enorm. Nooit eerder zijn zoveel tv-ploegen naar Brielle afgezakt om te zien hoe dat kleine vestingstadje 450 jaar geleden zijn vrijheid had bevochten. We hebben er dagenlang de kranten en de tv mee gehaald. Betere marketing hadden wij nooit kunnen krijgen. Toeval bestaat dus.
 

Publieke dienstverlening

week 44 - 2022

“De burger moet wennen aan minder goede dienstverlening”, kopte de NRC vorige week. Het sloeg op het nieuws dat de NS heeft besloten om volgend jaar 10 procent minder treinen te laten rijden. Vanwege het personeelstekort en door de verliezen die vanaf de uitbraak van Corona zijn opgelopen. Het aantal reizigers is bij lange na nog niet op het peil van 2019, omdat mensen meer thuis blijven werken en weer vaker de auto pakken. Ook in het busvervoer, de metro en kleinere spoorlijnen wordt bezuinigd en worden de kaartjes duurder. Dat laatste is natuurlijk onverstandig. Het zorgt ervoor dat nog meer mensen het openbaar vervoer gaan mijden en dat je in volgende jaren weer alles uit de kast moet halen om mensen uit de auto te krijgen. Het leidt bovendien tot meer milieuschade en economische kosten vanwege de langere files. Van Rijk en provincies als concessieverleners mag verwacht worden dat men meehelpt het OV-aanbod overeind te houden. Als een noodzakelijke investering in de toekomst. En om ervoor te zorgen dat ook mensen zonder auto voor lage kosten naar werk en school kunnen blijven reizen.


De dreiging van afnemende dienstverlening speelt ook in andere sectoren van de (semi) publieke diensten. Zoals in de zorg, het onderwijs of andere basisvoorzieningen. Overal wordt het aanbod ingeperkt en groeien de wachttijden. Met als gevolg uitstelde operaties en minder ambulante hulp bij mensen met een chronische hulpvraag. Bij uitgestelde zorg zullen de zorgkosten bij latere behandeling toenemen. Familieleden moeten weer meer mantelzorg verlenen, maar dat leidt tot minder mensen die voor de arbeidsmarkt beschikbaar zijn. Zo kom je door bezuinigingen op de dienstverlening in een spiraal naar beneden. 


De personeelskrapte is niet alleen een demografisch probleem. We zullen veel meer in de publieke diensten moeten investeren. Is de publieke sector creatief en flexibel genoeg voor verbeteringen van arbeidsprocessen en arbeidsvoorwaarden?  Winst is er ook te halen door het niet-productieve deel van onze bevolking actiever naar werk te begeleiden. Denk aan mensen met een arbeidsbeperking en asielzoekers met een verblijfsvergunning. De vaak overbodige bureaucratie en administratieve taken – het gevolg van doorgeslagen marktwerking en verzakelijking - kunnen worden teruggedrongen. De professional in de zorg en het onderwijs kan weer meer autonomie toevertrouwd krijgen. Investeren dus in meer arbeidsplezier en publieke organisaties die alles uit de kast halen om het werken daar aangenaam te maken. Dat we soms nog iets langer moeten wachten dan ons lief is, zullen we dan op de koop toenemen. 
 

Woonopgave 

week 42 - 2022

De minister van Volkshuisvesting kondigde met Prinsjesdag aan tot en met 2030 nog 900.000 woningen te willen bouwen. Noodzakelijk om het grote aantal woningzoekenden aan huisvesting te helpen en de verwachte bevolkingsgroei op te vangen.


Het is een enorme ambitie en de vraag is of het wel realistisch is. Verschillende belemmeringen doen zich voor, zoals tekort aan bouwgrond. De krapte op de arbeidsmarkt zorgt voor vertraging in de bouwprocessen, zowel bij de vergunningverlenende gemeenten als bij de aannemers. De sociale verhuurders zijn meer dan 10 jaar lang financieel beknot in hun investeringsmogelijkheden door de verhuurdersheffing en de bijdrage die zij aan de redding van Vestia moesten leveren. Ontwikkelaars zijn voorzichtiger vanwege de kabinetsplannen om het rendement op de verhuur van woningen meer te belasten. Ook de vraagkant is veranderd: het aantal alleenwonenden is sterk gegroeid en er is een groeiend migratieoverschot. De laatste jaren worden nog geen 70.000 woningen per jaar gebouwd. Netto – de afgebroken woningen meegeteld – nog veel minder. 


Toch zal alles op alles moeten worden gezet om de komende jaren die 100.000 woningen per jaar te realiseren. Primair om die eindeloos wachtende groep van starters op de woningmarkt aan een eerste huis te helpen. Een hele generatie tussen de 25-35 jaar probeert vergeefs op de woningmarkt ertussen te komen. En dan het liefst voor een betaalbare woning. Voor deze groep is het schrijnend dat er enorm veel geïnvesteerd wordt in recreatiewoningen, Die gaan als beleggingsobject als warme broodjes over de toonbank. Daar hebben woningzoekenden echter niets aan. Het is in zo’n situatie dan ook niet gek dat er toenemende maatschappelijke onrust is door de woningnood. En dat het huisvesten van statushouders en ontheemden uit Oekraïne als concurrerend wordt ervaren. Ook al is er begrip voor de ellende waar zij uit vandaan komen. 


De gemeenten die binnenkort Voorne aan Zee vormen, hebben onlangs hun ambitie kenbaar gemaakt. Zij willen nog zeker 4870 woningen bij bouwen in de komende 10 jaar. De mogelijkheid die het Kabinet wil bieden om meer nieuwe huizen aan eigen inwoners toe te wijzen zal zeker benut worden. Om te voorkomen dat het huisvesten van statushouders en ontheemden ten koste gaat van andere woningzoekenden worden plannen ontwikkeld voor flexwoningen. Kleine, tijdelijke woningen met een basale inrichting en een beperkte levensduur, maar zeer geschikt voor mensen met een acuut woonprobleem. Het helpt om de druk op de woningmarkt te verlichten. De structurele oplossing is echter: bouwen, bouwen, bouwen!  

Vriendschapsband

week 40 - 2022

Afgelopen weekend vierden we in Brielle het 35-jarig bestaan van de stedenband met Havlíčkův Brod. In 1985 kwam die stedenband tot stand. De eerste stedenband die tussen een Nederlandse en Tsjechische gemeente gesloten werd. Bijzonder, want er was toen nog sprake van een IJzeren Gordijn dat Oost- en West-Europa scheidde. De nationale autoriteiten hadden aanvankelijk dan ook twijfels. Wij mogen best trots zijn dat Brielle’s burgemeester Cor de Ronde toen als Eersteling in Nederland het initiatief wist door te zetten.  


Uit die eerste verkennende contacten is de afgelopen decennia een hechte, levendige vriendschapsrelatie ontstaan. De Stichting Havlíčkův Brod -Brielle heeft al heel veel gerealiseerd. Scholieren die jaarlijks bij elkaar op bezoek gaan, culturele exposities, muzikale evenementen, sportieve toernooien en ambtelijke uitwisselingen. En veel inwoners die inmiddels bevriend zijn geraakt.  De sporen zijn in Brielle zichtbaar, zoals de beelden op de rotonde bij het Bastion Hotel en natuurlijk ook de jaarlijkse grote Kerstboom op de Markt uit Havlíčkův Brod. In de voorbije week waren zo’n 45 Tsjechische scholieren bij hun leeftijdsgenoten van het Maerlant en het PENTA  college CSG Bahûrim op bezoek. Diverse gastgezinnen, zowel in Brielle als in de omliggende dorpen, boden de jongeren onderdak en gastvrijheid. In het weekend was er bovendien een bus vol volwassen burgers van Havlíčkův Brod in Brielle te gast, meest ook ondergebracht bij gastgezinnen. In hun midden veel musici. Het leidde tot een prachtige muzikale avond in de Catharijnekerk met spetterende optredens van Tsjechische en Nederlandse artiesten. Veel gastgezinnen waren daarbij aanwezig en de kerk zat helemaal vol.


De Tsjechische vrienden waren een beetje ongerust over de toekomst van de stedenband nu Brielle opgaat in de nieuwe gemeente Voorne aan Zee. Zaterdagmorgen werd in een officiële bijeenkomst de voortzetting van de warme relatie besproken. Wij hebben onze Tsjechische partnerstad verzekerd dat de stedenband toekomst heeft, zolang er aan weerszijden voldoende vrijwilligers zijn die de activiteiten willen voortzetten en er maatschappelijk draagvlak is. Het zijn immers de verenigingen, de scholen, de culturele organisaties die het belang van de stedenband moeten blijven uitdragen. Dan zal ook het nieuwe gemeentebestuur graag haar medewerking blijven geven. Daarvan ben ik overtuigd. De waarde van de vriendschapsrelatie met Havlíčkův Brod is actueler dan ooit. Nu er weer oorlog is aan de rand van Europa, blijkt immers hoe belangrijk het is om vriendschapsbanden te onderhouden met andere democratische landen en solidair te zijn tegenover agressie en geweld. De stedenband zou morgen moeten worden opgericht, als dat al niet 37 jaar geleden was gebeurd.   
 

Visie en daadkracht

week 38 - 2022 

Tijdens het Stadsdebat over de aanstaande fusie tussen de drie gemeenten op Voorne, op 16 september stelde inleider professor Jan Rotmans dat het ontbrak aan visie en een plan. Wat wil je bereiken met de gemeentelijke herindeling? En hóe ga die doelen realiseren? Terechte vragen, al had hij blijkbaar geen kennis van de visiedocumenten die afgelopen maanden reeds zijn opgesteld. Daarin wordt een aantal kerndoelen en – waarden benoemd voor de nieuwe gemeente. Ik geef toe: de uitwerking daarvan moet nog grotendeels plaatsvinden en ligt vooral op het bord van het nieuwe gemeentebestuur. 

Maar Rotmans heeft natuurlijk gelijk dat je zonder visie en plan niet veel bereikt als het gaat om grote transformaties, zoals een gemeentelijke herindeling is. Het aantal opgaven, waar dit land voor staat is groot. In de media wordt met gretigheid het woord ‘crisis’ overal aan gekoppeld. Woningbouwcrisis, stikstofcrisis, landbouwcrisis, inkomenscrisis, asielzoekerscrisis, energiecrisis, vertrouwen-in-de-politiek crisis, en ga zo maar door. Ik wil dat crisisgevoel een beetje relativeren, al wil ik niets afdoen aan de urgentie om zaken aan te pakken en impasses te doorbreken. Hopelijk zijn op Prinsjesdag een aantal vertrouwenwekkende maatregelen bekend gemaakt.  

Veel van de huidige problemen zijn ontstaan omdat opeenvolgende kabinetten belangrijke kwesties vooruitschoven of bij de uitvoering van beleid wegkeken. Soms uit politieke overwegingen – bijvoorbeeld de zachte hand waarmee de NAM werd aangesproken over de compensatie voor de gasboringen in Groningen of het afknijpen van de woningcorporaties – en soms het gevolg van gebrek aan daadkracht om uitvoerende overheidsbedrijven beter te laten functioneren, met de Belastingdienst als meest beruchte voorbeeld. 

Een goede toekomstvisie en een goed uitvoeringsplan zijn dus hoogstnoodzakelijk. Maar voor het herstel van vertrouwen in de politiek is dat nog onvoldoende. Het gaat immers ook om bestuurskracht en doorzettingsmacht. Cruciale factoren daarin zijn de personen die de leiding op zich kunnen nemen en de samenstelling van de gemeenteraad in de nieuwe gemeente Voorne aan Zee. Leiderschap wordt gevraagd.  Zij moeten vanaf 1 januari richting geven aan de opgaven van de nieuwe gemeente. En de ambtelijke organisatie motiveren tot goede prestaties in de uitvoering. De gemeenteraad moet constructief meedenken over de koers en de bestuurders de ruimte geven om de leiding te kunnen nemen. Met politiek gekissebis en een versplinterde gemeenteraad schieten we niet op. Eendrachtige samenwerking en een breed draagvlak in de samenleving kunnen geweldig bijdragen aan een krachtige, goed functionerende nieuwe gemeente. Een gemeente die problemen aanpakt, de dienstverlening optimaliseert en waar onze inwoners graag willen wonen. 
 

Verkiezingen nabij

week 36 - 2022

Op woensdag 23 november zijn de eerste verkiezingen voor de gemeenteraad van de nieuwe gemeente Voorne aan Zee. Afgelopen week werd duidelijk dat in ieder geval vier lokale partijen meedoen, want zij moesten zich reeds officieel aanmelden.  Op 10 oktober zal blijken welke landelijke partijen die lokaal actief zijn zich daarbij voegen. Dat zullen naar verwachting in ieder geval alle partijen zijn die al jarenlang in de gemeenteraden van Brielle, Hellevoetsluis en Westvoorne vertegenwoordigd zijn. Mogelijk ook nog een drietal landelijke partijen die in onze regio nooit eerder actief waren. De vraag is wel of die laatste categorie werkelijk nieuwe ideeën voor Voorne aan Zee heeft. In ieder geval is er voor de kiezer keuze genoeg.


De verkiezingskoorts begint ook een beetje te komen. Enkele partijen hebben al hun programma en kandidaten bekend gemaakt en roeren zich via sociale media. Een verkiezingsprogramma maken is belangrijk, omdat de echt geïnteresseerde kiezer daarin toch iets meer van de partij in kwestie te weten kan komen. Wat wil de partij bereiken in Voorne aan Zee? En welke keuzes maakt een partij in situaties die niet zo eenduidig zijn? Hoe wil een partij de bevolking daarbij betrekken? Dat doet er zeker toe. De nieuwe gemeente wordt namelijk voor belangrijke opgaven gesteld. Hoe wordt de verduurzaming van wijken aangepakt en waar komen windmolens en zonneparken? Woningbouw ja, maar hoeveel en op welke locaties? Het verbeteren van de mobiliteit en de verkeersveiligheid. En hoe organiseert de nieuwe gemeente de dienstverlening en de contacten met de burgers?  Wat gebeurt er met de lokale belastingen? Zo maar wat voorbeelden.


Tegelijk is een verkiezingsprogramma ook altijd een momentopname. De werkelijkheid voltrekt zich immers vaak anders dan gedacht. Wie dacht vier jaar geleden dat de drie gemeenten zouden gaan fuseren? Dat corona het land lam zou leggen? Dat het stikstofprobleem en het Didam-arrest woningbouwplannen zouden belemmeren? De krapte op de arbeidsmarkt en de enorme stijging van voedsel- en energieprijzen door de gespannen internationale verhoudingen? De onverwachte vluchtelingenstroom uit Oekraïne? Allemaal landelijke problemen die ook hun neerslag hadden en hebben op onze gemeente. 


Mogelijk zien de landelijke media onze verkiezingen op 23 november als een populariteitspeiling voor de regering. Ik zou dat zeer betreuren. Ik hoop dat onze kiezers zich primair zullen laten leiden door hoe de lokaal actieve partijen die problemen op lokaal niveau willen oplossen. De 35 raadsleden die gekozen worden gaan immers de belangen van Voorne aan Zee dienen en niet die van het land.  
 

Vakantiegevoel

week 34 - 2022

Na de vakantie heb je toch een beetje een kater. Weg strand en palmen, geen besneeuwde bergtoppen of ongerepte natuur meer. Geen pittoreske dorpspleintjes waar je tot ’s avonds laat kunt eten en drinken. Het gewone leven vangt weer aan, met alle plichten en routines. Het post-vakantietrauma!

In Brielle had ik daar echter  totaal geen last van. Bijna elke dag was het zonnig en warm. En wat viel  hier veel te genieten. De prachtige bloembakken aan bruggen en lantaarnpalen. Het prachtig bloeiende Asylplein en volle, gezellige terrassen. Veel bootjes in de haven. Na thuiskomst meteen twee dagen Brielle Blues. De Brielse Jeugdwielertoer was een groot succes net als Brielle Speelstad. De Brielse Huiskamer voorzag in veel gezelligheid voor de oudere inwoners op de zeer geslaagde alcoholvrije ‘vrijdagmiddagborrels’ (die theetuin in de Catharijnehof moet er echt een keer komen). Heel veel toeristen kwamen Brielle beleven en bekeken de mooie tentoonstellingen in museum en kerk. Thuiskomen in Brielle bleek kortom gewoon een voortzetting van de vakantie. 

Het moet niet moeilijk zijn dat vakantiegevoel in Brielle vast te houden. In het kader van 450 Jaar Vrijheid valt er de komende maanden nog heel veel te genieten in onze gemeente. Zelf verheug ik mij op het mooie muzikale optreden van The Land of Song op 3 september in de parochiekerk aan de Nobelstraat. En op het concert van Sinfonia Rotterdam met soul, gospel, Turkse en Caribische klanken. Met sopraan Francis van Broekhuizen als presentatrice. Het Jumbo Big Band Festival komt er ook weer aan.  Om naar uit te kijken is de muzikale happening van Tsjechische en Brielse musici ter gelegenheid van het 35-jarig bestaan van de Stedenband, op 30 september. Dat geldt ook voor 1 oktober, als heel veel koren een groots korenfestival komen opluisteren.  
Ik verheug me al op de onthulling van de maquette van Brielle in het museum of het gedenkteken van Rochus Meeuwiszoon dat een mooie plek krijgt in onze veste. De Nederlandse Vestingstedendagen op 10 en 11 september, in combinatie met de Open Monumentendagen, de Kunstmarkt en het Brielse Meer Spektakel, leiden tot plezierige keuzestress.  

Schrijver Ilja Leonard Pfeijffer zal in het Brestheater op 27 september ongetwijfeld waarschuwen voor te veel toerisme in een stad. Gelijk heeft hij, maar dat punt is hier nog niet bereikt. Dat je in Brielle, zelfs als inwoner, een jaar lang een geweldig vakantiegevoel kunt hebben, staat echter als een paal boven water. 
 

Protest en redelijkheid

                                                                                                                                    week 32 -2022

De discussies over de boerenprotesten brachten mij terug naar een collegereeks over Sociale Bewegingen die ik ruim 40 jaar geleden volgde. Kraakbeweging, anti-kernwapenbeweging, felle anti-apartheid- en milieu-acties vooral gericht tegen Shell trachtten politiek en samenleving te beïnvloeden. Discussies gingen over doelen en middelen en de balans daartussen. Het verschil met toen is dat een groot deel van Nederland die protestbewegingen nog zag als ondemocratisch en een aanval op de gevestigde orde. Tegenwoordig erkennen we dat protestbewegingen een essentiële bijdrage leveren aan het functioneren van de democratie. Zij wijzen immers de politiek op onvolmaaktheden in het maatschappelijk systeem en leiden niet zelden tot verbetering daarvan. Twee lessen kunnen we leren van die afgelopen decennia. De eerste is dat protestbewegingen op veel bijval kunnen rekenen als ze een breed gevoeld onbehagen verwoorden.  Mensen zijn bereid daar wat persoonlijk ongemak voor te accepteren, zoals bij stakingen. Totdat de middelen te extreem worden of onveiligheid veroorzaken. En niet alleen de bestreden instantie langdurig in zijn functioneren aantasten, maar het brede publiek evenzeer. Dan verliezen de protesten aan sympathie en slaat het draagvlak om. De tweede les is dat protestbewegingen pas succes boeken als men bereid is om met de overheid aan tafel te gaan zitten om tot oplossingen te komen. Dat betekent ook acties opschorten en stoppen. Zonder overleg geen verandering. Als een minderheid de acties feller en extremer wil voortzetten, verliest men in snel tempo de maatschappelijke waardering. Dat leidt doorgaans niet tot een beter resultaat dan wat men aan de overlegtafel kan bereiken. De ruimte voor onderhandelaars om concessies te doen wordt immers steeds kleiner.

De boerenprotesten naderen het punt dat de acties van de straat plaats moeten maken voor overleg. Het LTO staat alleen in de bereidheid met het Kabinet te praten, maar wordt gegijzeld door de radicalere organisaties. Een minderheid wil door met hardere, maatschappij ontwrichtende acties. Het overgrote deel van Nederland zal daar snel genoeg van krijgen. Bovendien lijken allerlei bewegingen met een hekel aan de overheid zich bij het boerenprotest te voegen. Ook dat draagt niet bij tot de oplossing van het stikstofvraagstuk. Dat vereist namelijk focus op het perspectief aan de boeren waarvan aanpassingen worden gevraagd en op het wegen van hun belangen tegenover de kwaliteit van de natuur. Mijn hoop is gevestigd op een verstandig Kabinet en verstandige vertegenwoordigers van boeren, die samen tot redelijke oplossingen en aanpakken komen. De geschiedenis leert dat niet het extreme, maar het redelijke uiteindelijk de doorslag geeft.  

Omwenteling

                                                                                                                                          Week 30 -2022

Dat het leefmilieu en de natuur onder grote druk staan, is anno 2022 een enorme open deur. Eigenlijk weten we al 50 jaar lang dat de wijze van produceren in industrie en agrarische sector leidt tot een steeds grotere uitputting van de aarde en tot een grotere schaarste van natuurlijke grondstoffen. De kwaliteit van de leefomgeving is door bevolkingsgroei en ongeremd consumentengedrag, ondanks de materiële welvaart en de verbeterde gezondheidszorg, voor veel mensen eerder achteruit dan vooruit gegaan. Zelfs in het relatief Rijke Westen beseffen we dat wanneer we onze manier van produceren en consumeren niet drastisch aanpassen, we de volgende generaties met enorme problemen opzadelen. De grenzen aan de groei zijn anno 2022 echt wel bereikt, zoals het gelijknamige Rapport van de Club van Rome in 1972 (!) al voorspelde. Het rapport bracht toen een brede milieubewustwording op gang.

De afgelopen 50 jaar ontbrak het niet aan beleid om de effecten van de verschraling van de natuur en de schadelijke gevolgen van industriële en agrarische wijze van productie voor het leefmilieu aan te pakken. Het leidde zeker tot verbetering, al moest er vaak een milieu actie aan vooraf gaan om tot aangescherpte wetgeving te komen. Of een schandaal. Wie herinnert zich niet de gifwoonwijk van Lekkerkerk, de lozingen van chemische bedrijven op de rivieren en de vele acties tegen de stankoverlast in het Botlek en Europoort gebied? Tegelijkertijd praten we al tientallen jaren over de negatieve milieueffecten van onze nationale luchthaven Schiphol en bestaat TATA Steel, het vroegere Hoogovens, ook nog steeds.

De stikstofdiscussie is ook niet iets van de laatste jaren. Het is veelzeggend dat pas door een uitspraak van de Raad van State de regering gedwongen werd om het probleem nu echt bij de bron aan te pakken. Dus bij de agrarische sector, de zware industrie, de luchtvaart en het gemotoriseerd verkeer. De landelijke overheid en de provincies die het beleid moeten gaan uitvoeren, verdienen dan ook onze steun. Het kan niet anders, want het móet anders in die sectoren. De manier waarop de regering het aanpakt mag kritisch benaderd worden. De communicatie met de agrarische sector en het gebrek aan perspectief voor de landbouwers verdient een dikke onvoldoende. Maar laat dat ons niet afleiden van het grotere probleem dat aangepakt moet worden. Als we tenminste ook onze toekomstige generaties gezonde natuur en biodiversiteit willen nalaten. En een leefomgeving die minder verstikkend is en de klimaatveranderingen beter kan verwerken. 

Veteranen

Week 28 - 2022

Door corona aan huis gebonden, was ik vorige week zaterdag in staat om de Nationale Veteranenparade in Den Haag op televisie te volgen. Ik was onder de indruk. De aangrijpende verhalen van individuele veteranen, de diversiteit aan onderdelen (wist u dat er ook biker-veteranen zijn?), de aantallen toeschouwers. Prachtig om te zien en horen. Wat vooral opviel waren twee termen die door verschillende veteranen genoemd werden. “Vertrouwen in elkaar” en “Kameraadschappelijk”. Die maken dat verreweg de meeste veteranen – zeker zij die bij de laatste missies zijn uitgezonden – per saldo trots zijn op hun uitzending naar verafgelegen gebieden, om Nederland te dienen. Ondanks de enorm moeilijke omstandigheden, de confrontatie met slachtoffers en geweld en de niet altijd bereikte resultaten. 
Ik vind dat we allemaal trots mogen zijn op onze veteranen en op onze militairen als geheel. Daarom organiseren we ook in Brielle ieder jaar een gezamenlijke activiteit voor onze lokale veteranen. Afgelopen oktober hebben we zelfs een bijzondere lokale erepenning voor ze laten maken. De inval van Rusland in Oekraïne heeft de noodzaak van een leger dat voldoende bewapend is voor zelfverdediging weer bevestigd. Wat mij betreft vormt ons leger zo snel mogelijk samen met die van de andere democratische landen een Europees leger. Samen kunnen we immers nog beter onze waarden en autonomie verdedigen. 


Defensie heeft grote moeite om de vacatures vervuld te krijgen. Toch hoor ik nog niemand over herinvoering van de militaire dienstplicht. Daar lijkt geen politieke meerderheid voor. Het CDA bepleitte een aantal jaren geleden een brede maatschappelijke dienstplicht voor jongeren rond de 20 jaar, maar dat plan viel in dorre aarde. Ik vond het nooit een slecht idee, al heeft het natuurlijk veel consequenties voor de betrokken jongens en meisjes. Maar ik zie vooral kansen. Niet alleen meer wervingsmogelijkheden voor het leger, maar vooral ook maatschappelijke meerwaarde.  Het levert saamhorigheid op en vriendschappen voor het leven, tussen jongeren die elkaar anders nauwelijks zouden ontmoeten. Een manier ook om de enorme verschillen in kansen tussen jongeren van diverse achtergrond te overbruggen. Samen verantwoordelijkheid dragen, of het nou voor de landsverdediging is of om maatschappelijk belangrijke taken en projecten uit te voeren, is een beproefde manier om tegenstellingen te overwinnen en begrip voor elkaar te krijgen.


Jongeren worden samen volwassen door ze samen in te zetten. Een investering bij de start van je volwassenheid, waar je je leven lang met trots op terug kunt zien. Kijk maar naar de veteranen!
 

Twee zeer vitale dorpen

week 26 - 2022

De meeste aandacht en publiciteit gaat dit jubileumjaar uit naar vestingstad Brielle. Logisch, want de reden van 450 jaar Vrijheid vieren is de Inname van Den Briel in 1572. Een gebeurtenis van nationale betekenis weet bijna elke Nederlander, tenzij je natuurlijk Tweede Kamerlid bent. Sinds de Oekraïense president Zelensky de Opstand tegen Spanje de Kamerleden als inspirerend voorbeeld van een vrijheidsstrijd voorhield, schijnen parlementariërs zich weer snel een geschiedenisboek aangeschaft te hebben.

Terecht die publiciteit voor Brielle. Maar aandacht verdienen ook zeker onze twee vitale kernen Vierpolders en Zwartewaal. Want wat daar na twee jaar coronastilte weer allemaal georganiseerd wordt, verdient volop applaus. In Zwartewaal vond de Avondvierdaagse plaats, de 42e (!) editie. Vier prachtige wandeletappes voor schoolkinderen, pubers, vaders en moeders, opa’s en oma’s. Er waren 210 deelnemers, meer dan ooit, op een dorp van 1700 mensen. Wie niet meedeed stond langs de kant om de deelnemers te verwelkomen. Afgelopen vrijdag nam Peter Looij afscheid, als beheerder van dorpshuis De Gaffelaar steunpilaar van de leefbaarheid in het dorp. Hij ontving een welverdiende gemeentelijke erepenning. Hij maakte van dit dorpshuis de “huiskamer van Zwartewaal”, waar verenigingen, ouderen en jongeren, sporters en vergaderaars altijd terecht konden voor hun activiteiten en gezelligheid. Het wordt nog mooier als over enkele jaren de nieuwe school, sporthal en gemeenschapshuis klaar zijn. Met 85 woningen erbij die woonkansen bieden aan jonge gezinnen. 

Voor Vierpolders geldt hetzelfde. Daar vervult ‘t Dijckhuis al meer dan 10 jaar met veel succes de functie van gemeenschapshuis. En ook in dit dorp indrukwekkend grote evenementen en activiteiten. Voor de 53e (!) keer vond onlangs de befaamde Sportweek Vierpolders plaats. Met veel (ongewone) sportactiviteiten. Maar ook met een Vlooienmarkt die met 170 kramen de grootste van de omgeving is. De voetbalvereniging bleef tot het laatst meestrijden voor promotie naar de 2e klas. Samen met de Tennisvereniging vormt de V.V.Vierpolders het sportieve hart van het dorp. Het sportpark ligt er puntgaaf bij. Enorm betrokken vrijwilligers vormen de basis, zoals Henny Krowinkel aan wie ik onlangs eveneens een gemeentelijke erepenning mocht uitreiken. 

Met de vitaliteit van deze dorpen zit het wel goed, misschien wordt het zelfs beter als ze onder de vleugels van Brielle vandaan moeten komen. Het gaat niet vanzelf, ze zullen er als dorpsgemeenschappen hard voor moeten blijven knokken om gezien en gehoord te worden in de nieuwe gemeente Voorne aan Zee. Brielle kan ze met een gerust hart overdragen, zonder dat de warme band verloren gaat.   
 

Slecht besluit

                                                                                                                                              week 24 -2022

Stel dat u burgemeester van Brielle was en uw toestemming wordt gevraagd voor een bijzonder evenement. Het speelt zich af in nachtelijke uren. Ongeveer 5000 deelnemers op straat, met behoorlijk wat alcohol op. Veel jeugdigen die meedoen. Een gerede kans op ernstige verwondingen, zoals het verlies van een hand, enkele vingers of een oog. Brandweer, ambulances en politie moeten op volle sterkte beschikbaar en permanent kunnen uitrukken. Dagen van tevoren en tijdens de nacht zelf, moeten risicovolle objecten in de stad extra beveiligd of verwijderd worden. Na afloop moet gerekend worden op 1-2 dagen werk om de resten op te ruimen en schade te herstellen. De te verwachten schade van vernielingen komt ergens uit tussen de 10.000 en 20.000 euro. De gemeente betaalt de rekening, het evenement kent geen organisator op wie het verhaald kan worden. 

Zou u een vergunning afgeven voor zo’n evenement? Ik denk van niet. Toch vindt dit evenement ieder jaar plaats tijdens oud en nieuw. Een vergunning is namelijk niet verplicht. Ook al leidt het afsteken van vuurwerk tijdens de jaarwisseling tot veel ellende, risico’s en kosten voor de gemeenschap. Het heet een mooie volkstraditie te zijn, maar dat is het al lang niet meer. Er is namelijk veel veranderd in de laatste decennia. Het vuurwerk is een stuk zwaarder geworden. Door illegale invoer of door internet aankoop is zwaar vuurwerk tegenwoordig het hele jaar verkrijgbaar. Kijk maar naar wat er bij voetbalwedstrijden allemaal wordt afgestoken.

Afgelopen week heeft een meerderheid in de Tweede Kamer een initiatiefwet van GroenLinks en de Partij van de Dieren om een vuurwerkverbod voor consumenten af te kondigen, verworpen. Helaas, want een grote meerderheid van gemeenten is voorstander van zo’n vuurwerkverbod, evenals de politie, de brandweer en de ziekenhuizen. De tegenstanders brachten vooral praktische bezwaren naar voren. Het alternatief, centrale vuurwerkshows, zou te duur zijn en niet uitgevoerd kunnen worden door gebrek aan professionele bedrijven. Het invoerverbod van illegaal vuurwerk zou niet te handhaven zijn en zo nog wat punten. Drogredenen vind ik het. Sommige politieke partijen zijn vooral bang populariteit te verliezen. Ze sluiten liever de ogen voor de negatieve effecten en gezondheidsrisico’s dan dat ze een deel van de kiezers confronteren, ook al is dat onverantwoord. De kans om als volksvertegenwoordigers een nieuwe norm te stellen en de jaarwisselingen veiliger te maken laat men liggen. Het duurt gelukkig nog een half jaar voordat we het weer moeten meemaken. Beter zou zijn: stoppen hiermee!  
 

Meebeslissen 

week 22 - 2022

Iedere gemeente heeft burgerparticipatie hoog in het vaandel staan. Toch kan aan het betrekken van inwoners en andere belanghebbenden bij belangrijke besluiten nog veel verbeterd worden. Er is in de afgelopen jaren door Brielle al veel energie gestoken in participatieprocessen. Er zijn mooie ervaringen mee opgedaan, zoals bij het ontwerpen van een nieuw dorpshart voor Zwartewaal. Maar ook ervaringen die minder geslaagd zijn. Zoals de Noordpoort, waarbij weliswaar inwoners en vertegenwoordigers van historische organisaties nauw betrokken zijn geweest, maar hevige kritiek op het resultaat kwam. 

Inwoners mee laten beslissen of belangrijke invloed geven op besluiten vergt dus zorgvuldige spelregels. Als die processen aan de voorkant niet goed worden ingericht, kan er verwarring ontstaan over wie waarover beslist en over het te verwachten resultaat. Iets wat positief is kan anders in teleurstelling eindigen. Ik wil de nieuwe gemeente dan ook graag meegeven daar een belangrijk thema van te maken. De nieuwe gemeenteraad zal een paar belangrijke keuzes moeten maken. Ten eerste over de mate waarin de volksvertegenwoordiging bereid is om adviezen van betrokken inwoners serieus te nemen en het beslissingsrecht over sommige onderwerpen te delen met betrokken burgers. En ben je bereid om die burgers te ondersteunen? Wil je als volksvertegenwoordiger zelf een stapje terug te doen en je politieke opvatting uitstellen en zelfs bijstellen? Bij welke onderwerpen wel en bij welke niet?

Ik kan me eveneens voorstellen dat de participatie van burgers in instituties vastgelegd wordt. Bijvoorbeeld door in alle kernen en wijken een vaste wijkvertegenwoordiging te organiseren. Een wijk- of dorpsraad van een vast aantal personen, die over bepaalde zaken zelf verantwoordelijkheid krijgt. En de beschikking krijgt over een budget en een ondersteunende functionaris. Zij kunnen namens de bewoners in wijk of dorp bovendien als vaste overlegpartner van de lokale overheid fungeren. Brielle kent al vele jaren een systeem van wijkraden en bewonersverenigingen, maar in een lichte vorm en zonder dat vastgelegd is waarover ze gaan. Dat levert logischerwijs naast succesvolle samenwerking ook wel teleurstellingen op. Hellevoetsluis en Westvoorne hebben die ervaring nog niet.

Om zoiets te doen slagen moeten er natuurlijk voldoende betrokken en geïnteresseerde wijk- en dorpsbewoners zijn die zich hiervoor willen inzetten. Ook daar heeft het lokale bestuur een taak. Door bijvoorbeeld verantwoordelijkheid en inspraak bewust te willen delegeren en de vertegenwoordigers van die wijken en dorpen te ondersteunen om volwaardige en serieuze gesprekspartners te kunnen worden. Als het lukt zal dat de nabijheid tussen bestuur en burgers in de nieuwe, grotere gemeente ten goede komen!

Brielle blijft Brielle!

week 21 - 2022

De Tweede Kamer heeft het wetsontwerp over de herindeling op Voorne aanvaard. De nieuwe gemeente Voorne aan Zee gaat per 1 januari 2023 definitief door. PVV-kamerlid Bosma hekelde het almaar opschalen van gemeenten. En sprak minachtend over het ‘magische toverstafje bestuurskracht’ dat de reden zou zijn. Managementtaal vindt hij, leidend tot minder betrokkenheid van burgers bij hun bestuur. Kamerlid Van Houwelingen (FvD) haalde de kleinschaligheid van Schiermonnikoog aan als goed voorbeeld, want daar kun je makkelijk bij de burgemeester binnen lopen. Maar even opgezocht: dat Waddeneiland telt 943 inwoners! 

Het besef dat Brielle als zelfstandige gemeente over ruim zeven maanden verdwijnt, daalt langzaam in bij onze inwoners. Ik bespeur onzekerheid en twijfel als ik erover bevraagd wordt. Blijft Brielle wel Brielle? Het is hier immers zo gezellig, er wordt van alles georganiseerd, veel is in orde, de lijntjes zijn kort en je hebt zo een wethouder of de burgemeester aan de telefoon. Lokale betrokkenheid en nabijheid op zijn best. Een prachtig zelfbeeld, dat ik zeker herken en waardeer.

Toch ervaar ik ook elke dag hoe het piept en kraakt in onze gemeentelijke organisatie. We worden gesteld voor grote opgaven, die we financieel en organisatorisch niet alleen aan kunnen. Brielle heeft al jaren een tekort op de begroting, dat dankzij ons vermogen opgelost kon worden. Maar zelfs de Eneco-miljoenen voorkomen niet dat het financiële draagvlak voor onze voorzieningen in gevaar komt. Vraagstukken als energietransitie, woningbouw, stikstofreductie, bereikbaarheid, aanpassing van wegen en kunstwerken, arbeidsmarkveranderingen, ouderen- en jeugdzorg en natuur- en landschapsbescherming vragen extra inspanningen en expertise. Het maakt ons kwetsbaar en afhankelijk van de veel grotere gemeenten om ons heen. Diezelfde grote gemeenten zijn ook onze concurrenten als het gaat om extra geld van het Nationale Groeifonds, Regionale Fondsen en de Europese Unie en om goede en gespecialiseerde ambtenaren. 

De gemeentelijke fusie is dus vooral uit noodzaak geboren. Leidt dat tot minder aandacht voor de burgers, verenigingen en vrijwilligers en minder activiteiten? Ik zie dat niet. Een gemeente is iets anders dan een gemeenschap. De nieuwe gemeente telt er straks 11. In die gemeenschappen treffenmensen elkaar in verenigingen, rond scholen en kerken, bij allerlei activiteiten. De kracht van de gemeenschap zijn de lokaal betrokken inwoners, ondernemers en verenigingen. Om de krachtige gemeenschappen in Brielle, met zijn trotse en actieve inwoners, maak ik mij geen zorgen. Brielle blijft Brielle. Het is niet de gemeente die de mensen maakt, de mensen maken de gemeenschap. En dus ook de nieuwe gemeente!
 

Fascinatie en inspiratie

week 18 - 2022

De fascinatie voor de Tweede Wereldoorlog is groot, ook na 77 jaar. De stroom aan boeken, de succesvolle films en series, de drukbezochte oorlogsmusea, het bewaren en restaureren van het erfgoed en het toenemende aantal evenementen laten dat zien. In Brielle vindt deze week voor de 8e keer het Bevrijdingsfestival plaats. Doel is door re-enactment zo precies mogelijk het beeld van de oorlog na te spelen en mensen te informeren. Er is aandacht voor de onvrijheid, de dictatuur, de gruwelen en de gevechten. Maar ook voor het dagelijks leven, de muziek en kleding uit die tijd. Het is meer dan spel of vermaak. Er is aandacht voor het wegvoeren en vermoorden van de Joodse bevolking. En er wordt eer betoond aan de gevallenen (burgers, militairen en verzetsstrijders), aan onze bevrijders en veteranen. 


Het festijn trekt vele duizenden geïnteresseerde bezoekers naar Brielle. Ze komen voor de nagebootste kampementen en de antieke militaire voertuigen of vooral voor het spectaculaire schijngevecht op het Scharloo. De aandacht voor de oorlog groeit. Ook jongeren verdiepen zich meer en meer in wat er in die bezettingstijd is gebeurd. Ik zie daar eigenlijk alleen maar positieve kanten aan. Want oorlog en oorlogsvoering worden met al die aandacht zeker niet verheerlijkt en wel degelijk in een context van goed en kwaad neergezet. 


Toch is er ieder jaar ook kritiek op het Bevrijdingsfestival. Het wordt laatdunkend afgedaan als een misplaatste hobby voor middelbare mannen. Er wordt ook gesuggereerd dat het respectloos zou zijn naar nabestaanden of hun kinderen. Hierdoor kunnen immers weer nare herinneringen opkomen. Ik heb voor die opvattingen begrip, maar wil het ook niet overdrijven. De Dodenherdenking, de aandacht voor nieuwe oorlogsfilms of herinneringen van overlevenden die in boekvorm verschijnen kunnen ook trauma’s terugbrengen. Niemand die overweegt om dat niet meer toe te staan. De Oekraïense vluchtelingen in Brielle zijn over het doel en karakter van het Bevrijdingsfestival inclusief de mock battle apart geïnformeerd. 


Vraagtekens plaatsen bij de re-enactment onderdelen van het Bevrijdingsfestival is daarom niet nodig. Van oorlogsverheerlijking of propaganda van geweld of van een foute ideologie is geen sprake. Een principieel verschil tussen het kijken naar een oorlogsfilm en de mock battle die in Brielle wordt nagespeeld is er niet. Het onderscheid tussen spel en werkelijkheid, tussen toen en nu en tussen goed en kwaad kan niemand ontgaan. Het Bevrijdingsfestival beschouw ik daarom als een evenement dat niet alleen vermaakt, maar ook een boodschap bevat die inspireert. Nooit meer oorlog!
 

Vlissingen

week 16 - 2022

Op 6 april waren Marijke Holtrop, directeur van ons stedelijk museum, en ikzelf prominente gasten van de gemeente Vlissingen. Uitgenodigd door het gemeentebestuur voor het meevieren van 450 jaar vrijheid van die Zeeuwse stad. Op 6 april 1572 schopten de Vlissingers de Spaanse soldaten de stad uit en kozen ze de kant van opstandelingenleider Willem van Oranje. Een bekend feit en alle lof voor de Vlissingers die de eer toekomt als eerste zélf de Spanjaarden te hebben verdreven. Een eer die overigens ook Enkhuizen claimt maar dat terzijde. 

Normaal kun je bij dit soort vieringen ontspannen naar de voordrachten luisteren. Maar dit keer liep het anders. Want door de laatste spreker van de middag werden we getrakteerd op een enorme tirade tegen Brielle. Niet Brielle komt volgens hem de eer toe de eerste bevrijde stad te zijn, maar de Vlissingers. Die hadden geen hulp van buitenaf nodig gehad zoals Brielle van dat schuim als de Watergeuzen. Willem van Oranje had persoonlijk de Vlissingers hiervoor nog bedankt en geprezen. Diverse argumenten voerde hij aan, deels apert onjuist. Zo hadden de Watergeuzen meteen Brielle geplunderd na de inname, was Brielle van generlei strategische betekenis voor Alva en Oranje en was de inname een fluitje van een cent geweest. Met andere woorden, Brielle was totaal niet interessant. Dit in tegenstelling uiteraard tot de betekenis van Vlissingen. 

Het voelde onaangenaam en ook ongepast, want de reden voor deze Brielle-kastijding was niet duidelijk. Ik moest mijn uiterste best om niets terug te roepen. Geschiedschrijving is een discussie zonder eind, zoals een historicus ooit schreef. Maar een historisch debat bevorder je niet met een zeer eenzijdig en bevooroordeeld verhaal. Mijn vermoeden is dat de man vooral zijn eigen spreekwoordelijke ’15 minutes of fame’ zocht.  

In zijn laatste publicatie toont onderzoeker van ons museum, Roel Slachmuylders, overtuigend aan dat Brielle al vanaf 1570 in de strategische plannen van Oranje een belangrijke plek had. Het feit dat de Spanjaarden meteen na 1 april hebben geprobeerd om Brielle terug te veroveren en dat met een smadelijke aftocht moesten bekopen, zegt ook genoeg. Dat Oranje de aanvoerder van de Watergeuzen beloonde met belangrijke militaire en bestuurlijke posities en enkele jaren later zijn derde huwelijk aan Brielle gunde, is betekenisvol. Enfin, wij hoeven ons in Brielle niet te verdedigen. Op de kalender zal 1 april immers altijd eerder vallen dan 6 april. Wie werkelijk de eer van de eersteling der vrijheid toekomt, zal niemand buiten Vlissingen betwisten. 
 

De ziel van Den Briel

week 14 - 2022

De viering van 1 April is weer voorbij. “Den Briel verliest na 450 jaar zijn ziel” schreef een lang geleden geëmigreerde Briellenaar op zijn hes. Wat een misvatting! De viering van 450 jaar vrijheid vorige week was immers een geweldig succes. Ondanks het koude weer hulden duizenden Briellenaren zich in historische kledij. Met buren en vrienden werden straatgroepen gevormd, straten met vlaggen, visnetten en wasgoed versierd en werd genoten van spel, muziek, dans, raasdonders en drank. Na twee jaar corona-onthouding hadden de Briellenaren er weer helemaal zin in. De gezelligheid en beleving was enorm, ook al in de aanloop. Een historische hoeveelheid historische kleren werd verkocht door de Geuzennaald. Op de basisscholen werd een hele goede Jeugdkrant gespeld. En een dikke 1 April krant werd in duizenden brievenbussen verspreid. 
En hoewel we de dag begonnen met sneeuwbuien, kwamen er in de loop van de dag vele duizenden bezoekers naar Brielle. Die keken hun ogen uit en werden deel van het vertrouwde Brielse volksfeest. Ontelbare aantallen foto’s zijn inmiddels via de sociale media verspreid. De restaurants en cafés zaten op 1 april propvol en ook op straat ontbrak het niet aan lekkere hapjes. Hoezo, de ziel uit Den Briel? 

Nog nooit is er ook zoveel publiciteit geweest over Den Briel en 1 April 1572. De media – regionaal en nationaal, radio én tv – besteedden er dagenlang aandacht aan. Allereerst door het bezoek van de Koning op 24 maart aan de memorabele opening van de herdenking in onze Brielse Dom. De toespraak van president Zelenski van Oekraïne aan de Tweede Kamer een week later deed daar nog een schep bovenop. Hij herinnerde onze parlementariërs aan onze eigen strijd om onafhankelijkheid en vrijheid 450 jaar geleden. De aanwezigheid van zijn ambassadeur bij die landelijke opening in Brielle zal daar ongetwijfeld aan bijgedragen hebben. De relatie tussen hun strijd om behoud van onafhankelijkheid en democratie in Oekraïne en de Opstand die in de 16e eeuw in de Nederlanden is natuurlijk snel gelegd. Beschamend was dat onze parlementariërs diep moesten graven om zich weer te herinneren wat zich op 1 april 1572 in Den Briel ook al weer afspeelde. 

Ik vermoed dat een belangrijk deel van Nederland zich van het belang van de Inname van de stad Den Briel weer bewust is geworden. Dankzij president Zelenski en dankzij de enorme betrokkenheid en inzet van de Briellenaren. Dit hele jaar gaan we 450 jaar vrijheid vieren. Met meer bezieling dan ooit!

Lokale politiek verzwakt

week 12 - 2022

De gevolgen van de raadsverkiezingen afgelopen week baren mij zorgen. Niet zozeer de resultaten van de individuele partijen, maar wel een aantal algemene trends en effecten. De opkomst van de kiezers was historisch laag en gemiddeld nog net iets meer dan de helft. In Rotterdam maakte slechts 39 procent van de stemgerechtigden de stap naar de stembus, in Nissewaard 41 procent. 


Er is sprake van een verdergaande versplintering.  Vooral door de deelname van nog meer lokale partijen, maar ook door enkelingen die meeliftten op de populariteit van enkele landelijke partijen. De vraag is of al die extra partijen nog wel wat toevoegen. Van nieuwe visies of andere aanpakken werd weinig vernomen. Lokale politiek gaat steeds meer over gevoel in plaats van over inhoud en koers. Raadsleden volgen elkaar bovendien steeds sneller op. Kennis en ervaring van raadsleden verdampen. Bijna de helft van de raadsleden is nieuw. 


Het gevolg is een nog moeilijker samenwerkend en opererend gemeentebestuur. Coalitievorming wordt complexer. Dat gaat ten koste van de effectiviteit. En vergaderingen zullen langer duren met zoveel partijen die zich willen profileren. Voor de inwoners zal het er niet overzichtelijker op worden. Met alle gevolgen van dien voor hun participatie bij volgende verkiezingen. 


De grotere invloed van lokale partijen in de gemeenteraden lijkt een mooie afspiegeling van de lokale verscheidenheid en betrokkenheid van de inwoners. Maar of dat goed is? Gemeentebesturen zullen zich nog meer op lokale onderwerpen willen concentreren.  Het lokale bestuur krijgt echter in toenemende mate te maken met regionale en landelijke opgaven, zoals woningbouw, mobiliteit, klimaat en energietransitie. Dat maakt samenwerking met andere gemeenten veel meer noodzakelijk. En dat vergt dus een blik naar buiten en meer inzet in externe netwerken, in plaats van op de lokale kwesties. 


De lage opkomst, de versplintering van de raden, de snelle afwisseling van raadsleden en de toename van lokale partijen gaat ten koste van de bestuurbaarheid en effectiviteit van het lokale bestuur. Gemeenteraden en colleges zullen op minder draagvlak kunnen rekenen.  Bij problemen met een sterke regionale of landelijke component zal het lokale bestuur minder in staat zijn om de lokale belangen krachtig te behartigen. Het vertrouwen in de landelijke politiek is al jaren achteruitgegaan. Door bovenstaande ontwikkelingen lijkt ook het verlies van vertrouwen in de lokale politiek slechts een kwestie van tijd. 


Voor de politieke partijen in de gemeenten die samen Voorne aan Zee gaan vormen daarom alle reden om het zover niet te laten komen.  

It giet oan!

week 10 - 2022 

Ik kon geen Nederlandse uitdrukking vinden om het goed te vertalen, maar u weet wat deze legendarische Friese woorden betekenen. Zoiets als ‘het gaat beginnen, iedereen is er klaar voor en verlangt ernaar’. Waar gaat het hierover? Natuurlijk over ons veelbelovend jubileumjaar dat binnenkort van start gaat. Dankzij de afnemende effecten van het coronavirus op de gezondheidszorg, kunnen we in Brielle voluit 450 Jaar Vrijheid gaan vieren. 

Op 24 maart vindt in aanwezigheid van ons staatshoofd en 41 andere gemeenten in de Sint-Catharijnekerk de opening plaats. Zowel van onze lokale herdenking als van de landelijke manifestaties naar aanleiding van 1572. Ik ben zeer verguld met het bezoek dat Koning Willem-Alexander die dag aan Brielle brengt. Daarmee bevestigt hij de traditie van aanwezigheid van het staatshoofd iedere halve eeuw bij de herdenkingen van de inname van Den Briel op 1 april 1572.

Wat me zeker zoveel plezier doet, is hoe hoeveel inwoners van Brielle zich voor het jubileumjaar inzetten. Het programma overzicht heeft u afgelopen week in uw brievenbus aangetroffen. Het is indrukwekkend wat er allemaal in 2022 wordt georganiseerd. Op sommige data is het zelfs moeilijk kiezen, zoveel gebeurt er tegelijkertijd. Niet eens alles staat erin. Er zijn initiatieven die nu pas naar buiten komen. Ik zou zeggen, volg de websites www.beleefbrielle.nl en www.brielle2022.nl. 

Iedereen staat in de steigers om op 1 april 2022 de beste 1 April viering sinds jaren gestalte te geven. Het is ongelofelijk hoeveel energie in de voorbereidingen wordt gestopt. Eigenlijk is het al begonnen, want de wijze waarop de Sint-Catharijnekerk zich afgelopen weekend 4 dagen lang heeft geprofileerd was ook van grote klasse. Dat geldt ook voor de Geuzennaald. Er is in de media al heel veel publiciteit over Brielle en dan moet de aflevering over onze stad in de veelbekeken TV-serie ‘Het Verhaal van Nederland’ op 9 maart nog komen. Nu al lopen veel mensen met de podcast van deze serie door onze vesting. 

Tegenover het plezierige vooruitzicht op ons jubileum staat de ontsteltenis en zorg over de oorlog die is ontstaan in Oekraïne. De overval van Rusland op een onafhankelijk en democratisch land dichtbij is een brute schending van het internationaal recht. Onze zorg gaat uit naar de slachtoffers, de ontheemden en de betrekkingen in Europa. Het doet ons beseffen hoe belangrijk onze onafhankelijkheid en democratie zijn. En hoe belangrijk het is om 450 jaar vrijheid niet alleen te vieren, maar ook te verdedigen en niet te laten ondermijnen. 
 

Groeigemeente

week 8 - 2022

Toen ik in het najaar van 2014 begon als burgemeester, las ik in diverse beleidsstukken dat Voorne een potentiële krimpregio was. Het gebied werd aangeduid als ‘anticipeer-regio’, wat op mij overkwam als een soort voorgeborchte van de hel. Ik vond het niet heel logisch, want de verlenging van de A4 naar Rotterdam en de Blankenburgtunnel waren al in aantocht. De verbinding tussen de regio Voorne en dus ook Brielle en de noordkant van Zuid-Holland zou daarmee enorm verbeteren. Dat zou ongetwijfeld leiden tot meer belangstelling voor woningzoekenden en bedrijven om zich hier te vestigen. 


Ik had uiteraard geen glazen bol, maar ik heb het toen wel goed gezien. Uit de actuele inwoneraantallen van de gemeenten op Voorne per 1 januari blijkt dat alle drie gemeenten de afgelopen jaren zijn gegroeid, Brielle relatief het meest. Op 1 januari telde Brielle 17.722 inwoners, bijna 9 procent meer dan in 2014. Verwacht mag worden dat Brielle dit jaar nog de 18.000 ste inwoner kan begroeten en dat de nieuwe gemeente Voorne aan Zee in 2023 begint met meer dan 74.000 inwoners. Op het huidige grondgebied van Brielle zullen in 2030 tenminste 20.000 inwoners woonachtig zijn. Circa 1400 nieuwe woningen zijn in voorbereiding. Gebouwd wordt aan de Rik, naast en in de voormalige HBS en langs de Rijksstraatweg. Komend jaar beginnen nieuwe woningbouwprojecten zoals de nieuwe wijk, De Oude Goote met liefst 800 woningen en de nieuwe dorpskern in Zwartewaal met 80 woningen.


Momenteel wordt met de regiogemeenten en de provincie gesproken over de woningbouwopgaven voor de verdere toekomst. Belangrijk, niet alleen vanwege de enorme vraag naar nieuwe woningen, maar ook voor een stevige economische en sociale basis. Natuurlijk moet die woningbouw zorgvuldig gepland en gesitueerd worden. De balans tussen onze mooie landschappelijke omgeving en de bebouwde kernen moet bewaard blijven. Daar zit immers de aantrekkingskracht van onze regio. Oplossingen voor de toenemende mobiliteit moeten gelijk oplopen met de bevolkingsgroei, om verkeers- en parkeerinfarcten te voorkomen. Het betekent ook goed nadenken over de bewoningsdichtheid, de hoogte van de woningen en de gevolgen voor natuur en milieu. 


De gemeenteraad vervult hierbij een belangrijke rol. De nieuwe Omgevingswet die eraan komt, die liefst 26 wetten op het gebied van milieu, ruimteplanning en bouwvergunningen samenvoegt, dwingt de gemeenteraad nog meer zélf doelen en normen voor de ruimtelijke initiatieven te stellen. De eerste gemeenteraad van Voorne aan Zee krijgt daarmee meteen een enorme opgave. Maar ook een prachtige uitdaging, namelijk het inwoneraantal en daarmee de leefbaarheid in goede banen te leiden. 
 

Op zijn kop

week 6 - 2022

De vesting van Brielle staat grondig op zijn kop. Overal wordt gewerkt. Aan de toren van de Sint-Catharijnekerk, de kademuur op het Maarland, de Turfkade, het Wellerondom, het Heultje en aan het Slagveld. Het Asylplein lijkt momenteel meer op een akker dan op een prachtig stadspark. Overal zijn wegomleggingen en een parkeerplek vinden is lastiger dan ooit. Begrijpelijkerwijs is er veel kritiek en onbegrip bij de binnenstadsbewoners. Op de sociale media worden de ergernissen verwoord. Ik snap dat, al begrijp ik niet dat sommige alle fatsoensnormen te buiten gaan. Kritiek is prima en vanuit de ogen van de binnenstadsbewoner ook niet onterecht. Persoonlijke verwensingen en scheldwoorden aan het gemeentebestuur, slaan echter nergens op. Alsof college van B&W en gemeenteraad het voor zichzelf doen en niet uit algemeen belang.  


Dat een aantal werkzaamheden tegelijkertijd plaatsvindt, is deels te wijten aan toeval, deel aan de wens om voor het toeristenseizoen begint de binnenstad weer helemaal fris, gezellig en veilig te maken. En niet alleen voor dit bijzondere jubileumjaar, maar minimaal voor de komende twintig jaar en langer. Het doel is de vesting weer optimaal aantrekkelijk te maken. Voor de eigen inwoners, de winkeliers en horeca en voor de bezoekers. De economische basis van Brielle wordt er sterker door. Het verbeterde woon- en leefklimaat nodigt mensen uit in Brielle te komen wonen. Nodig om het draagvlak voor onze mooie voorzieningen in stand te houden. Bovendien heeft Brielle hiervoor de benodigde investeringsmiddelen. Door jarenlang zorgvuldig te reserveren, maar ook dankzij de extra inkomsten uit de Eneco-aandelen. Uiteraard willen we dat geld zoveel mogelijk aan Brielle ten goede laten komen. Van potverteren is geen sprake. 


Natuurlijk was het mooier geweest als alles meer gespreid was en onder minder hoge tijdsdruk kon worden uitgevoerd. De noodzaak om iets aan de kademuren van het Maarland te doen of aan de al jaren bestaande wateroverlastproblemen rondom het Wellerondom maakte uitstel niet langer mogelijk. Datzelfde gold voor de toren van de kerk. De nieuwe bestrating van het Slagveld is reeds lang geleden gepland, evenals de vernieuwing van de Thoelaverweg en de Kaaistraat. Door de moeilijke situatie op de wegenbouwmarkt en de prijsstijgingen, kon de uitvoering pas later beginnen dan beoogd. 


Het goede nieuws is dat de werkzaamheden zo gepland zijn, dat ze voor half maart klaar zijn. Dan is alles weer schoon en opgeruimd. Tot die tijd zullen vooral de binnenstadbewoners door de zure appel heen moeten bijten. Ik vraag uw begrip daarvoor. Het resultaat wordt prachtig!
 

Open de poort!

week 4 - 2022

Een dezer dagen worden de vesting Brielle maar ook Zwartewaal en Vierpolders behangen met vlaggen en banieren. “Open de Poort “ staat erop. U weet ongetwijfeld waar dat vandaan komt. Uit het lied ‘In Naam van Oranje, doe open de poort!’, stammend uit 1871 en gemaakt door een onderwijzer Abraham Schooleman, voor de herdenking van 300-jaar Inname van Den Briel. Zelfs een eeuwenoud lied kan dus in 2022 nog steeds inspiratie leveren voor de marketingcampagne waarmee het jubileumjaar van Brielle wordt gepromoot.  


“Open de Poort” komt misschien wat cynisch over in een periode waarin de horeca en culturele centra nog gesloten zijn. Het is buitengewoon triest dat deze sectoren vanwege de coronamaatregelen nog niet open mogen zijn. Wellicht heeft het Kabinet besloten om ook deze laatste beperkingen weg te nemen, op het moment dat u dit leest. Ik mag het van harte hopen. De actiedag van de horeca op 15 januari liet zien hoe groot het verschil in levendigheid is tussen een vestingstad waar de horeca dicht is en als er weer beperkt genoten wordt van lekker eten en drinken. De sfeer was vrolijk en de mensen uitgelaten. Ook de horecaondernemers tankten weer even extra hoop en uithoudingsvermogen bij. De winkels, kappers en pedicures zijn gelukkig alweer enkele weken open.


Het motto “Open de Poort” is ook een perfecte uitdrukking voor wat Brielle in dit jubileumjaar wil zijn. Een gastvrije stad, waar niet alleen onze eigen inwoners van kunnen genieten maar ook vele bezoekers die de weg naar onze vestingstad weten te vinden. Er valt veel moois te beleven in Brielle. Veel bijzondere activiteiten en evenementen, waaronder diverse nieuwe maar ook bekende evenementen die er een extra schepje bovenop doen dit jaar. Bovendien worden er blijvende veranderingen in de publieke ruimte aangebracht, die de stad alleen maar nóg mooier maken. U merkt dat er op allerlei plekken volop aan verbetering van openbare plekken wordt gewerkt. Een race tegen de klok, want op 1 april moeten alle werken voltooid zijn. Maar als het geen Elfstedentocht weer meer gaat worden, dan lijkt het allemaal te gaan lukken. 

In het voorjaar kunnen we de eerste vruchten daarvan zien. Door de krokussen die uit de grond schieten, maar ook door de nieuwe bestrating en het nieuwe groen. Als de corona geen roet in het eten gooit, wordt 2022 niet alleen een mooi jubileumjaar maar ook het begin van een verfrissende  doorstart van onze geliefde vesting. Dus wat let u, loop binnen die Poort!

Een onvergetelijk jaar

week 2 - 2022

“Het wordt weer een jaar om nooit te vergeten”, schreef ik een jaar geleden in deze blog. Nu, aangeland in 2022, neig ik ernaar om te zeggen dat ik 2021 het liefste snel vergeet. Het was immers voor veel mensen een heel teleurstellend jaar. Wederom bepaalde corona in belangrijke mate ons doen en laten. De hooggestemde verwachtingen van de vaccinaties kwamen niet uit. Ze boden bescherming aan heel veel jongeren en volwassenen (in Brielle zelfs aan 84,9 %) en ze maakten het een periode lang mogelijk om weer naar bijeenkomsten, clubactiviteiten, concerten, films en musea te gaan, maar het coronavirus kregen we er niet mee onder controle. We begonnen het jaar in een lockdown en we eindigden er mee. Gevaccineerden en vaccinweigeraars kwamen recht tegenover elkaar te staan. De maatschappelijke polarisatie nam toe. De lontjes werden korter, met felle demonstraties en zelfs rellen tot gevolg. De mentale weerbaarheid stond onder druk, zeker bij jongeren en alleenstaande ouderen. En de wanhoop bij horeca ondernemers of mensen werkzaam in de evenementenbranche of cultuursector nam toe. Ook bij verenigingen die steeds meer moeite moesten doen om hun leden en vrijwilligers te bereiken en vast te houden. Moedeloos werd je er soms van.

Dat gold ook voor mij persoonlijk. De mooiste aspecten van het burgemeesterschap, het ontmoeten van mensen, bijeenkomsten bijwonen, vrijwilligers in het zonnetje zetten, kwamen op een laag pitje te staan. Activiteiten en evenementen die Brielle zo uniek en aantrekkelijk maken, zoals op het einde van het jaar de Maskerade, de Sinterklaasintochten, de Lichtjesavond, Halloween en de Kerstmarkten gingen niet door. In plaats daarvan hele dagen en avonden lang via het scherm overleggen en vergaderen. 

Toch mogen we 2022 niet somber beginnen. In 2022 zullen we vooruitgang boeken bij het bestrijden van het coronavirus. Op zijn minst er beter mee om leren gaan. Ik verwacht dat het besef doordringt dat pessimisme niet helpt. En dat je wel boos kunt blijven op alles en iedereen, maar dat je uiteindelijk vooral jezelf met dat negativisme treft. Ik heb er vertrouwen in dat er in Brielle een ommekeer mogelijk is. De voorwaarden daarvoor zijn aanwezig. We gaan immers vieren dat 450 jaar geleden de Watergeuzen Den Briel wisten te bevrijden. Het hele jaar door zijn er tal van activiteiten gepland en in voorbereiding. Voor iedereen. 
Laten we elkaar daarom weer opbeuren en ondersteunen. Zodat 2022 werkelijk een jaar wordt om nooit te vergeten! Een gelukkig Nieuw Jaar!

2021

Een goed kerstgevoel en een beter nieuw jaar!

week 51 -2021

Eerder op de dag was ik al geïnformeerd door de directeur van de Veiligheidsregio wat er allemaal aan zat te komen aan nieuwe coronamaatregelen. Eerder deze week vertelden onze premier en minister van volksgezondheid nog dat alleen de basisscholen een week eerder dicht zouden gaan. Aan de overige maatregelen zou voorlopig niets veranderen. Zaterdagavond werd door de extra persconferentie echter een totale lockdown voor vier weken afgekondigd. Vanaf zondag! 


Deze onverwachte ontwikkeling en dit drastische besluit kenmerken de grote vrees die in korte tijd is ontstaan over de nieuwe omikron virusvariant. Voor de jaarwisseling wordt een enorme golf aan besmettingen door deze nieuwe virusmutant verwacht. En dus nog meer druk op onze ziekenhuizen en nog meer overledenen. In landen om ons heen is dat al zichtbaar. Het is dus goed dat het Kabinet niet langer heeft afgewacht en samenkomsten van mensen strikt wil voorkomen. Het laat ook zien dat we COVID nog lang niet onder controle hebben. 


Ook u zult zich inmiddels steeds onmachtiger voelen. En murw geslagen door weer een aantal zeer vervelende weken in het vooruitzicht. Leuke plannen moeten worden bijgesteld. In plaats van met familie en vrienden gezellig kerst en oud en nieuw te vieren, uitstapjes te maken of op familiebezoek te gaan, wordt het thuis zitten met alleen een wandelingetje voor de frisse neus. Met name voor de alleenstaanden en de jongeren worden het vier uiterst moeilijke weken, vooral mentaal. En deze groepen hebben het al zo zwaar gehad sinds de uitbraak van het COVID-virus. Dat geldt ook voor veel ondernemers, die opnieuw een financieel moeilijke periode tegemoet gaan.  


Houd vol, zou ik tegen ze willen zeggen. Tegen ieder van u zou ik dit willen roepen. Houd de moed erin! En let niet alleen goed op uw naasten, maar ook op de mensen waarvan u weet dat ze alleen zijn met kerst en oud en nieuw. Ga even langs voor een praatje aan de deur of gooi een leuk kaartje door de brievenbus.  Ook al is het geen kerstkaart, het gebaar zal gewaardeerd worden. Zelf vond ik nog een briefkaartensetje met mooie foto’s van Brielle. Ik stop ze deze week in de bus bij mensen waarvan ik weet dat hun partner recent is overleden. Ik hoop dat u mijn voorbeeld volgt. Zodat iedereen toch nog een beetje goed kerstgevoel krijgt en de hoop op een beter nieuw jaar niet opgeeft. Ik wens u fijne feestdagen, ondanks alles. 

Nieuwe Nederlanders

week 49 - 2021

Enkele weken geleden mocht ik aan vijf vaders en negen kinderen uit Brielle het bewijs van Nederlanderschap overhandigen. Drie mannen kwamen uit Eritrea, twee uit Syrië. Hun oudste kinderen zijn daar geboren, de jongsten in het streekziekenhuis in Dirksland. Met deze overhandiging, gebaseerd op een Koninklijk Besluit, werden zij Nederlanders. We hebben er in Brielle dus weer veertien nieuwe Nederlanders bij. Ze voegen zich bij de 30 andere Briellenaren van elders, die dit jaar zijn genaturaliseerd. Van Brazilië tot Japan, van Rusland en Oekraïne tot Zuid-Afrika. Vanuit de hele wereld vestigen zich mensen in Brielle. Soms vanwege de liefde, soms vanwege het werk en soms – om te overleven - vanwege oorlog en onderdrukking. Een deel van die nieuwkomers kiest voor het Nederlanderschap.

Deze mannen zijn pas in 2016 als vluchteling naar Nederland gekomen. Dat betekent dat ze in nauwelijks vijf jaar de verplichte inburgeringsexamens hebben gehaald, de taal redelijk tot zeer behoorlijk hebben leren spreken en werk hebben gevonden. Een knappe prestatie, die hun vurige wens in ons land een nieuw bestaan te willen opbouwen onderstreept. Vrijwillige taalcoaches en Vluchtelingenwerk hebben hen geholpen. Ze zijn dankbaar dat ze die kans kregen, na alle oorlogsellende in hun geboorteland. De vrouwen en kinderen hebben zich 1 á 2 jaar later bij hun echtgenoten kunnen voegen. Bij toeval kregen ze een woning in Brielle of Zwartewaal, maar zonder uitzondering vinden ze het geweldig wonen in onze gemeente. De kinderen zitten op school, sommige al in het Voortgezet Onderwijs, ze zitten op verenigingen en zijn hier thuis geraakt. Een paar vaders zeiden spontaan dat ze onder de indruk zijn van hoe vriendelijk en gastvrij ze door de mensen in Brielle zijn onthaald. 


Ik meen dat we alleen maar blij kunnen zijn met deze nieuwe Nederlanders. Ik ben mij ervan bewust dat niet iedereen er zo over denkt, maar ik denk dat dit vooral aan de schaarste aan sociale huurwoningen ligt en achterhaalde vooroordelen. De bijdrage die nieuwe Nederlanders aan de nationale economie leveren is groot. Bovengenoemde vaders zijn vrachtwagenchauffeur, chemisch analist, elektricien en werkzaam in de haven en de tuinbouw. Ook enkele moeders hebben een baan of volgen een beroepsopleiding. Voor de toenemende schaarste aan arbeidskrachten kunnen nieuwe Nederlanders en hun talentvolle kinderen een oplossing bieden. Aan motivatie, de wil om een nieuwe toekomst op te bouwen en het enthousiasme om hun vaardigheden in te zetten, ontbreekt het niet. Wat mij betreft krijgen ze alle kansen om die bijdrage aan ons land te leveren. We hebben ze hard nodig!
 

Vrijheid vergt verantwoordelijkheid

week 47 - 2021

Ik ben in mijn jeugd gestimuleerd om te doen en te zijn wat ik wilde. Met enkele voorwaarden. Dat ik wel mijn verstand moest blijven gebruiken en mijzelf niet in gevaar brengen. En dat ik altijd rekening moest houden met andere mensen. Vrijheid dus, maar ook verantwoordelijkheid. Je bent immers niet alleen op de wereld en je bekommeren over andere mensen hoort daar dus bij.


Ik denk dat bijna iedereen wel met die levenswijsheden en waarden is opgegroeid. En anders het door ervaring wel aangeleerd heeft. Ligt ook wel voor de hand toch, om zo in het leven te staan? En je gedrag daarop aan te passen? Je kunt immers niet zonder anderen. Heel veel wordt daarmee soepel opgelost. Waar het samenleven minder vanzelf gaat, maken we met elkaar afspraken en gedragsregels. Dat doen we in het verkeer, bijvoorbeeld verkeerslichten, autogordels en verplichte bromfietshelmen. In de economie, om oneerlijke concurrentie te voorkomen of consumenten te beschermen. Ook regels over het voorkomen van geweld. Ze zijn bovendien voor iedereen gelijk. We hebben afgesproken hoe die wetten en regels tot stand komen. En dat de overheid namens ons allen erop toeziet en stimuleert dat iedereen zich er ook aan houdt. We hebben zelfs afspraken voor als je het niet eens bent met die regels. Hoe eenvoudig kan het zijn. Vrijheid met beperkingen, maar dat die beperkingen er zijn voor ons allemaal. En dat ongebreidelde individuele vrijheid de samenleving in problemen brengt. Als iedereen eraan meewerkt is dat wel zo prettig. 


Deze eenvoudige waarheden gaan echter niet meer voor iedereen op. Corona heeft tweespalt gezaaid tussen gevaccineerden en ongevaccineerden. En hoewel bijna 85 procent tot de eerste groep hoort, is er een flinke minderheid die inenting weigert. Ik heb voor die laatste groep steeds minder respect, al ontzeg ik niet hun individuele recht zich niet te laten vaccineren. Bij religieuze motieven of vooroordelen vanwege onkunde kunnen we dat mogelijk nog ombuigen. Maar voor onzinnige complottheorieën of gestold wantrouwen tegenover de overheid heb ik weinig begrip. Ongevaccineerden zorgen voor de meeste druk op de ziekenhuizen. En beperken daardoor de vrijheid van mensen die zich wel hebben laten vaccineren. Ongevaccineerden klagen over uitsluiting. Maar het is niet de samenleving die hen uitsluit, zij sluiten de samenleving uit. Wie alleen aan zichzelf denkt en lak heeft aan anderen, onttrekt zich aan de basisafspraken voor een vrije samenleving. Het voorstel voor een tijdelijk 2G-beleid snap ik daarom wel.   
 

Vluchtelingenopvang

week 45 - 2021

Sinds vorige week ligt er in de haven van Hellevoetsluis een riviercruiseschip, waarop drie maanden lang vluchtelingen en statushouders worden opgevangen. Het initiatief is een antwoord op de door het Kabinet en Provincie dringende verzoek aan gemeenten om de crisis in de vluchtelingenopvang te helpen oplossen. Brielle, Hellevoetsluis en Westvoorne hebben samen dit initiatief genomen en zich borg gesteld voor de organisatie. Het Centraal Orgaan Asielzoekers voert het beheer over het schip. 


Positieve en negatieve reacties op dit initiatief zijn tot nog toe uitgebleven. De drie gemeenteraden steunen de intentie tot deze tijdelijke opvang volledig. Dat is verheugend, want ik heb afgelopen weken wel teruggedacht aan de heftige reacties die de vluchtelingencrisis in 2015 met zich meebracht. De kortstondige noodopvang in Brielle leverde toen een turbulente informatieavond op met boze inwoners. Die negatieve stemming sloeg overigens de dagen daarna om in heel veel warme reacties vanuit de Brielse samenleving. Per saldo werd de sociale cohesie door de grote aantallen vrijwilligers die zich meldden zelfs versterkt. 


De opvang in Hellevoetsluis biedt kortstondige verlichting voor de vluchtelingen die recent naar Nederland zijn gekomen en de statushouders die vanwege de krappe woningmarkt niet kunnen uitstromen uit de grote asielzoekerscentra. Er zullen snel nieuwe asielzoekerscentra bij moeten komen en meer statushouders naar een woning kunnen doorstromen, voordat het systeem van vluchtelingenopvang beter functioneert. Want daar zit het echte probleem. Asielzoekerscentra zijn afgelopen jaren in snel tempo gesloten en gemeenten hebben moeite hun taakstelling voor de huisvesting van statushouders waar te maken. 


Dat laatste valt niet altijd goed bij andere woningzoekenden en leidt in sommige gemeenten tot grote politieke spanningen. In een zeer krappe sociale woningmarkt concurreren immers veel urgente woningzoekenden met elkaar. Spoedzoekers zoals gescheiden mensen, dak- en thuislozen, ex-gedetineerden en ex-psychiatrische patiënten. Allemaal groepen waarvoor gemeenten en corporaties verantwoordelijkheid dragen. En natuurlijk zijn er ook nog de twintigers die de wens hebben op zichzelf te gaan wonen. 


Het is onjuist het probleem van een te krappe woningmarkt af te schuiven op de asielzoekers. Dat zou ook de politiek zich moeten realiseren. Het past niet in onze waarden om mensen die voor oorlogsgevaar of vervolging moesten vluchten en alles achterlieten niet fatsoenlijk te huisvesten. Ook het sluiten van de grenzen voor asielzoekers is geen oplossing. We moeten dus meer woningen voor spoedzoekers bouwen en de structurele capaciteit voor de huisvesting van asielzoekers verhogen. Dan breng je niet alleen weer balans in het systeem maar ook rust en acceptatie terug in de samenleving. 
 

Heartcore burgemeester

week 43 - 2021

Anderhalve week geleden was ik zeven jaar burgemeester van Brielle. Op 16 oktober 2014 begon ik als waarnemend burgemeester voor een jaar. Bij de Maskerade, zeven weken later, liep er een groep mee met borden waarop de tekst “Een burgemeester voor 1 jaar, daar ben je snel mee klaar”. Natuurlijk heb ik toen hartelijk meegelachen, maar vroeg me wel af hoe ik die boodschap moest interpreteren. 


Zeven is een geluksgetal. En geluk heb ik zeker gehad door burgemeester van Brielle te mogen worden en dat nu al zeven jaar te mogen zijn.  Want het is echt de leukste baan die er is. En dan ook nog in een hele prettige en mooie gemeente, waar ik echt aan verknocht ben geraakt. Het is zeker niet altijd makkelijk en burgemeester ben je altijd. Niet alleen op werkdagen, het aantal uren dat je er iedere week mee bezig bent is eigenlijk te gek voor woorden. Het ligt misschien ook aan mijzelf en slecht ‘nee’ kunnen zeggen als ik ergens voor uitgenodigd word. Maar ik geniet er dan ook volop van om met een groep Briellenaren samen een mooie, leuke of inspirerende bijeenkomst te hebben. De makkelijke contacten en korte lijntjes die je met de inwoners, verenigingen en ondernemers kunt leggen is een groot goed voor mij.

 
De verantwoordelijkheid die ik voel is ook groot. Het burgemeestersleven bestaat uit vergaderen en overleggen en veel taaie stukken lezen. Veel meer dan leuke bijeenkomsten met inwoners. Goed monitoren en in goede banen leiden van wat er in de gemeenschap en de regio allemaal gebeurt. Besluiten nemen om Brielle sterker te maken. Conflicten tussen buren, verwarde inwoners, geweldszaken en troost bieden bij trieste gebeurtenissen horen er ook bij. Aangrijpende zaken die ook best wel druk geven. Het burgemeesterschap vergt dat ik soms zware beslissingen moet nemen, die ik niet altijd met anderen kan delen. Gelukkig heb ik heel bekwame en toegewijde ambtenaren die mij ondersteunen en adviseren. Ook mijn vrouw is een goed klankbord. Het voelt dan ook goed als moeilijke besluiten goed uitpakken en daardoor lastige kwesties worden opgelost. Besturen van de gemeente doe je altijd als team.  Ik – en met mij Brielle - ben gezegend met een constructieve, goed samenwerkende gemeenteraad en bevlogen wethouders. Met de gemeentesecretaris en de raadsgriffier vorm ik een goed op elkaar betrokken driehoek. 


Op 28 oktober gaat mijn tweede termijn in. Die zal vanwege de gemeentelijke fusie helaas maar tot 1 januari 2023 duren. Ik weet nu al dat ik het burgemeesterschap en Brielle daarna flink zal missen.  
 

Martelaren en helden

                                                                                                                                                                                                          week 41 - 2021           

“Ja, er is iets hoogers dan de held; dat is de martelaar”, sprak de katholieke voorman Dr. Schaepman in 1902 bij de onthulling van een standbeeld van bisschop Hamer, nabij het Keizer Karelplein in Nijmegen. Bisschop Hamer werd als missionaris in China op gruwelijke wijze vermoord, vanwege zijn geloof. Vandaar dat standbeeld in die toen nog bijna volledig katholieke stad. Toen ik dit las moest ik vanzelfsprekend onmiddellijk denken aan de Brielse martelaren, maar evenzeer aan de Brielse helden. Die Brielse martelaren zijn natuurlijk de Martelaren van Gorcum, de 19 geestelijken die op 9 juli 1572 door de watergeuzen werden vermoord. Maar die watergeuzen worden gezien als onze helden, die immers Brielle ingenomen hadden en daarmee het zaadje legden voor de bevrijding en onafhankelijkheid van het gebied dat later Nederland werd. Het begin van onze natievorming. Hoezo dus, martelaren verheffen boven helden? 


Het geeft aan hoe ingewikkeld de geschiedenis soms in elkaar zit. Want bepaalt de bril waarmee je kijkt niet hoe je gebeurtenissen beoordeelt? Tot ver in de 20e eeuw waren protestanten en katholieken bepaald niet elkaars vrienden, ook al werkten hun politieke partijen als confessioneel blok goed samen in hun afkeer van het liberale of socialistische gedachtengoed. De katholieke emancipatie die in de tweede helft van de 19e eeuw begon, werd door de protestanten en andersdenkenden aanvankelijk met argusogen bekeken. De beoogde glorievolle nationale herdenking van 300 jaar bevrijding van Brielle in 1872 liep door die twisten zelfs behoorlijke schade op. En het kwam voor dat de jaarlijkse processie voor de verering van de Martelaren van Gorcum door protestanten met stenen bekogeld werd. 


Gelukkig zijn deze taferelen over en is er tussen katholieken en protestanten geen sprake meer van vijandigheid. De geloofsverschillen zijn er nog, maar het onderscheid wordt minder scherp beleefd. Dat is wellicht het gevolg van de ontkerkelijking vanaf de jaren ’60 van de vorige eeuw, maar zeker ook omdat begrip en verdraagzaamheid zijn toegenomen. Ik juich die sterk verbeterde betrekkingen zeer toe. Gelukkig draagt ook de gemeente Brielle er een steentje aan bij. De komende tijd wordt de Geuzen- en Martelarenroute in Brielle aangelegd, die in 2022 gereed zal zijn. Een in en naast de straten gemarkeerde route tussen het 1 April bastion en de Bedevaartkerk. Het brengt de helden en de martelaren bij en naast elkaar en erkent hun gelijkwaardigheid voor de geschiedenis van onze vestingstad. Bevrijders én martelaren verdienen ons respect. Strijden en sterven voor vrijheid of voor het geloof, daar past geen hiërarchie in.
 

Drang of dwang?

week 39 - 2021

Het wel of niet gevaccineerd zijn leidt helaas tot steeds meer tweespalt en individuele spanningen. Het bericht onlangs in het Algemeen Dagblad over de burgemeester van Nunspeet raakte de kern van de gespletenheid waarin ons land dreigt terecht te komen. Zelf wilde hij vanuit zijn geloofsachtergrond zich niet laten vaccineren. Maar als burgemeester riep hij wel alle inwoners op om zich zo snel mogelijk te laten vaccineren, om gezondheidsrisico’s en de belasting van de zorg te voorkomen. Hoe dubbel kun je zijn?

Mag je als overheid wel of niet druk uitoefenen op burgers om zich te laten vaccineren? En mag je mensen zonder vaccinatie uitsluiten? Dat zijn vragen die ons momenteel bezighouden. Een vaccinatie-verplichting gaat iedereen te ver. Daarover zijn we het nog wel eens. De privacy-wetgeving geeft mensen het recht geeft om informatie over wel of niet gevaccineerd zijn te verzwijgen. Maar de vertaling naar de praktijk leidt tot hevige discussies.  

Ook het regeringsbeleid is dubbel. Werksituaties worden anders behandeld dan vrijetijdsactiviteiten. Werkgevers mogen van hun medewerkers geen vaccinatiebewijs of testbewijs vragen. Maar hoe kan een werkgever zijn verantwoordelijkheid voor de gezondheid van alle medewerkers op de werkvloer invullen als hij die informatie niet heeft? En hoe vinden de werknemers het te moeten werken met collega’s zonder te weten wie wel of niet is ingeënt? Op scholen spelen diezelfde vragen bij docenten en medewerkers. Maar werkgevers en schoolbesturen hebben weinig keuzes. Er moet immers gewerkt worden. Iedere organisatie zal zelf een praktische oplossing voor dit dilemma moeten bedenken. Het Kabinet laat werkgevers op dit punt behoorlijk in de steek. 

Veel discussie is er ook over de coronapas als verplicht toegangsbewijs voor evenementen, sportwedstrijden, horecabezoek, concerten, bioscopen etc. Maar dat ligt toch een stuk eenvoudiger. Mensen gaan immers vrijwillig naar dit soort vrijetijdsactiviteiten. Ze kunnen ook kiezen om niet te gaan en dus geen risico op besmetting te lopen. Mensen hebben bovendien de mogelijkheid zich gratis te laten vaccineren en testen. Ik vind het daarom niet onlogisch dat het Kabinet hier wel toegangseisen stelt in de vorm van de coronapas of negatief testbewijs en de beperking tot 24.00 uur als eindtijd. Ik begrijp de weerstand hiertegen van de horeca of organisatoren van evenementen. Maar om de risico’s van coronabesmetting te beperken kan ik dat beleid goed billijken.  

Laten we hopen dat de coronapas tijdelijk is en dat zoveel mogelijk mensen zich alsnog laten vaccineren. Dat is echt de snelste manier om van alle dwingende maatregelen af te komen en de risico’s van corona uit te bannen.  
 

Stedenband

  week 37, 2021

Afgelopen weekend was een delegatie van het Brielse college van B&W op bezoek bij zusterstad Havlíčkův Brod. We waren uitgenodigd ter gelegenheid van de 200e geboortedag van de 19e eeuwse vrijheidsstrijder Karel Havlíček Borovský naar wie de stad sinds 1950 is vernoemd.

We misten daardoor Monumentendag in Brielle, maar maakten wel Monumentendag mee in Tsjechië. Monumentendagen vinden namelijk ik heel Europa plaats om aandacht te besteden aan het diverse, indrukwekkende erfgoed in de Europese landen en historische steden. Een prachtig initiatief.

De stedenband tussen Brielle en Havlíčkův Brod is de oudste stedenband tussen een Nederlandse en Tsjechische stad en bestaat al sinds 1985. Een feit waar we best trots op mogen zijn, want het was niet niks om in de Koude Oorlog die samenwerking te starten. Toch is dat gelukt en na 36 jaar is de band tussen beide steden nog steeds hecht en levendig.

Jaarlijks zijn er uitwisselingen van scholieren, kunstenaars, muzikanten en gaan er inwoners en verenigingen bij elkaar op bezoek. Het was goed om te constateren dat door corona de uitwisselingsactiviteiten wel zijn uitgesteld, maar de behoefte om het weer op te pakken onverminderd groot is.

In die 36 jaar is er veel veranderd. Tsjechië is na de Fluwelen Revolutie in 1989 sinds 2004 lid van de Europese Unie. Nog niet van de munteenheid. Het vrije verkeer en de verruimde communicatiemiddelen maken de contacten inmiddels veel eenvoudiger. De verschillen in levensstandaard en sociale omstandigheden zijn nagenoeg verdwenen. Tsjechië is een hoogontwikkeld land geworden, op immaterieel vlak misschien nog wel verder dan Nederland, zoals in de aandacht voor literaire, muzikale en culturele vorming.

Het belang van een stedenband is onverminderd groot. Het is zelfs bij de afgenomen verschillen van belang om kennis te nemen van de verschillende gezichtspunten, waarmee men in dat land met de opgaven van deze tijd omgaat, zoals klimaatverandering, maatschappelijke polarisatie en gemeenschapsvoorzieningen. In een relatief jonge democratie als Tsjechië wordt op een andere manier invulling gegeven aan de Europese waardengemeenschap dan ons land, hoewel er veel overeenkomsten zijn.

Volgend jaar vieren we in Brielle het uitgestelde jubileum van 35 jaar stedenband. Een goed moment om dan tevens de basis te leggen voor de voortzetting ervan in de nieuwe gemeente Voorne aan Zee.

Brielle begint weer te bruisen

week 35   

                                                                                                                                                               
We zijn nog niet van corona en –maatregelen af. Toch lijkt de samenleving weer bijna terug op het niveau van voor de pandemie.  Al zullen de evenementenbranche, de scholen die ingewikkelde vaccinaties moeten organiseren of de verplicht thuiswerkende personen dat misschien anders voelen. Laten we hopen dat in de herfst niet opnieuw een golf van besmettingen op ons af komt. De vaccinaties blijken gelukkig belangrijke bescherming te bieden tegen het ernstig ziek worden door covid. En om het gevaar van een nieuwe golf zo gering mogelijk te maken kan daarom niet vaak genoeg worden gezegd: Mensen laat je vaccineren! Neem geen risico voor de gezondheid van jezelf en anderen!

Maar toch, de Jeugdwielertoer en de schaterende, vrolijke geluiden van al die fietsgroepjes waren twee zaterdagen geleden tot ver in mijn wijk te horen. Afgelopen week was er weer Speelstad Brielle met mooie activiteiten voor enkele honderden jongens en meisjes. De openluchtbioscoop voor de jeugd in de middagen en voor de ouderen in de avonden was een succes. Met dank aan de Stichting Kunst & Cultuur. Zelf heb ik genoten van de klassieke spaghettiwestern: Once Upon a Time in the West uit 1968. Al tig keren gezien, maar in de openlucht was het een hele nieuwe ervaring. In Brielle was het doorgaans best wel druk met toeristen. De zomermarkten werden goed bezocht en de terrassen zaten vol zodra de zon er maar even doorkwam. Afgelopen zaterdag vond ook de Kunstmarkt weer plaats in en nabij de Sint- Catharijnekerk. Altijd weer verbaasd hoeveel bijzondere kunstenaars er in onze omgeving wonen en werken. Bij het inloop orgelconcert zaterdagmiddag zat de kerk met het aantal toegestane plaatsen helemaal vol. Een mooie opsteker voor de culturele commissie van de Catharijnekerk, die deze concerten al zo lang organiseert. Ook is er weer ruimte voor kleinschalige buitenevenementen tot 750 bezoekers. Bij Breezze vonden afgelopen weekend twee mooie muziekevenementen plaats en komende vrijdag is er Indian Summer Blues bij de Brielsche Aap. Het BREStheater heeft een prachtig nieuw seizoensprogramma gepresenteerd.  

Er valt dus met kleine beperkingen steeds meer te genieten van waaraan we zo gewend waren. Brielle als bruisende stad, voor de inwoners en voor bezoekers uit de verre omgeving. Het product van samenwerking van vele mensen en organisaties die zich vrijwillig inzetten om dat voor elkaar te krijgen. Toen ik op het terras om water vroeg en de wedervraag kreeg “plat of bruis?”, was mijn antwoord niet moeilijk. Bruis natuurlijk!

2022: een nationaal jubileum

2022: een nationaal jubileum

Week 33 - 2021

Volgend jaar vieren we op grootse wijze de inname van Den Briel in 1572. Het is dan immers 450 jaar geleden dat de Watergeuzen – door toeval – hun schepen richting deze stad stuurden en het Spaansgezinde stadsbestuur afzetten. Zonder noemenswaardige weerstand omdat het Spaanse garnizoen naar het zuiden was gehaald. Van geweldige heroïek was dan ook geen sprake, al moest voor het rammeien van de Noordpoort ongetwijfeld nog wel enige spierkracht aangewend worden.

De inname van Den Briel is één van de meest memorabele momenten in onze nationale geschiedenis. Hier werd immers de kiem gelegd voor de onafhankelijkheid van de Noord-Nederlandse gewesten. De Spanjaarden slaagden er niet in om de stad terug te veroveren, omdat een slimme timmermanszoon de sluis opende en de omringende wegen en landerijen onder water zette. Ieder schoolkind in Brielle kan dat verhaal navertellen. Brielle werd aldus de eerste blijvend bevrijde stad van de Lage Landen. Vanuit dit bruggenhoofd namen de geuzen andere steden in. Als een olievlek breidde de positie van de Nederlandse opstandelingen uit.

Brielle vormde dus een belangrijk kantelpunt in de beginjaren van de Tachtigjarige Oorlog. Daar staan we het hele jaar bij stil. We vieren niet alleen, we herdenken ook. Nadrukkelijk staan we ook stil bij de donkere kant van de bevrijding. De vernedering, marteling en ophanging van de 19 Martelaren van Gorcum door de geuzen maakt ook deel uit van de Brielse geschiedenis. Lumey en Leonardus horen bij elkaar. Niet voor niets zijn in Brielle zowel straatnamen vernoemd naar de triomferende geuzen als naar de vermoorde geestelijken. Het is aanleiding om naast het thema vrijheid ook aandacht te besteden aan thema’s als tolerantie, omgaan met verschillen en samenwerking met andersdenkenden. Onderwerpen die nog steeds actueel zijn.

Bij de voorbereidingen van dit jubileumjaar lijkt de geschiedenis zich te herhalen. Door Brielle is het initiatief genomen om ook andere steden bij de viering te betrekken. Steden die in 1572 eveneens bijzondere gebeurtenissen meemaakten. Ook nu is sprake van een olievlek. Inmiddels zijn ca. 31 steden uit het hele land aangesloten bij het Samenwerkingsverband 1572 en heeft het jubileum een nationaal karakter gekregen. Burgemeester Wienen van Haarlem is de stimulerende voorzitter van deze samenwerking. Brielle levert samen met Dordrecht belangrijke ambtelijke ondersteuning. Bij deze landelijke herdenking staan eveneens de thema’s vrijheid, verscheidenheid, verbondenheid en verdraagzaamheid voorop. De opening van de landelijke herdenking zal in Brielle plaatsvinden, waar het immers allemaal begon. Nieuwsgierig geworden? Kijkt u dan eens op de websites www.geboortevannederland.nl (externe link)en www.brielle2022.nl(externe link).

Een publieke behoefte

Een publieke behoefte

week 31-2021

Deze blog gaat over het kunnen doen van uw behoefte. Een niet alledaags onderwerp misschien maar wel een alledaagse noodzaak. Ik wil namelijk een lans breken voor meer openbare toiletten in Brielle. Ik vind het onbegrijpelijk dat er nog geen landelijke wetgeving is, die normen stelt voor het realiseren van openbare toiletvoorzieningen in publieke ruimtes. Wel stelt een VN-verdrag in het kader van de toegankelijkheid voorwaarden.

Er wordt wel gesteld dat alle mensen – rijk en arm - in één ding tenminste gelijk zijn, namelijk dat iedereen naar de wc moet en zelf zijn achterste moet afvegen. Toch is niets minder waar. Er zijn namelijk grote groepen mensen die om verschillende redenen vaker en sneller van een toilet gebruik moeten kunnen maken, dan anderen. Mensen met buik- en darmproblemen of een stoma of ouderen die last van incontinentie hebben. Of zwangere vrouwen en ouders met jonge kinderen. Dat betekent bij een horecazaak of grote winkel binnen lopen en vragen of je van het toilet gebruik mag maken. Maar dat is gênant en erger nog, het wordt soms botweg geweigerd. Uit landelijk onderzoek blijkt dat die ervaring voor een belangrijk deel van betrokkenen reden is om de binnenstad te mijden. Ook fysiek gehandicapten of mensen met een scootmobiel zullen dat herkennen.

Toen vanwege de coronamaatregelen alle toiletvoorzieningen in het buitengebied of op recreatieterreinen dicht waren en ook de horeca gesloten was, bleek hoezeer je sanitaire voorzieningen kunt missen. Je kon wel wandelen en fietsen, maar niet te lang, want dan deed de noodzaak tot toiletbezoek zich weer voelen. In de bosjes zag je voorbeelden van mensen die het niet meer konden ophouden.

De enige openbare toiletvoorziening die Brielle had, aan de Turfkade bij de visboer, is onlangs naar de grote bezoekersparkeerplaats verhuisd. Daar is hij zeker op zijn plaats, maar het verdwijnen van deze voorziening in het winkel- en horecagebied is een slechte zaak. Wat mij betreft komt er dan ook zo spoedig mogelijk een nieuwe voorziening terug, bijvoorbeeld als onderdeel of in plaats van de kiosk die bij de herinrichting van de Turfkade is voorzien. Andere mogelijkheden zijn er daarnaast ook, zoals de bezoekers verwijzen naar de Sint-Catharijnekerk tijdens openingsuren en het verbouwen van de huidige douche- en toiletvoorzieningen voor de havenpassanten achter het voormalige kantoor van de Havenmeester.

Brielle wil graag een inclusieve gemeente zijn en voor iedereen toegankelijk. Brielle wil ook graag een gastvrije stad zijn voor toeristen en winkelend publiek. Hier liggen kansen om dat waar te maken.

Meer energie in klimaataanpassing

week 29 - 2021

De hevige regenbuien en overstromingen in het zuidelijke stroomgebied van de Maas, met veel slachtoffers en schade tot gevolg, laten zien dat klimaatverandering menens is. De doorgaande opwarming van de aarde met twee graden in de afgelopen eeuw maakt het absoluut noodzakelijk die ontwikkeling om te buigen. Wie de klimaatverandering ontkent of denkt dat de natuur zich vanzelf wel aanpast, is ziende blind of volstrekt onverantwoordelijk.


Ik maak mij grote zorgen over het gemak waarmee een deel van Nederland over dit vraagstuk denkt. En over het gebrek aan consensus voor de noodzakelijke ingrepen in onze economie en energiesystemen. Het Klimaatakkoord van Parijs is mede ondertekend door Nederland. De rechter heeft de Nederlandse staat en een groot bedrijf als Shell al tot de orde geroepen. Toch lopen de toonaangevende politici niet voorop als het om maatregelen gaat die nodig zijn om die ombuiging te realiseren. Uit angst voor de kiezer?  Ik schrik van de reactie van de Telegraaf op het ambitieuze maar onafwendbare maatregelenpakket dat de Europese Commissie afgelopen week heeft aangenomen. Terwijl Zuid-Limburg overstroomde, begon de Telegraaf – hoe ironisch – die plannen af te kraken en de burger voor te houden dat hij de rekening ervan zou moeten gaan betalen. Alsof de klimaatverandering nu geen extra kosten vergt en bij ongewijzigd beleid de maatschappelijke kosten niet enorm zullen oplopen. Eerst de burgers bang maken en vervolgens constateren dat er geen draagvlak is voor aanpassingen. Niet mijn manier. Het is daarom te hopen dat er politici opstaan die wel in staat zijn om onze burgers en ondernemers te overtuigen van de noodzaak van verandering.


Aanpassingen van onze energiesystemen kosten bedrijven en particulieren veel geld. Maar die investeringen kunnen over meerdere jaren gespreid worden en zijn minder problematisch als door klimaatsceptici wordt voorgesteld. Ze zijn pas aan de orde als er een vervanging nodig is, zoals dat altijd is gegaan. Als uw CV-ketel op is, investeert u toch ook in een nieuwe? Als u nu al weet dat u beter in een gasloze ketel kunt investeren, dan is dat toch geen beslissing die u op hogere kosten jaagt? Het beter isoleren van uw woning, het investeren in zonnecollectoren of in warmte-koudepompen bespaart u op den duur bovendien veel kosten op uw energierekening. Zo denken ondernemers ook. De overheid moet daarom duidelijke doelen stellen. Met subsidieregelingen kan de overheid die overschakeling versnellen en mensen met te weinig draagkracht ondersteunen. Daar hebben we als samenleving uiteindelijk allemaal profijt van. Vraagt u het maar aan onze Limburgse landgenoten. 
 

Sportverdwaasd

week 27 - 2021

Sportliefhebbers kunnen deze zomer hun hart ophalen. Het EK Voetbal, de Tour de France, Wimbledon en de Olympische Spelen. Uren zendtijd wordt eraan besteed, als het niet voor de live uitzendingen is, dan toch zeker voor de herhalingen. Ook ’s avonds laat gelukkig, want daar moet ik het grotendeels van hebben. Alle tv-reclames staan in het teken van Oranje en zijn infantieler dan ooit. Zelfs de journaaluitzendingen besteden ruim aandacht aan de geleverde sportprestaties. Al het andere nieuws moet gewoon tot na de zomer even wachten. Wie nog dacht dat voetbal de belangrijkste bijzaak ter wereld is, moet de ogen wel zijn geopend. Sport is hoofdzaak en voetbal staat bovenaan. Uiteraard was het niet de bedoeling dat we verloren van de Tsjechen. Maar we delen dat lot gelukkig met Duitsland en Frankrijk, gedoodverfde winnaars van het EK voetbal. Vooral balen we omdat het voetbal van onze nationale sterren niet om aan te zien was. 5-3-2, hoe haalt die Frank de Boer het in zijn kop? Maar gelukkig hebben we Max Verstappen en Mathieu van der Poel nog en gaan we op de Olympische Spelen minimaal 46 medailles halen, is al berekend. De sport leidt kortom niet alleen tot groot enthousiasme van miljoenen Nederlanders, ook ons chauvinisme breekt weer alle records. 

Natuurlijk ben ik het eens met Aristoteles die ooit zei dat je beter de geest dan het lichaam kunt trainen, maar voor filosofie hebben we deze zomer even geen tijd. Voor mijn eigen geestelijke ontspanning is zo’n sportzomer helemaal niet zo gek. Want ik moet bekennen dat ik het ook wel erg leuk vind. Niet dat ik mijn huis oranje verf, met dwaze hoedjes op voor de buis ga zitten of een origineel oranje kostuum laat maken voor ieder voetbaltoernooi, zoals dat Rotterdamse echtpaar, dat toch echt wel enige opleiding genoten leek te hebben. Sommigen nemen de sportverdwazing wel erg serieus. 

Maar ook ik vind het heerlijk om te zwelgen in oranje sportsuccessen. Ik app regelmatig met mijn zoon. En ik kan genieten van de spanning, de concentratie van de sporters, de ontlading als er gewonnen wordt en van het niet uitgepraat raken over mooie, eindeloos herhaalde sportmomenten. De bindende functie van sport, zeker als we iets winnen, is groot. En we mogen best trots zijn dat ons nationale sportverenigingsleven, de goede sportinfrastructuur en de uitstekende volksgezondheid dit allemaal mogelijk maken. Maar ik moet nu stoppen, want het EK 1988 is op Andere Tijden Sport. Mooie sportzomer iedereen!

Brandweerhelden gevraagd

week 25 - 2021

Hebt u de advertenties al gezien, waarmee in onze regio nieuwe vrijwilligers voor de brandweer worden gezocht? Met name de kleinere woonplaatsen zoals Oudenhoorn en Zwartewaal kunnen nieuwe aanwas gebruiken, maar ook de wat grotere woonkernen in ons gebied willen er nog wel wat mensen bij hebben.

Als burgemeester hoop ik vurig dat de oproep respons krijgt. Niet zozeer omdat de brandveiligheid in acuut gevaar is, maar vooral omdat het een prachtige en uitdagende functie betreft. Een functie waarmee je de eigen lokale samenleving bovendien een grote dienst bewijst. Brandweerman behoort tot de meest gewaardeerde functies. Menig jongen of meisje droomt ervan ooit bij de brandweer te kunnen komen, als ze een open dag bijwonen. 

Niet iedereen weet dat twee derde van de brandweer in ons land bestaat uit vrijwilligers. Alleen de grotere steden kennen beroepsbrandweren met permanent bezette kazernes. In vrijwel alle kleinere gemeenten bestaat de brandweer uit lokale vrijwilligers. Nou verdient het begrip ‘vrijwilliger’ in dit verband wel enige nuancering. Want de brandweervrijwilliger wordt niet alleen zeer intensief opgeleid voordat je inzetbaar bent, er worden ook hoge eisen aan hem of haar gesteld. Zo moet je uiteraard over een goede lichamelijke en mentale conditie beschikken, goed kunnen samenwerken in teamverband en onder hoge druk in soms zeer stressvolle omstandigheden kunnen functioneren. En ook belangrijk: je moet tijdens werktijden beschikbaar zijn ingeval er een acute melding is en je inzet direct nodig is. Dat laatste is een belangrijke reden dat er op doordeweekse dagen niet altijd voldoende brandweervrijwilligers bij uitrukken meer voor handen zijn. 

Het idee dat alleen stoere mannen geschikt zijn en worden gevraagd is achterhaald. Het beeld dat iedere brandweerman een brandende woning in moet kunnen stormen om daarna met een slachtoffer op de schouder naar buiten te komen, is maar een deel van de werkelijkheid. Natuurlijk zijn die brandweerlieden ook nodig. Maar logistieke ervaring, kunnen organiseren, kennis hebben van chemische stoffen, informatiedata kunnen analyseren, een drone besturen, een team leiden zijn net zo belangrijke vaardigheden. En wie denkt nog dat vrouwen daarin minder zijn dan mannen? 
De eisen om een volleerd brandweerman of –vrouw te kunnen worden zijn hoog. Maar het levert een enorme waardering voor je inzet op van de samenleving waar je woont en werkt. Plus een goede teamgeest, kansen op zelfontplooiing en zeer afwisselende ervaringen. En er staat bovendien best een aardige vrijwilligers- en onkostenvergoeding tegenover. Ik hoop dus dat in Zwartewaal en Brielle zich nieuwe brandweervrijwilligers melden. Wie weet is dat de eerste stap op weg naar lokaal heldendom!  

Op www.werkenbijdevrr.nl is alle info te vinden over brandweervrijwilligers bij de VRR en kunnen kandidaten zich aanmelden voor een oriënterend gesprek.

Onrustdreiging

week 5 - 2021

Anderhalve week geleden waren er in diverse steden en dorpen vier dagen demonstraties die uitmondden in rellen en zelfs plunderingen. Het leverde vreselijke beelden op. De schade voor een aantal winkeliers was groot. Politie en andere ordebewakers werden belaagd met stenen en andere voorwerpen. De Mobiele Eenheid en de te hulp geroepen Marechaussee hadden er de handen vol aan. Er waren diverse arrestanten en de rechter deelde afgelopen week via het snelrecht stevige straffen uit. De geest lijkt daardoor weer een beetje in de fles. Sinds begin jaren ’80 hebben we zo’n combinatie van ongeremde woede en vernielzucht niet meer meegemaakt. 

Over de oorzaken van deze onlusten is al veel gesproken en geschreven. Ik geloof niet dat de invoering van de avondklok de reden was. Wel was die misschien de druppel die de emmer vol opgekropte frustraties over de gevolgen van de corona-crisis en boosheid op de regering deed overlopen. De meeste relschoppers waren jongeren, losgeslagen anti-overheid figuren en hooligans die eens lekker met de politie wilden matten en daarvoor geen specifieke aanleiding nodig hadden. De opruiing op sociale media gaf hen het laatste zetje.

De gewelddadigheden hadden ook effect op onze gemeente. Vorige week dinsdag ontstond er grote onrust onder onze winkeliers in de binnenstad en ook bij wijkverenigingen, buurtapp-groepen, scholen en ouders. Aanleiding waren diverse oproepen op sociale media om ook in Hellevoetsluis en Brielle te gaan rellen. De gemeente werd dan ook plat gebeld en gemaild. Natuurlijk hebben we direct overleg opgestart met de politie. Er vond lokaal en regionaal overleg plaats, waarbij ook het openbaar ministerie betrokken werd. Alle voorbereidingen werden getroffen om ongeregeldheden te voorkomen. De politie werd op extra sterkte gebracht. Maatregelen lagen klaar om bij het minste of geringste in actie te kunnen komen. Sommige jongeren werden thuis bezocht door de politie of in de gaten gehouden. De samenwerking tussen de verschillende diensten kwam snel en goed op gang. En met succes, want de dreigende ordeverstoringen hebben niet plaatsgevonden. Een bericht in het AD over stenen gooiende demonstranten op de N57 bleek foutief. Iedereen heeft rustig kunnen slapen. Met dank aan politie, boa’s en onze medewerkers openbare orde en veiligheid. 

Ook met de ondernemers en scholen, wijkorganisaties en appgroepen hebben we contact onderhouden. Fijn dat ook zij goed meedachten. Daardoor nam de grootste angst in de loop van de week al af. Ik mag niettemin hopen dat we niet snel weer zo’n dreigende situatie gaan meemaken. Daarom blijven we alert!   

Toerismeparadijs

week 23 - 2021

De laatste zondag in mei fietsten mijn vrouw en ik ruim 40 kilometer op Voorne. Geheel op eigen spierkracht! Soms krijg je het Laatste der Mohicanen-gevoel als je nog op een gewone heren- en damesfiets rijdt. Na weken van kou en regen was het eindelijk prachtig fietsweer. De zon scheen en de natuur bolsterde als nooit tevoren. We genoten van de bloemige bermen met fluitenkruid, klaprozen, boterbloemen, zuring en margrieten en een grote diversiteit aan grassoorten. Dankzij het terughoudende maaibeleid van de landschapsbeheerders, waterschap en gemeenten. Prachtig bloeiende meibomen langs de wegen en sloten. Goede fietspaden met duidelijke bewegwijzering. Bij een fietsknooppunt nog enkele Spaanse(!) fietskampeerders het systeem uitgelegd. Ze waren verrukt, toen ze snapten hoe het werkt. 

Al fietsende bekroop ons opnieuw het zalige gevoel dat we toch in een prachtig stukje Nederland wonen. De natuur, de rust, de waterpartijen, de goede fietsinfrastructuur en onderweg ook alles wat lichaam en geest nodig hebben in de vorm van eten en drinken. Al was er bij een restaurant onderweg nog wel wat op te merken. Twintig minuten wachten op de bestelling en appeltaart die nog halfbevroren op tafel werd gezet. Deze wat mindere ervaring kon ons goede humeur die dag niet deren. We sloten de fietsdag af met een voortreffelijk diner op een terras van een Briels restaurant. 

Deze mooie fietsbeleving staat niet op zichzelf. Het eiland Voorne-Putten wordt gelukkig door steeds meer toeristen en dagjesmensen ontdekt om zijn natuurlijke schoonheid, de recreatieve mogelijkheden op water en land en de goede faciliteiten. Onderweg zagen we dat de campings en huisparken al heel druk bezet waren. De promotiewebsite van OP Voorne-Putten (www.opvoorneputten.nl) wordt steeds vaker bezocht.

De inspanningen die recreatie- en horecaondernemers, gemeenten en landschapsbeheerders hebben gedaan om ons eiland aan te prijzen zijn dus succesvol. Dat is goed voor ons eiland. Toerisme en recreatie vormt een steeds groter deel van ons nationaal inkomen. Het zorgt voor werkgelegenheid en versterkt het economisch draagvlak van de middenstand. De vitaliteit van de woonkernen is erbij gebaat. Indirect profiteren ook kunst en cultuur en evenementenorganisaties van het toenemende toerisme. Jammer dat sommige inwoners zeggen, dat ze liever niet meer toeristen naar Voorne-Putten zien komen, want waarom zou je het mooie van Voorne-Putten niet delen met anderen? Bovendien, je bezoekt toch zelf ook graag andere mooie streken in Nederland?

Met het afnemen van de coronabeperkingen liggen er weer mooie kansen. Ik wens daarom iedereen een zomerseizoen vol bloei en groei. 

Welke gemeente past u?

week 21 - 2021

Het kan u nauwelijks ontgaan zijn dat de gemeenten op Voorne dezer dagen uw medewerking vragen. Namelijk door de vraag te beantwoorden in welke gemeente u vanaf 2023 wilt wonen? Weest gerust, u hoeft niet te verhuizen. Maar per 1 januari 2023 zullen Brielle, Hellevoetsluis en Westvoorne gaan fuseren tot de nieuwe gemeente Voorne aan Zee. En daar wordt u dus automatisch inwoner van. Aan uw woonplaats en woonadres gaat niets veranderen. Dat u in de toekomst met een andere gemeente te maken krijgt, is wel zo goed als zeker. Al moet formeel de Tweede Kamer er nog mee instemmen.

Zoals dat bij een fusie gaat, of het nou in de overheidssector, de semi-publieke sector of in het bedrijfsleven is, er zullen altijd verschillen zijn tussen de fuserende partners. De ene is beter in dit, de ander in dat. De ene organisatie kenmerkt zich door een familiecultuur en informeel gedrag, de ander door een professionele, zakelijke bedrijfscultuur. Die verschillen zijn er ook tussen de fuserende gemeenten op Voorne, al zijn er gelukkig ook veel overeenkomsten en voeren we grosso modo alle drie de zelfde taken uit. Dat maakt het mogelijk om bij een nieuwe start het beste van elkaar over te nemen en in de nieuwe organisatie toe te passen.

Een nieuwe gemeente vormen biedt echter nog veel meer mogelijkheden. Bijvoorbeeld om een nieuwe gezamenlijke identiteit te kiezen en te bepalen wat voor soort gemeente je wilt worden. Te bepalen waar de belangrijkste accenten in beleid en bestuur moeten komen te liggen. Hoe je de relatie tussen bestuur en burgers vorm wilt geven. Wat het zwaarst moet wegen: lage lokale lasten of een optimale dienstverlening en prachtige voorzieningen. En gaat het om economische groei door meer toerisme en bedrijvigheid of wil je vooral een rustige woongemeente zijn? Hoe gaan de verschillende woonkernen zich tot elkaar verhouden. Hoe belangrijk vindt u het dat er ook geïnvesteerd blijft worden in de kleinere woonkernen? Of is het verstandiger om de voorzieningen vooral in de grotere centra te concentreren? Best lastige keuzes. Eigenlijk gaat het om de maatschappelijke en menselijke waarden die de grondslag van de nieuwe gemeente gaan vormen.

Ik hoop dat u als toekomstig inwoner van Voorne aan Zee de komende week de tijd wilt nemen om de toekomst van uw nieuwe gemeente mee te bepalen. Vul daarom de Toekomstwijzer Voorne aan Zee in. Op www.naar1gemeenteopvoorne.nl(externe link) staat hoe u dat kunt doen. Dank u wel alvast.

Regiojournalistiek in gevaar

week 19 - 2021

De regiojournalistiek staat zwaar onder druk. De NDC mediagroep, waaronder vele huis-aan-huisbladen vallen, kan het niet meer bolwerken. In rapporten van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten en de Raad voor het Openbaar Bestuur werd al eerder de alarmbel geluid. Regionale media zijn onmisbaar voor het informeren over en kritisch volgen van de lokale en regionale politiek. Voor de zogeheten ‘tegenmacht’, een woord dat de laatste weken herhaaldelijk klinkt.

Het aantal lezers van regionale dagbladen is sinds 2000 met meer dan 50 % geslonken. De oplage van huis-aan-huis bladen is in 10 jaar van 14 naar 8 miljoen lezers gedaald. Het marktaandeel van de regionale omroepen is voor radio minder dan 10 %, voor televisie minder dan 30%. In de Randstad liggen die cijfers nog lager. De zorgen over de toekomst van de regionale media zijn dus terecht. 

Ook in onze regio merken we de achteruitgang van de regionale en lokale journalistiek. De diversiteit aan huis-aan-huis bladen is verminderd sinds de Brielsche Courant ophield. Eigen journalistieke reportages en kritische beschouwingen zijn schaars. Bij de nieuwsgaring kun je soms vraagtekens stellen. De commerciële afhankelijkheid wordt groter. Zelfs bij een professionele krant als het AD met zijn regionale editie Voorne-Putten. Dat is geen verwijt, maar een sombere constatering. Er komt wel erg veel neer op die paar journalisten die nog ingezet worden. De regionale omroep op Voorne-Putten, LINQ, moet het geheel met vrijwilligers doen. 

De verschraling van de regiojournalistiek gaat ten koste van het functioneren van de democratie. Dat gat kan door online nieuwsmedia niet opgevuld worden. De overheid zal daarom middelen beschikbaar moeten stellen om de onafhankelijke regionale pers in stand te houden. Nu ontvangen gemeenten € 1,34 per inwoner, alleen voor de regionale omroep. De beide rapporten bepleitten daar bovenop een landelijk steunfonds van ca. € 50 miljoen, ca. € 3 per inwoner, door het rijk aan de gemeenten te financieren. De Provincie Zuid-Holland heeft onlangs financiële steun gegeven aan regionale media en journalisten om bijzondere lokale thema’s aandacht te geven. 

Gemeenten kunnen extra pagina’s kopen in de huis-aan-huis bladen voor hun gemeentelijke berichten, maar moeten daar dan wel voor kiezen. Binnenkort vervalt de wettelijke verplichting om de gemeenteberichten via gedrukte media te publiceren. Veel gemeenten overwegen hun bekendmakingen alleen nog digitaal te doen. Met als gevolg een nog slechtere economische positie van de bladen en nog minder inwoners die van het nieuws kennis kunnen nemen. Dat zou dus een verkeerde keuze zijn.

In de landelijke verkiezingsprogramma’s was er geen aandacht voor dit onderwerp. Ik mag hopen dat het nieuwe Kabinet de aanbevelingen wel oppakt. 
 

Gedachten bij 4 mei

week 17 - 2021

Bij mijn vroegere woonhuis in Voorburg werden vorige week Stolpersteine gelegd, die we ook in Brielle kennen. In dat huis woonde in de eerste oorlogsjaren de joodse familie Waisvisz. Vader, bedrijfsleider, moeder en twee zonen in de middelbare school leeftijd. In april 1942 werden ze uit huis gehaald om naar Westerbork gebracht te worden. In mei 1943 werden ze naar Sobibor vervoerd, waar ze vrijwel meteen vergast werden. Nabestaanden zijn er niet. Deze gewone, alledaagse familie is uitgeroeid. Omdat ze joods waren. 

Op dinsdag 4 mei houden we weer onze Dodenherdenking. Helaas voor het tweede achtereenvolgende jaar op sobere, ingetogen wijze. Dat hoeft echter niet te betekenen dat we die dag niet kunnen stilstaan bij de vreselijkste misdaad die we de afgelopen eeuw hebben gekend. In gedachten of door om 20.00 uur thuis of waar dan ook enkele minuten stilte in acht te nemen. 

Gelukkig vinden de meeste Nederlanders nu hoe principieel verkeerd het was dat een bevolkingsdeel in de oorlog vanwege hun religie kon worden ontrecht, vervolgd en vermoord. Dat mag nooit meer gebeuren, roepen we uit volle overtuiging. We hebben geleerd van die oorlog. En we geloven oprecht dat we nu het goede doen. 

We zijn een goedwillend volk, dat geloof ik zeker. Daarom blijft het puzzelen waarom slechts een enkeling protesteerde toen de joodse bevolking meer en meer als tweederangs burgers werd behandeld, toen joodse werknemers hun baan werd afgenomen, joodse schoolkinderen van scholen werden verwijderd, joodse eigendommen vervreemd werden en hun burgerrechten werden afgenomen. Er was verzet, maar verreweg de meeste mensen zwegen toen de joodse buren, collega’s en vrienden naar Westerbork of Vught moesten om vandaar naar concentratiekampen afgevoerd te worden. Alsof men er aan gewend was geraakt dat een deel van onze medebewoners uit ons land verwijderd ging worden. Ze waren immers joods en dat verklaarde blijkbaar genoeg. 

Ruim driekwart eeuw later. De Jodenvervolging is rijk gedocumenteerd. We beseffen hoe gruwelijk het was. Dat zal ons nooit meer overkomen, zeggen we tegen elkaar. Maar kunnen we daar echt gerust op zijn? Een groeiend deel van de politiek kijkt niet meer op van standpunten die inwoners niet als gelijk behandelen. Een zesde van de Tweede Kamer sluit moslims uit van een aantal grondrechten. Het is al zo vaak herhaald, dat het in de media al niet eens meer opvalt. Terwijl het flagrant in strijd is met artikel 1 van onze Grondwet. Ik vraag me daarom steeds vaker af of we werkelijk iets hebben geleerd van het verleden.
 

Liefde in tijden van corona

week 15 - 2021

Corona maakt in Brielle mooie initiatieven los. Zoals de inwonersacties om met elkaar het zwerfvuil in eigen buurt en op bijzondere plekken op te ruimen. Het idee is simpel, maar de uitvoering niet. Het idee moet immers wel enige weerklank vinden, want anders sta je als initiatiefnemer op zeker moment in je eentje vuil te prikken. Gelukkig raakte het idee in Brielle bij heel veel mensen de goede snaar. Buurtgenoten, wijkbewoners, verenigingsleden of gewoon iedereen die mee wilde doen, werden via de sociale media opgeroepen om mee te helpen. En daar werd zeer positief en ruimhartig op gereageerd. Ook kinderen hielpen massaal mee om zoveel mogelijk rotzooi van de straat of uit de groene borders te verwijderen. Sponsoren en gemeente stelden middelen ter beschikking om de deelnemers te helpen, zoals prikkers en handige vuilniszakringen. Iedereen droeg enthousiast een steentje bij aan een schonere openbare ruimte. Bovendien voelde het ook nog eens als leuk en gezond om met een groep mensen samen iets te ondernemen. Zeker in deze corona-omstandigheden. Niets dan lof derhalve. 

Ook geniet ik erg van initiatieven als bike-and-bite en walk-and-bite die door een aantal horecaondernemers de laatste weken zijn gelanceerd. Ook weer zo’n simpel idee, maar als je de handen ineen slaat als ondernemers kun je zomaar een culinair aangename én sportieve vorm van tijdsbesteding aan de Briellenaren bieden. En er hopelijk ook nog iets aan verdienen. Op zijn minst heel veel goodwill, want de mensen snakken ernaar om even uit de corona sleur te kunnen stappen. Ik vind het daarom een prachtig initiatief dat bovendien geen extra risico’s voor coronabesmettingen meebrengt. Uiteraard wel met inachtneming van de afstandsvereisten en vermijding van samenscholing. Ook kan alleen eten en drinken worden opgehaald en nog niet bij de horecaondernemers worden genuttigd. Gelukkig kon ik ook de veiligheidsregio overtuigen van de toelaatbaarheid van deze originele vorm van tijdverdrijf. 

Ten slotte word ik helemaal warm van het laatste initiatief van de stichting Kunst & Cultuur. Jonge Brielse artiesten laten optreden voor mensen die het nodig hebben. Het talentrijke duo Lucia Hakbijl en Noa Kariem en de jonge talentvolle zangeres Faure, alle drie uit Brielle, verzorgden afgelopen weekend miniconcerten aan de voordeur van mensen die door anderen waren opgegeven. Allemaal verrassingsconcerten onder de titel Liefs uit Brielle. Daar gaan de harten toch van smelten?

Hartstikke positief allemaal! Weg met de zurigheid en maak weer plezier. De initiatieven laten ook zien wat samenwerking vermag. Goed om vast te stellen dat liefde ook in tijden van corona bestaat!

Voorne aan Zee

week 13 - 2021

“What’s in a name?”, vroeg Shakespeare zich al af en voegde daaraan toe, dat een roos toch niet minder lekker ruikt als je hem geen roos meer noemt? U begrijpt dat ik daaraan dacht toen de gemeenteraden van Brielle, Hellevoetsluis en Westvoorne vorige week besloten de naam Voorne aan Zee mee te geven aan de nieuwe gemeente. Wat je ook van die naam vindt, het is in ieder geval een unieke naam. Want er is geen andere gemeente die de toevoeging aan Zee nog draagt.  Wijk aan Zee en Katwijk aan Zee verdwenen juist als gemeentenamen toen ze opgingen in grotere gemeenten. Het  belangrijkste argument voor de toevoeging aan Zee aan Voorne zijn de van oudsher bestaande banden van de drie gemeenten met de Noordzee. Daar is geen speld tussen te krijgen, ook al hebben Hellevoetsluis en Brielle sinds de afdamming geen verbinding meer met die zee. Sindsdien zijn het zoetwatergemeenten, daar zal zelfs het kierbesluit niets aan veranderen. In de Brielse woonwijken zijn diverse straten genoemd naar termen uit de scheepvaart. Dat zegt genoeg over het maritieme verleden van Brielle. Bovendien, zonder zee geen watergeuzen en zonder watergeuzen geen inname van Den Briel. Over de ligging van de nieuwe gemeente kan straks geen enkel misverstand meer ontstaan, want dat we aan de kust liggen is duidelijk. Om die reden zijn vooral de recreatieondernemers in hun nopjes met de nieuwe gemeentenaam. Zij zien de Belgische en Duitse toeristen al massaal toestromen naar ons eiland. De concurrentie van Zee-land kan versterkt worden aangegaan volgens de ondernemers. De slogan ‘mijd de file, sla af naar Brielle’ wordt voor het vakantieverkeer nog toepasselijker. De nieuwe naam zal zeker een extra impuls vormen voor nog meer inzet op recreatie en toerisme op Voorne. Toch gaat dat niet vanzelf. We hebben veel te bieden, maar we kunnen ons altijd nog verbeteren. Bijvoorbeeld als het gaat om samenwerking, nieuwe toeristische producten en opwaardering van huisjesparken, campings, jachthavens, recreatieterreinen, natuurgebieden en hotelaccommodaties. Een mooie uitdaging voor recreatieondernemers én gemeente. Brielle is al goed bezig. Binnenkort opent hotel De Poorter. Er zijn vergevorderde plannen voor een klein hotel in de Nobelstraat, een groot hotel aan de Nolle en een luxe vakantiepark op de voormalige camping Natukreek. Een mooie portefeuille die Brielle overdraagt aan de fusiegemeente. De tijd tot de fusie gaan we ons best doen om de nieuwe naam Voorne aan Zee te laten inburgeren. Het zal wel even wennen zijn!

Slotakkoord

week 11 - 2021

De komende Tweede Kamerverkiezingen betekent weer afscheid nemen van diverse politici. Niets zo tragisch als vooraanstaande politici die niet weten wanneer ze op moeten houden. Dat is de rode draad van het boek Slotakkoord, over het einde van politici, dat onlangs verscheen. Ik mocht meekijken naar de boekpresentatie in perscentrum Nieuwspoort in Den Haag. Dat was hoogst vermakelijk. Bijna leedvermaak!!

Dat het vooral landelijke politici betreft is wel een beetje jammer. Op lokaal niveau hebben zich namelijk ook diverse koningsdrama’s afgespeeld. Een mooi voorbeeld was is de oerconservatieve burgemeester van Gorinchem, Ridder van Rappard, die na 32 jaar niet meer was herbenoemd. Hij richtte een eigen lokale partij op om zijn opvolger in de raad te kunnen bestrijden. Of de burgemeester van Smallingerland die door de politie in Zwolle werd opgepakt bij een vechtpartij na een bordeelbezoek. Hij vond zelf dat hij burgemeester kon blijven, maar toen iedereen hem ging mijden, was het toch echt afgelopen met zijn carrière. Deerniswekkende gevallen!

Ook met bestuurders die op lokaal niveau geweldig presteerden, maar overstapten naar de landelijke politiek, kon het verkeerd aflopen. Burgemeester André van der Louw van Rotterdam werd gevraagd minister te worden in een kabinet dat helaas voor hem na een jaar al uit elkaar viel. Hij werd nog wel KNVB-voorzitter, maar zijn politieke loopbaan was voorbij. Of Job Cohen, de gelauwerde burgemeester van Amsterdam. Maar toen hij politiek leider in de Tweede Kamer werd, bleek dat niet zijn biotoop te zijn. De glans was er snel af. Ivo Opstelten idem dito. Zijn hele leven een geprezen burgemeester, het laatst in Rotterdam. Toch koos hij in zijn nadagen voor een ministerschap. En we weten: hij struikelde over een niet meer te vinden bonnetje.

De omgekeerde weg was evenmin altijd succesvol. Voor oud-minister Hans Gruijters duurde het liefst vier jaar voordat hij weer een nieuwe baan vond. Het werd het burgemeesterschap van het toen nog weinig voorstellende Lelystad. Voor deze rasechte Amsterdammer werd het burgemeesterschap een jarenlange kwelling, mede door zijn kleptomane vrouw. Gerespecteerd verzetsman, bankier en Eerste Kamerlid Gijs van Hall, die in 1957 burgemeester werd van Amsterdam, begreep de nieuwe tijdgeest van de jaren ’60 niet. Hij werd oneervol door de ministerraad ontslagen nadat hij zelf weigerde ontslag te nemen.

Politiek is een mooi métier. Je kunt hoge toppen bereiken en diepe dalen. Als je die dalen niet tijdig ziet, kun je hard vallen. Maar je wordt dan nog wel lang in boeken en columns herinnerd.

Uitzicht is nodig

week 9 - 2021

Terwijl de besmettingscijfers weer oplopen heeft nog slechts 40 procent van de Nederlanders vertrouwen in het Kabinetsbeleid tegen het coronavirus. Terwijl het begrip voor stevige maatregelen nog groot is. Dat is zorgelijk, maar verklaarbaar. Niemand kan nog een touw vastknopen aan hoe het Kabinet tot zijn keuzes komt. "Met 50 procent van de informatie 100 procent van de oplossing proberen te vinden”, zei premier Rutte toen de coronacrisis net ons land had bereikt. Maar dat kan toch na een jaar onderzoek en ervaringen door een leger van deskundigen toch moeilijk meer volgehouden worden. Het probleem is eerder dat er misschien wel te veel deskundigen meepraten en dat het Kabinet dan weer de een dan weer de ander het oor lijkt te lenen. Het gevolg is een zwalkend beleid en groeiende twijfel aan de effectiviteit van de maatregelen. Generieke maatregelen waarvan de logica en de bewijsvoering node gemist wordt. Het beeld overheerst dat we ondanks de beperkingen en de vaccinaties nog steeds aan de grillen van het virus zijn overgeleverd. Er is na een jaar coronabeleid nog steeds geen sprake van “grip”. 

Wat vooral ontbreekt is perspectief. Uitzicht op verbetering, uitzicht op beheersing van het virus. Laat het verband zien tussen de maatregelen en het dichterbij een oplossing komen. Laat ook meer maatwerk toe. Vooral op lokaal niveau is er meer variatie mogelijk dan met het centralistische generieke beleid van nu. Dat krijgt soms absurde bureaucratische trekken - zoals nu rond het openstellen van niet-essentiële winkels - en houdt een leger aan bestuursjuristen aan het werk. Brielle is geen Rotterdam, zoals de ene regio ook anders is dan de andere. Over het doel wordt niet van mening verschild. We moeten dat virus eronder krijgen. We moeten onszelf beperkingen opleggen tot dat het geval is. Maar tegelijkertijd zou er meer ruimte kunnen komen voor initiatieven die rekening houden met lokale omstandigheden en uitgaan van lokale kracht. Vraag gemeenten eigen afspraken te maken met lokale ondernemers, verenigingen en organisatoren van evenementen. Wat kun je verantwoord wel doen, in plaats van ‘nee’ blijven zeggen? Maak binnen duidelijke kaders iedereen eigenaar en verantwoordelijk voor de aanpak. Houd elkaar aan de afspraken. Spreek ook af wat er gebeurt als de situatie verslechtert en blijf ook handhaven. Voor kleinere gemeenten, voor kleinere gemeenschappen, liggen hier mogelijkheden. Met een groter vertrouwen in de eigen verantwoordelijkheid van ondernemers en verenigingen zal de motivatie en het geloof in het perspectief weer toenemen. En ook het vertrouwen in het Kabinet. 

Verkiezingen in coronatijd 

week 7 - 2021

Door de val van het Kabinet-Rutte III en de vele nieuwe lijsttrekkers en partijen, gaan we op woensdag 17 maart aanstaande interessante verkiezingen voor de Tweede Kamer tegemoet. Door de corona zijn ze nog extra bijzonder. Gevreesd wordt dat de opkomst van de kiezers door deze epidemie wel eens lager kan worden dan vier jaar geleden. En dat beïnvloedt mogelijk de verkiezingsuitslag. Uitstel van de verkiezingen is wel bepleit, maar voor nu afgewezen. 

Vanwege de corona is er wel een aantal veranderingen in de organisatie van de verkiezingen doorgevoerd. De komende weken zult u daar via landelijke en plaatselijke media over geïnformeerd worden. Maar ik kan u alvast over de belangrijkste veranderingen vertellen. Ten eerste kan er niet op één dag, maar op drie dagen gestemd kan worden. Op maandag 15 en dinsdag 16 maart zullen er al drie stembureaus open gaan in Brielle, namelijk bij de Ommeloop, Maerlant (middelbare school) en de Infirmerie. Op 17 maart kan er op 9 verschillende locaties worden gestemd. Op die manier kan het aantal kiezers meer gespreid worden. 

Daarnaast is besloten dat alle inwoners van 70 jaar en ouder de mogelijkheid krijgen om per post te stemmen. Die per post uitgebrachte stem moet dan wel uiterlijk 17 maart ontvangen zijn. Voorts is het voor een kiezer mogelijk om 3 in plaats van 2 volmachtstemmen uit te brengen namens kiezers die niet zelf kunnen stemmen. Uiteraard zullen de stemlokalen aan strenge hygiëne-eisen voldoen. Dat betekent afstand houden en mondkapjes dragen. Ook staat er iemand bij de deur van het stemlokaal om de toeloop te reguleren. Alle stembureauleden moeten een gezondheidstest ondergaan.  U wordt zelfs verzocht een rood schrijvend potlood of pen mee te nemen. En kom liever niet allemaal rond het middaguur of ’s avonds na 18.00 uur, want dan is het doorgaans druk. 

Ik hoop in Brielle op een even goede opkomst als vier jaar geleden. Op 15 maart 2017 was die opkomst 83,4 procent, 1,5 procent boven het landelijke cijfer. De Brielse kiezers konden toen op 28 partijen stemmen. Nu hebben zelfs 89 politieke partijen zich gemeld waarvan er uiteindelijk 37 partijen meedoen aan de verkiezingen. Een groot aantal, maar passend in een tijdsgewricht waarin het eigen gelijk belangrijker lijkt dan de wil om gemeenschappelijkheid te zoeken. Maar misschien kun je het ook positief zien, als teken dat de Nederlandse politiek levendiger is dan ooit. En dat ondanks de corona, het geloof in de overheid nog steeds groot is. Hoe dan ook zeg ik: gebruik uw stem op 15-17 maart 2021!
 

Menselijkheid graag!

week 3 - 2021   

De val van het kabinet-Rutte III over de toeslagenaffaire is meer dan symbolisch. Het zou een ommekeer moeten inluiden van hoe wij in ons land het systeem van sociale zekerheid en rechtsbescherming vormgeven. Dat gaat niet vanzelf. Maar via onze stem kunnen we daarop binnenkort nog enige invloed uitoefenen.

De toeslagenaanpak en ook de discussie over het terugeisen van € 7000 van een gezin in de bijstand, omdat oma de wekelijkse boodschappen betaalde, doen ons beseffen dat de systeemwereld het definitief gewonnen heeft van de leefwereld. In die systeemwereld zijn wet- en regelgeving niet bedoeld om mensen te helpen en te beschermen. Eerder lijkt de staat zich te willen beschermen tegen haar burgers, die bij voorbaat gewantrouwd worden en dus met forse sancties weerhouden moeten worden van verkeerd gebruik. Natuurlijk, misbruik van sociale voorzieningen is onjuist en mag bestraft worden, maar niet als er sprake is van onbedoelde fouten of van onbegrijpelijke regelgeving. Bovendien moet een burger zich altijd kunnen verweren tegen die machtige overheid, maar rechtsbescherming faalt als men louter de tekst van de wet volgt en niet naar de consequenties van toepassing voor individuen kijkt. Niet de redelijkheid, laat staan de menselijkheid, wordt in het huidige systeem beoordeeld. 

Verschillende politieke partijen lijken in te zien dat het anders moet. Dat we weer de waarde achter het sociale zekerheidsstelsel voorop moeten zetten. Dat in ons rijke land niemand sociaal of financieel door het ijs mag zakken. Dat we mensen helpen aan voldoende bestaanszekerheid om alle vaste lasten te kunnen betalen. En vooral om kinderen niet op te laten opgroeien in armoede en ze gelijke ontwikkelingskansen te bieden, ook als je ouders weinig geld hebben. Natuurlijk moeten we ons uiterste best doen om mensen niet in zo’n afhankelijkheidssysteem te laten komen. We zullen veel meer maatwerk moeten kunnen toepassen en rekening houden met individuele omstandigheden. En dat betekent dat de huidige ingewikkelde wet- en regelgeving snel moet worden aangepast. 

Ik hoop dat de gemeenten een fors aandeel in de herziening van het toeslagen- en bijstandsstelsel opeisen. Gemeenten zijn nu helaas vooral uitvoeringskantoren van het Rijk. Er is in de Participatiewet geen millimeter ruimte om maatwerk toe te passen en de omstandigheden te betrekken bij sancties. Wel krijgen de gemeenten de gevolgen voor hun kiezen als de Belastingdienst toeslagen gaat terugvorderen en gezinnen in diepe schulden stort. De maatschappelijke effecten daarvan voor gezinnen en kinderen slaan neer op de lokale gemeenschap. Als gemeente moeten we daarom opkomen voor onze inwoners! 

Onze geesten zijn vrij!

week 1 - 2021  

In normale omstandigheden had ik op 6 januari in de Sint-Catharijnekerk de jaarlijkse nieuwjaarstoespraak gehouden. Teruggeblikt naar 2020 en vooruitgeblikt naar dit nieuwe jaar. Ik had afgesloten met het heffen van het glas en u allen een mooi en gelukkig nieuw jaar gewenst. 

Maar in 2020 liep alles anders dan wat we ervan verwachtten. Geen nieuwjaarsbijeenkomst van 2021 dus! Wel wens ik u allen namens het hele gemeentebestuur op deze plaats graag het allerbeste voor dit nieuwe jaar. Veel geluk met uw gezin en bovenal een goede gezondheid. 

Ondanks alle onzekerheid wil ik u vooral ook hoop en optimisme toewensen. Hoop dat u het coronaregiem nog even vol weet te houden. Financieel, economisch, maar vooral ook met elkaar. In 2020 is gebleken hoezeer we elkaar nodig hebben. Samen kunnen we de veerkracht opbrengen om te geloven dat het dit nieuwe jaar weer beter zal worden.

In 2020 was er veel moois te beleven. Ondernemers hielpen ondernemers, overheid en instellingen werkten goed samen, gemeentebestuur en bedrijven hadden meer contact dan ooit. We hebben gezocht naar wat er wel kon, in plaats van te berusten in de maatregelen. We hebben met allerlei acties de mensen in de zorg ondersteund. Net als de leerkrachten en kinderen in het onderwijs en de kinderopvang. Samen de moed er in gehouden en er het beste van gemaakt. We hebben ook diegenen gesteund, die door de corona getroffen werden en de nabestaanden van mensen die het niet overleefden. Het gevoel van solidariteit en medeleven was groot!

Dat maakt mij optimistisch over wat 2021 ons gaat brengen. Van het coronavirus zijn we nog niet af, maar met de vaccinaties komt het einde in zicht. De lokale economie en het sociale leven zullen langzaam weer opstarten, met of zonder die 1.572 millimeter afstand, maar daardoor laten we ons niet meer uit het veld slaan. Onze geesten zijn vrij. Vrij om creatieve oplossingen te verzinnen en mooie momenten te creëren. Dat kunnen we in Brielle goed. Zeker als we alle handen bij elkaar brengen en elkaar blijven aansporen en bemoedigen.

Er valt in 2021 weer veel moois in Brielle te beleven. Voor inwoners, ondernemers en bezoekers. Daar ben ik zeker van. Daarom wens ik u met alle overtuiging toe dat we elkaar weer kunnen gaan omarmen en kunnen eten en drinken op een Briels terras. En met elkaar plezier kunnen hebben op en langs het sportveld, bij evenementen, met je buren of gewoon onder elkaar. Ook dit jaar wordt een jaar om nooit te vergeten! 

2020

Kerstmis 2020 en de jeugd van tegenwoordig

week 52 - 2020  

In mijn puberjaren, in een dorp van 5000 inwoners, vond ik niets erger dan Kerstmis. Twee zondagen achter elkaar en soms zelfs drie. Zoals ook in 2020. Alles zat dicht, zondagse kleren aan. Je kon alleen maar thuis blijven. Thuis waar je tegen de muren opvloog. Er was helemaal niets te doen. De televisie had 2 zenders. Maar het ene programma was nog zoetsappiger dan het andere. Oervervelend. Een beetje kaarten met je ouders en de nachtmis als hoogtepunt, dieper kun je als puber niet zinken. Gelukkig hield ik van lezen en kon ik naar mijn transistorradiootje luisteren. De American Forces Network, met de fantastische DJ Wolfman Jack. En omdat alle vrienden thuis in het zelfde schuitje zaten, was de straat op gaan ook al geen optie. 

Ik heb dus met de jongeren van nu te doen. Want ook in 2020 zitten bijna alle jongeren thuis opgesloten. En niet alleen met Kerstmis, maar vier weken lang. Geen school, niet naar het jongerencentrum. Op straat met meer dan twee vrienden wordt je door politie of boa’s gemaand uit elkaar te gaan. Niets om je op te verheugen. Het vuurwerk gaat niet door en ieder feestje – hoe klein ook – is uitgesloten. Met je vrienden naar de bioscoop kan ook al niet. En al heb je tegenwoordig meer dan 100 zenders op de televisie en kun je eindeloos you tube filmpjes bekijken op internet, je vliegt als puber al bijna 10 maanden tegen de muren op. Wat een waardeloos jaar was 2020. Voor iedereen, maar zeker als je jong bent. En het is nog steeds niet voorbij. 

Laten we daarom een beetje begrip tonen, als de jongeren zich niet helemaal aan de coronaregels houden. Ik weet wel, als burgemeester mag ik dat natuurlijk niet zeggen. Iedereen moet zich aan de coronamaatregelen onderwerpen. Dat hebben we immers democratisch besloten. Maar ik snap dat jongeren uitlaatkleppen zoeken; een beetje gezelligheid vinden bij elkaar, bij iemand thuis of op plekken waar niemand er last van heeft. Ik doe wel een beroep op onze jeugd om geen overlast te veroorzaken, geen vuurwerk, geen vernielingen, geen rotzooi achterlaten, niet dronken worden of jezelf van de wereld blowen. Gebruik je verstand en spreek elkaar aan op verkeerd gedrag. Dat zou ik de Brielse pubers willen meegeven. 

Tegen de jongeren en alle andere inwoners van Brielle zeg ik: houd vol, ondersteun elkaar, wees aardig en blijf optimistisch. In 2021 wordt het beter!

Naar één gemeente op Voorne

week 50 - 2020  

Corona, Noordpoort, herinrichting binnenstad, biostook, arbeidsmigranten, vuurwerkverbod, jongerenoverlast, energietransitie, Dorpshart Zwartewaal, Plas van Heenvliet, vele bouwplannen en gemeentelijke begroting vroegen dit jaar veel tijd van college en gemeenteraad.   Toch werd ook voortvarend doorgewerkt aan de voorbereiding van de voorgenomen gemeentelijke fusie met Hellevoetsluis en Westvoorne. Graag vraag ik daar hier uw aandacht voor. Er nadert namelijk weer een nieuwe mijlpaal in dat proces. 

Op 16 december aanstaande nemen de drie gemeenteraden een belangrijk besluit. Dan wordt het herindelingsontwerp vastgesteld, waarin wordt aangegeven waarom we tot een fusie willen komen en hoe we ons daarop voorbereiden. Dit – wettelijk voorgeschreven - document is de opmaat tot het herindelingsadvies, dat in april naar Provincie Zuid-Holland gaat. Door de provincie wordt het herindelingsadvies doorgezonden naar de minister van Binnenlandse Zaken. De minister zet het na de zomer van 2021 om in een wetsvoorstel, dat vervolgens de parlementaire procedure gaat doorlopen. Pas als de Tweede en Eerste Kamer akkoord zijn met het wetsvoorstel, is de gemeentelijke herindeling op Voorne onomkeerbaar en start per 1 januari 2023 de nieuwe gemeente.

Het herindelingsontwerp is een sleutel document. Vandaar dat allerlei organisaties en inwoners vanaf 23 december de gelegenheid krijgen een zienswijze in te dienen. Ook u kunt u dan uitspreken over de voorgenomen gemeentelijke fusie. Dat kan tot 17 februari 2021. U kunt over alle aspecten van de voorgenomen fusie iets vinden. Over het fusie voornemen zelf, over de naam van de nieuwe gemeente, de plek(ken) van het nieuwe gemeentehuis, de eisen die u stelt aan de dienstverlening van de nieuwe gemeente, hoe u de relatie tussen u en het toekomstige gemeentebestuur ziet, de wensen voor het toekomstige beleid of juist het behoud van het bestaande voorzieningen, etc. Dus over alles wat u belangrijk vindt. Na ontvangst en weging van al die zienswijzen, zullen de gemeenteraden in maart een definitief besluit nemen. En het herindelingsadvies voor de provincie en de minister van Binnenlandse Zaken vaststellen. Het is het laatste moment waarop de gemeenteraden zich over het fusievoornemen kunnen uitspreken. Een beslissend moment dus.

Ik hoop daarom dat zoveel mogelijk inwoners, bedrijven en maatschappelijke organisaties de moeite nemen om herindelingsontwerp te lezen en hun visie op het fusie voornemen naar voren te brengen. Niet alleen als u het ergens niet mee eens bent, maar ook graag als u de fusie tussen de drie gemeenten een   goede zaak vindt.   Ik ben zeer benieuwd naar alle reacties. 

Voor al het nieuws en informatie over het fusieproces en de voortgang, kunt u terecht op www.naar1gemeenteopvoorne.nl(externe link).

Mondmaskerade

week 48 - 2020  

De Brielse Maskerade zal op 5 december anders dan anders zijn. Vanwege de mondkapjes plicht is het nu iedere dag maskerade, zelfs buiten Brielle. De Briellenaren zullen dus voor het eerst in anderhalve eeuw sinterklaasavond gewoon thuis doorbrengen. Maak er een pakjesavond van, in andere gemeenten een gewilde traditie. Warme chocola en Gluhwein kun je zelf maken. De oliebollen haal je bij de Brielse bakkers of de oliebollenkramen op de Markt of het Ruggeplein. 

Juist dit jaar is er aan onderwerpen voor de Maskerade geen gebrek. Genoeg om het gemeentebestuur eens flink door de mangel te halen of de actuele problemen met een knipoog te benaderen. Het coronavirus leent zich niet voor grappenmakerij, maar er aan voorbij gaan kan ook niet. Vergelijkingen met pandemieën uit het verleden dringen zich op. Liever Spaanse Griep dan Spaanse Briellenaren, ik zie het bord al voor me. En hoeveel grappen kun je niet verzinnen over al die complotdenkers of viruswaanzinnigen. Kunnen we daar in Brielle niet een mooi nieuw Asyl voor realiseren? Zij vallen immers in een diep gat als de vaccins er zijn en de coronacrisis uitsterft. 

De biostook, met in juli de grootste demonstratie sinds jaren, is ook zo’n onderwerp. Of neem de Regionale Energie Strategie. Bijna geen enkele inwoner ligt er al wakker van, maar de gemeenteraad diende er maar liefst 26 moties over in. Tot 2040 een vast thema voor de Maskerade. Over de windmolens zie ik ook een mooie groepspresentatie. Een parodie op Don Quichot ligt voor de hand. 

Of de arbeidsmigranten. Een kans om de Maskerade te internationaliseren. Ik zie al borden voor mij met Poolse, Litouwse, Roemeense en Slowaakse teksten, dat het zo fijn wonen is in Brielle en dat de Nederlanders zulke fijne buren zijn.  

En wat dacht u van de vernieuwing van de binnenstad of het 1 April Monument en het heroïsche verzet daartegen. Vier en een halve eeuw strijd om een stadspoort. De invloed van Spanje op Brielle is anno 2020 groter dan voor 1 april 1572. Ik zie de Walt Disney film Sea Beggars al aankomen. Kan ook een Netflix serie worden. 

Tot slot het jubileumjaar 2022. Een gedenkwaardig jaar gaat dat worden. We vieren feest omdat we 450 jaar vrij zijn. Maar we heffen ons ook op om te gaan fuseren met onze buurgemeenten op Voorne. Eén ding staat als een paal boven water. Ook na de fusie zal de Maskerade in Brielle volop blijven bloeien. Eén jaar overslaan moet kunnen voor een traditie van anderhalve eeuw. 

Staakt de cultuurstrijd!

week 46 - 2020  

De gemeenteraad heeft in ruime meerderheid ‘ja’ gezegd tegen de realisering van het houten kunstwerk op het 1 April bolwerk. Het ontwerp voor een gestileerde Noordpoort leidde tot veel onbegrip en weerstand. Een petitie met ruim 800 handtekeningen van tegenstanders werd mij overhandigd. Tot mijn verbazing ook een hoop van niet-Briellenaren, zelfs uit het buitenland. Bij de in ontvangst neming heb ik gezegd dat het protest wel erg laat op gang is gekomen en dat er een kans uit duizenden wordt weggegooid als het plan hierdoor sneuvelt. Ik betwijfel namelijk of het er dan nog ooit van komt om het 1 April monument te verfraaien. Terwijl het monument volgens velen geen   uitstraling heeft die past bij de historische betekenis van deze plek. Of bezoekers weet te trekken.

Ik doe daarom een beroep op de stichting Noordpoort om zich bij het besluit van de gemeenteraad neer te leggen. Een kunstwerk kiezen waar iedereen achter kan staan is vrijwel onmogelijk. Over wat wel en niet passend is voor deze plek, zul je het nooit eens worden. De weerstand tegen het ontwerp is zeker omvangrijk. Ook het alternatief van de stichting, het terugbouwen van wat we ons voorstellen bij de poort uit 1572, kan op veel weerstand rekenen. Bovendien weten we niet eens zeker hoe die poort er precies uit heeft gezien, waardoor het al gauw een decorstuk uit een fantasy film wordt.

De Stichting Noordpoort heeft zijn punt gemaakt. Ik heb respect voor de negatieve gevoelens van de tegenstanders. Maar evengoed vind ik dat recht moet worden gedaan aan de inzet en betrokkenheid van diegenen die zich de afgelopen twee jaar met grote toewijding en inzet hebben ingezet voor een origineel ontwerp voor het 1 April bolwerk. En origineel is het zeker geworden.

Zelf heb ik mij niet publiekelijk uitgelaten of ik het ontwerp mooi vind of niet. Ik wil ook niet in een Brielse cultuurstrijd terecht komen. Net als bij eerdere discussies over de doorgang bij de Kaaipoort of de trap bij het Molenbolwerk. Dat laatste is overigens een favoriete plek voor toeristen en bruidsparen. Het is daarom goed dat we een gemeenteraad hebben die de knoop in dit soort situaties kan door hakken. Zo werkt de lokale democratie.

Het zou daarom jammer zijn de stichting in zijn verzet volhardt en juristen hierover het laatste woord moeten gaan spreken. Wat mij betreft is het ontwerp bijzonder genoeg om het een kans op realisatie te geven.

Wordt vervolgd?

week 44 - 2020  

Via LinkedIn werd ik onlangs gefeliciteerd omdat ik zes jaar burgemeester van Brielle was. Op 16 oktober 2014 begon namelijk mijn aanstelling. Zes jaar burgemeester zijn betekent doorgaans dat je eerste termijn erop zit en aan de tweede termijn begint. In mijn geval is het anders. Het eerste jaar was ik waarnemend burgemeester en pas vanaf 28 oktober 2015 werd ik ‘kroonbenoemd’ burgemeester. De felicitaties zijn niettemin op hun plaats. Want ik heb van die zes jaar enorm genoten. Ik vervul een prachtige functie in een geweldige gemeente!

Nog een jaar te gaan dus voordat mijn termijn als 1e burger van deze gemeente eindigt. Binnenkort begint de voorbereiding voor een eventuele herbenoeming. Ik zal gesprekken voeren met de Commissaris van de Koning en met de Vertrouwenscommissie van de Gemeenteraad. Ook zal de Commissaris van de Koning zich met de Raad verstaan. De Commissaris van de Koning beslist over de herbenoeming, maar doorgaans alleen als ook de Raad daarmee instemt. De wethouders en de Gemeentesecretaris kunnen door de Raad om advies worden gevraagd maar zij hebben geen stemrecht.

Inwoners hebben hierop helaas geen invloed. Een gekozen burgemeester kennen wij in ons land immers niet. Wel is enkele jaren geleden door het parlement de zinsnede dat een burgemeester door de Kroon benoemd wordt uit de Grondwet geschrapt. Of daardoor de aanstellingsprocedure van een burgemeester snel gaat veranderen is onwaarschijnlijk. Er is bij de landelijke, regionale en lokale bestuurders in meerderheid geen draagvlak voor meer directe invloed van de kiezer op de aanstelling van een burgemeester. Ik betreur dat. Ik zou het niet zo gek vinden als inwoners een stem hebben bij de aanstelling of herbenoeming van de 1e burger van de gemeente. Ik voel me immers als burgemeester de eerste vertegenwoordiger van de hele Brielse gemeenschap. Ik ben daarom ook best benieuwd wat de inwoners van Brielle na zes jaar van mij vinden. Wat doe ik goed? Wat kan nog verbeterd worden? Wat zou men liever anders zien? Willen ze nog met mij door? Geen rare vragen toch? Een representatieve enquête onder de Briellenaren zou ik toejuichen. Zelf kan ik dat moeilijk organiseren, maar misschien ziet de Gemeenteraad er iets in.

Overigens is mijn eventuele herbenoeming kortstondig. Op 1 januari 2023 ontstaat immers de nieuwe gemeente Voorne. De drie burgemeesters leggen hun functie op de laatste dag van 2022 neer en maken plaats maken voor een tijdelijke, waarnemend burgemeester. Aan het instituut burgemeesterschap van Brielle komt dan voorgoed een einde!

Kansen bieden

week 42 - 2020  

Dat er in ons land sprake is van ongelijkheid van inkomen en welvaart, is bekend. Ondanks alle beleid en voorzieningen om die verschillen zo klein mogelijk te houden, lukt het maar niet om dat te veranderen. Er zijn zelfs aanwijzingen dat de verschillen de laatste jaren groter zijn geworden. Voor ongeveer 8-10 procent van onze gezinnen betekent dat ze onder de armoedegrens vallen. Voedselbanken, kledingbanken, minimabeleid, het is eigenlijk een schande in zo’n rijk land als Nederland dat het er moet zijn. Die inkomensverschillen hebben grote gevolgen. Zo is een relatie tussen de hoogte van je inkomen en de leeftijd waarop je sterft. Gemiddeld leven hogere inkomensgroepen 6 jaar langer dan de laagste inkomens. Erger nog: de kans dat je je kunt onttrekken aan die armoedesituatie en naar een hoger inkomen- en welvaartsniveau kunt groeien, is bijzonder klein. “Wie voor een dubbeltje geboren wordt, wordt nooit een kwartje”. Dat zong Louis Davids al in de dertiger jaren van de vorige eeuw. Helaas is dat bijna 100 jaar later nog steeds zo, ondanks de enorme algemene welvaartsstijging.  

Afgelopen zaterdag presenteerde de Volkskrant een groot onderzoek van de Erasmus Universiteit over de kansen op sociale stijging. Het onderzoek toonde aan dat zelfs de plaats waar je opgegroeid bent als kind, bepalend is voor het inkomen dat je later kunt verwerven. Dus niet alleen het gezin waarin je opgroeit en het opleidingsniveau dat je bereikt, maar ook de woonplaats van herkomst speelt daarin een grote rol. De regionale verschillen in Nederland zijn groot. Grofweg zijn de kansen op sociale stijging het grootst als je in het westen van Nederland of in Brabant opgroeit, terwijl de Noordoostelijke provincies en Limburg het minste kans geven op inkomensstijging. 

Tot mijn plezierige verrassing stond Brielle nummer 1 in het lijstje van de meest kansrijke gemeenten. Met andere woorden: de kinderen die in de jaren 80 in Brielle geboren en opgegroeid zijn, hebben zich ten opzichte van het inkomen van hun ouders de grootste inkomensstijging meegemaakt. Een prachtig compliment voor onze gemeenschap natuurlijk. Ik heb mij wel afgevraagd of daar een verklaring voor is. Het zal de combinatie zijn van een prettig en veilig leefklimaat, de goede onderwijs- en sportvoorzieningen en de sociale cohesie die in Brielle bestaat. Onze kinderen hebben daardoor kansen gekregen om zich te ontplooien en een goed inkomen weten te verwerven. Je zou het alle andere kinderen in Nederland ook gunnen om in een gemeente als Brielle op te groeien. 

Waanzinnig

week 40 - 2020  

Dat het coronavirus een ernstige bedreiging voor de volksgezondheid vormt, wordt door bijna iedereen beaamd. Je hoeft immers de beelden van de intensive care afdelingen uit maart-april maar in herinnering te roepen. Artsen en verpleegkundigen hadden de handen er vol aan. Veel mensen overleefden het niet. Toch blijft een deel van de bevolking volhouden dat corona een gewone vorm van griep is, die vanzelf weer verdwijnt. Een klein deel gelooft zelfs serieus dat corona een verzinsel van de overheid is. Bedoeld om met strenge maatregelen het volk te beteugelen en de macht van de overheid te vergroten. 

In het weekend zag ik op Youtube een filmpje. Een man houdt een emotionele tirade tegen het doel van de overheid de wereldbevolking met 6 miljard mensen te decimeren en nog slechts 500 miljoen mensen over te houden op aarde. Hij vergelijkt de corona aanpak met de holocaust, al is het nu veel erger volgens hem. Hij roept op om massaal naar het Binnenhof op te trekken om de regering omver te werpen. Een volstrekt belachelijk betoog uiteraard, maar tot mijn verbazing was het filmpje al meer dan 775 keer ge-liked, waarvan 734 met een opgeheven duimpje en 43 keer met een duimpje naar beneden. Mensen betoonden hun instemming in woorden, waaronder ook iemand uit Brielle. Ik zie steeds vaker van dit soort idiote berichten langskomen. Het lijkt bovendien wel of deze absurde theorieën steeds meer aanhangers krijgen. 

Ik sta hier versteld van. Zijn deze mensen stapelgek? Zijn het anarchistisch types die de overheid per definitie niet vertrouwen? Of mis ik als binnen het overheidssysteem functionerende burgemeester een belangrijk punt? Ik kan ermee instemmen dat je kritiek hebt op de maatregelen die de regering of regioburgemeesters nemen. Altijd kritisch blijven of een regering wel de goede dingen doet. Ik kan zelfs tot op zekere hoogte meegaan in de vrijheid van mensen om straks het anti-corona vaccin te weigeren. Persoonlijke vrijheid is een groot goed. En dwang is zelden probaat. 

De grens is echter bereikt als jouw persoonlijke vrijheid die van anderen in gevaar brengt. Mensen die denken dat de coronamaatregelen één groot complot van de overheid zijn en zich dus nergens aan willen houden, vormen het echte gevaar voor de samenleving. Negeren kunnen we deze geluiden dus niet. Zelfs als er maar één woord voor is: waanzinnig! Daarom een goede raad: laat u zelf niet gek maken! Blijf de coronamaatregelen volgen. Dat is niet alleen voor u, maar voor ons allemaal het beste! 

Pure reclame 

week 38 - 2020  

Waarschijnlijk kan de gebruikelijke ondernemersavond in de Sint Catharijnekerk in november niet door gaan. Geen drukbevolkte kerkvloer dus met geanimeerd netwerkende plaatselijke ondernemers. En mogelijk ook geen nominaties voor de ondernemersprijs van het jaar,  waarnaar we altijd zo uitkijken. De corona is ook hier de grote spelbederver. Het is immers onmogelijk om in deze tijd normaal te ondernemen. Voor veel middenstanders, horecaondernemers en ZZP’ers ligt de focus allereerst op overleven. Het is geweldig hoeveel veerkracht ze tonen en hoeveel nieuwe initiatieven ze bedenken. Het is ook geweldig dat er in deze moeilijke tijd een aantal nieuwe winkeliers in Brielle zijn begonnen. Dan moet je lef en passie hebben. Petje af daarvoor. 

Eén initiatief mag wat mij betreft nu al dé topper van 2020 worden genoemd. Dat is de reeks zomerconcerten die als ‘De Tuin van 2020’ bij brasserie de Brielsche Aap plaats vond. Gedurende 45 dagen hebben Nederlandse topbands en topzangers en -zangeressen opgetreden in de intieme, sfeervol ingerichte, groene ambiance van onze veste.  Circa 125 optredens, 3 maal per dag, bijna altijd uitverkocht. Zo’n 140 gelukkigen mochten er telkens bij zijn. In totaal dus meer dan 17.000 muziekliefhebbers, waarvan de helft uit onze regio, maar daarnaast uit alle Nederlandse windstreken. Velen van hen waren voor het eerst in Brielle en keken hun ogen uit. Onze restaurants, hotels en winkels profiteerden ervan. De spin-off van de Tuin van 2020 was dus grandioos. 

Het was wat de eigenaren van de Brielsche Aap en ikzelf hadden gehoopt. Ik had aarzelingen toen het initiatief half juni op mijn tafel landde. Evenementen waren nog verboden en andere gemeenten hadden al nee gezegd. Wel was er uitzicht op mogelijke versoepeling en daarom besloten we pal achter dit initiatief te gaan staan. Er was vertrouwen in de ondernemers en de organisatie wat betreft de coronapreventie. Een te mooie kans dus om voorbij te laten gaan. Mijn vrees voor de aanzuiging van honderden fans naar het Ravelijn bij sommige artiesten, bleek ook ongegrond. Het was vanaf dag 1 een festijn met een goede vibe. De artiesten waren zeer enthousiast, waarbij ik met name Typhoon en zijn broer Randell noem. Prachtige mensen. De samenwerking tussen ondernemer, producent Tribe BV, gemeente en politie was voorbeeldig. Zelfs de weergoden werkten (meestal) mee. De diverse berichten in de media bevestigden dat positieve beeld. Wat mij betreft verdienen ondernemers A.W. Brokking en Edith Schoo van de Brielsche Aap daarom de prijs voor de beste promotie van Brielle in 2020.

Stormachtig bezoek aan de Onrust

week 36 - 2020  

Op de stormachtige woensdag 25 augustus bezocht ik Volkstuinvereniging “De Onrust”. Reden was het 100-jarig bestaan van deze vereniging, gevestigd net buiten de Veste ter hoogte van de Langepoort. Een zeer respectabele leeftijd en daarmee een van de oudste volkstuinverenigingen in Nederland. Een vereniging die menig storm heeft doorstaan. De geschiedenis vermeldt dat in 1903/04 het perceel werd aangekocht door de Brielse notaris A.P. van den Blink. Het verhaal wil dat hij de armen en minder draagkrachtigen de kans wilde geven hun eigen voedsel te verbouwen, een soort Voedselbank avant-la-lettre dus.  Maatschappelijke doelen vormden voor gemeenten vaak de reden voor uitgifte van eigen moestuinen aan de armere inwoners. Behalve goedkoop voedsel werden de volkstuinen ook gezien als bijdrage aan de sociale ontwikkeling en disciplinering.

Veel Briellenaren maakten gebruik van de mogelijkheid goedkoop grond te huren. Een rentmeester beheerde het geheel. Toen zijn opvolger op grote afstand kwam te wonen, eiste hij dat de gebruikers een vereniging oprichtten. Zo is de volkstuinvereniging ontstaan. Waar de bijzondere naam “De Onrust” vandaan komt, wist men niet. Zo’n 90 leden hebben hier nu een groter of kleiner perceel in bruikleen. Sommige zijn ware paradijsjes, een enkel perceel kan wel een onderhoudsbeurt gebruiken. Met elkaar telen ze heel wat groente, fruit en bloemen op de tuin. Door de hevige storm waren veel appels en peren voortijdig naar beneden gekomen. Maar druiven, bramen, tomaten en vele andere soorten fruit en groente stonden nog fier overeind.

“De Onrust” heeft een grote betekenis gehad voor Brielle. Niet alleen voor de eigen gebruikers, maar ook in perioden van grote voedselschaarste, zoals tijdens de 1e en 2e wereldoorlog. Nu wordt er vooral getuinierd als hobby. Volkstuinen zijn weer helemaal in. Ze lopen mee in de nieuwe culturele ontwikkelingen van onbespoten en eerlijk voedsel, biologisch verantwoord tuinieren en creatief koken. In Duitsland en Oostenrijk zijn volkstuinen inmiddels tot cultureel erfgoed uitgeroepen. Misschien ook iets voor ons land? Hun belangrijke functie en bestaansrecht staan daarom niet ter discussie, ook al is het gemiddelde lid aardig op leeftijd. Wel worden veel volkstuinen bedreigd vanwege nieuwe bebouwingen.

Volkstuinvereniging “De Onrust” mag zeker tot het cultureel erfgoed van Brielle gerekend worden. Er is al die jaren weinig aan de inrichting veranderd. Van stromend water en elektriciteit is nog steeds geen sprake. Mocht u belangstelling hebben? Er is sprake van een wachtlijst, maar er komen regelmatig percelen vrij. Een mooie, sociale vereniging, met een weldadige rust. Ondanks die mysterieuze naam. 

Brielle geen brandhaard

week 34 - 2020  

Twee weken vakantie in eigen land was leuk. In Zeeland, Noord-Brabant en Limburg heb ik mooie fietstochten gemaakt, sfeervolle steden en dorpen bezocht, vrienden opgezocht en enkele mooie boeken gelezen. En op diverse plekken ook heerlijk gegeten. Niks mis mee dus, met vakantie vieren in eigen land, zeker als het weer zo mee zit.

Nadeel, zeker voor een burgemeester, is dat je wel iedere dag nauwlettend het nieuws blijft volgen, zoals rond corona. En dat was niet rustgevend. Het optimisme van begin juli dat we de corona er bijna onder hadden is afgelopen weken omgeslagen. Het aantal besmettingen loopt al drie weken in snel tempo op. Vooral  in onze regio, met Rotterdam als grootste brandhaard. In Brielle is het aantal besmettingen in twee weken tijd van 34 naar 40 gestegen. Wij kunnen het corona-virus wel moe zijn, maar het virus is ons nog lang niet moe.

De nationale politiek is weer volop in de ban van corona. Kabinet en Tweede Kamer zijn van vakantie teruggekeerd. Zelf heb ik al weer drie keer een crisisoverleg binnen veiligheidsregio-verband achter de rug. Er zijn volop discussies rond mondkapjes, luchtventilatie, verplichte quarantaine bij geconstateerde besmettingen, verplichte testen, in- en reisverboden, openstelling van scholen en evenementen en aantallen voetbalsupporters. Mijn beeld is dat het er niet overzichtelijker op wordt. Het is onduidelijk wat de landelijke lijn is. Voorzitters van veiligheidsregio’s verschillen van mening. Er is bij de bestuurders twijfel over de goede balans tussen landelijke en regionale aanpakken en tussen het dwingend opleggen van maatregelen en sturen op zelfverantwoordelijkheid van de burgers.

Vooral dat laatste baart mij grote zorgen. Want ik zie de corona-moeheid toenemen. Het gevoel van urgentie is minder. Bij supermarkten, horecazaken en drukbezochte winkels zijn het afstand houden, de hygiëne-maatregelen en de beperking van het aantal klanten afgenomen. Steeds meer mensen lappen de corona-adviezen aan hun laars, bewust of onbewust. Ik heb daarom onze ondernemers per brief gevraagd zich te herpakken en de corona-voorschriften weer volop toe te passen. Ook gaan we de communicatie naar onze inwoners weer intensiveren. Ik ben er van overtuigd dat lokaal maatwerk en eigen verantwoordelijkheid nemen van burgers en ondernemers, de beste garantie biedt om corona van ons af te houden. En dat het alleen lukt als we het allemaal samen doen. Brielle moet geen brandhaard worden!

Criminaliteit opgespoord

week 32 - 2020   

Tussen beeld en werkelijkheid zit niet zelden verschil. Zo is de algemene opvatting in Nederland dat de criminaliteit en onveiligheid toenemen. Grote media-aandacht voor afrekeningsmoorden, ontsnapte TBS’ers en zedenmisdrijven lijkt daar debet aan. Ook de populariteit van misdaadseries en -boeken speelt misschien een rol. Toch blijkt dat beeld niet te kloppen. De laatste twintig jaar is er sprake van een gestage daling van de misdaadcijfers, zodat we weer op het niveau van de jaren ’70 van de vorige eeuw zitten. Ik baseer dit op een recent boek van data-analist van het CBS, Peter Hein van Mulligen, die met statistieken van vijftig jaar een aantal hardnekkige mythes ontrafelt. Sceptici zullen beweren dat ook de aangiftebereidheid lager is geworden, maar dat verklaart statistisch niet het gedaalde misdaadcijfer. Niet alles is beter geworden. Het aantal misdrijven tegen personen is veel meer gedaald dan het aantal vermogensdelicten. Ook is de internetcriminaliteit toegenomen, zoals phishing (nagemaakte facturen ontvangen) of online bestellingen die je wel betaalt maar nooit geleverd krijgt. De meldingsbereidheid hierover kan nog veel beter. 

Tweejaarlijks wordt in de regio Rotterdam door gemeenten, openbaar ministerie en politie het zogenaamde Gezamenlijk Veiligheidsbeeld gepubliceerd. Niet alleen de criminaliteitscijfers worden geanalyseerd. Ook worden burgers ondervraagd over hun beeld van de veiligheid, in de zogenaamde Veiligheidsmonitor. Eind mei is voor de 25 gemeenten in de regio Rotterdam het Veiligheidsbeeld over 2017-2019 weer verschenen. Wat blijkt: het aantal misdrijven steeg in 2019 na jarenlange daling met 5 %. Maar het aantal inwoners dat slachtoffer werd van een misdrijf daalde met 15 %. De stijging zat vooral in het aantal auto-inbraken en (brom)fiets- en scooterdiefstallen. Ook het aantal meldingen over ‘verwarde’ personen is fors gestegen, met liefst 36 %. Voor Brielle zijn de gegevens gunstiger. De totale criminaliteit daalde in 2019 met 2 %. Dat past in de trend van de afgelopen 6 jaar. Alleen in 2018 was er eenmalig een stijging. Het rapportcijfer dat de Brielse ondervraagden voor de veiligheid geven is een 7,6. Gelijk aan de vorige Veiligheidsmonitor. Voor de leefbaarheid in de woonbuurt steeg de waardering van onze inwoners van 7,6 naar 7,7. Met deze cijfers zitten we ongeveer gelijk aan die van Westvoorne, Goeree-Overflakkee en de Hoekse Waard. De grote gemeenten (60.000+) in de regio scoren gemiddeld een punt lager. Tussen platteland en stedelijke omgeving verschilt de criminaliteit dus zeker. Ik kan u zeker aanraden het Gezamenlijk Veiligheidsbeeld eens door te lezen. Eén aflevering van Opsporing Verzocht kunt u toch wel missen? 

Vliegwiel van de lokale democratie

week 28 - 2020   

Ruim 18 jaar geleden werd in de lokale democratie het dualisme ingevoerd. Dat was de grootste aanpassing van de Gemeentewet in anderhalve eeuw. Aanpassingen die we nu volstrekt normaal vinden, maar die toen een schok in gemeenteland teweegbrachten. De grootste verandering was dat vanaf de raadsverkiezingen in 2002 er een knip werd gezet in de verantwoordelijkheden tussen het college van B&W en de gemeenteraad. Zoals dat in de landelijke politiek ook al was gerealiseerd tussen de ministerraad en de Tweede en Eerste Kamer. Het college van B&W regeert, de raad controleert en stelt de kaders van het beleid vast. De gemeenteraad vormt bovendien de volksvertegenwoordiging en is de schakel tussen kiezers en het gemeentebestuur. 

Volstrekt logisch toch? Toch was er in het begin veel verzet en kostte het nieuwe, dualistische systeem de nodige aanpassingstijd. Wethouders konden maar slecht wennen aan het idee dat ze geen zeggenschap meer hadden over hun fracties. Raden die dachten dat zij het voortaan allemaal konden bepalen, soms zelfs op de stoel van het college wilden zitten. In plaats van dualisme werd er spottend over ‘duellisme’ gesproken. Menig wethouder sneuvelde voortijdig, later ook steeds meer burgemeesters. En menig fractie scheurde uiteen tot meerdere splinters. Of dit de gewenste uitkomst was van de bedoeling de lokale politiek te vitaliseren, kun je je afvragen. 

Dat het met vallen en opstaan uiteindelijk toch is gelukt de lokale politiek volwassener te maken, is voor een belangrijk deel te danken aan de raadsgriffier. Zeg maar de ambtelijk secretaris van de gemeenteraad. De raadsgriffier kwam in 2002 ook als nieuwe figuur in de Gemeentewet terecht. Hij ondersteunt en adviseert met zijn griffiemedewerkers de raadsfracties en de burgemeester als raadsvoorzitter. En hij bewaakt samen met de gemeentesecretaris dat de kwaliteit en logistiek van het stukkenverkeer en de communicatie tussen raad en college op orde blijven. Een onmisbaar vliegwiel van de lokale democratie aldus. 

Deze week neemt raadsgriffier Leo van Steijn afscheid van de Brielse gemeenteraad. Hij heeft de Brielse raad sinds 2011 op een bijzonder goede en plezierige manier ondersteund. En als onderdeel van de driehoek burgemeester – gemeentesecretaris – griffier was hij immer een constructieve meedenker. Zonder de belangen van zijn bazen, de raadsleden, uit het oog te verliezen. Als raadsgriffier heeft hij hiermee zonder meer een grote   bijdrage aan de kwaliteit en sfeer in de Brielse lokale politiek geleverd. Daar heeft de hele gemeente profijt van gehad. Het pensioen is hem daarom van harte gegund!   

Met afstand de mooiste terrassen

week 26 - 2020   

Smachtend verlangden we naar 1 juni. Toen mochten de terrassen, cafés en restaurants in Brielle weer open. In aangepaste vorm, dat wel. Met tafeltjes minimaal  1,5 meter van elkaar. In Brielle zelfs 1572 millimeter, met een knipoog naar het jaar waarin we de eerste vrije stad van de lage landen werden. Brielle, altijd iets extra’s, nietwaar?  Na ruim twee weken zien we dat de Briellenaren en de groeiende aantallen bezoekers de Brielse terrasjes weer ontdekt hebben. En er weer van genieten, ondanks de coronamaatregelen. Eindelijk weer een terrasje pakken als het lekker weer is.  Eindeloos ouwehoeren, je sores delen of nog liever je successen en samen plannen smeden. Of misschien je tafelpartner wel bekennen dat je hem of haar wel heel erg leuk vindt. Op een terras gebeurt altijd wat. En bijna iedereen is er vrolijk.

Mooi neveneffect is dat de samenwerking tussen de horeca-ondernemers en de gemeente door de corona-situatie sterk is gegroeid. In de weken tot 1 juni zijn door de horeca-ondernemers, ondersteund door de Koninklijke Horeca Nederland en de Brielse Binnenstad Vereniging samen met de gemeente, de 1,5 meter terrassen voorbereid. Liefst 22 horeca-ondernemers hebben een plan ingediend. Variërend van een zelf getekend A4tje tot een driedimensionaal computerontwerp van het aangepaste terras. Aan de hygiëne wordt goed aandacht besteed. Uiteraard ook aan de veiligheid. De bestaande terrassen zijn tot 1 november allemaal uitgebreid. Horecazaken die nog geen terras hadden, hebben er nu één gekregen. En wie weet kunnen we er ook nog inspiratie mee opdoen voor volgende jaren.

Ik ben er blij mee. Want ik heb het ook gemist in de maanden dat de horeca dicht moest. Een afspraakje op het terras, met het college een uitsmijter eten tussen de middag, bezoekers even de stad laten zien en napraten op een mooi plekje in de binnenstad. Lekker in de buitenruimte dineren op een mooie zomeravond. Of na een vergadering even een afzakkertje pakken. Het kan allemaal weer. Over het water turen bij de Meiden, mensen kijken bij de Hoofdwacht, genieten van het groen bij de Brielsche Aap, verrukkelijk eten bij Momenti en de Smaeck en als je reuzehonger hebt bij Chez André aan onze Turfkade boulevard. En dan doe ik een aantal andere horecazaken nog tekort. Want er is keuze genoeg. Brielle met zijn historische ambiance is een echte, gezellige terrassenstad.

Volgens de weersverwachtingen wordt het prachtig weer. Tot op het terras dus!

Kleur bekennen

week 24 - 2020   

Door alle discussies over het wel of niet goed handelen van de burgemeester van Amsterdam, dreigde de aanleiding voor de demonstratie op Tweede Pinksterdag even weg te glijden. Dat is gelukkig voorkomen omdat afgelopen week overal in Nederland gedemonstreerd is tegen racisme. Indrukwekkende demonstraties die niet gewelddadig waren en niet op rellen zijn uitgelopen. Ironisch genoeg leidde de enige demonstratie die voortijdig werd ontbonden, die in Rotterdam, wel tot wat opstootjes.

Het thema van institutioneel of alledaags racisme in onze westerse samenlevingen is met die demonstraties weer scherp op de agenda gezet. Terecht, omdat een groot deel van onze bevolking nog steeds aan blikvernauwing en zelfgenoegzaamheid lijdt als het om discriminatie en ongelijke behandeling van gekleurde mede-inwoners gaat. Dat zijn in de meeste gevallen Nederlanders als u en ik, in Nederland geboren of genaturaliseerd of in ons land komen wonen. Opgenomen als repatriant of als vluchteling voor oorlogsgeweld en onderdrukking. Of voor de liefde hier gekomen of om te werken en zijn of haar talenten maximaal te ontplooien. Ondanks hun Nederlanderschap hebben velen nog steeds het gevoel tweederangsburgers te zijn. Omdat ze niet op hun karakter of bijdrage aan onze samenleving beoordeeld worden, maar op hun afkomst, de kleur van hun huid, hun achternaam of woonadres. De voorbeelden op de arbeidsmarkt, bij schooladviezen, bij overheidsinstellingen als de Belastingdienst en de politie zijn door diverse onderzoeken bevestigd. Het is daarom goed dat tegen dit onrecht wordt opgekomen. Want het is niet alleen onrechtvaardig maar ook onrechtmatig en in flagrante tegenspraak met artikel 1 van onze Grondwet. Dat zegt dat iedereen in dit land gelijk moet worden behandeld, ongeacht religie, geslacht, ras, seksuele geaardheid of politieke voorkeur.

Het is daarom hoog nodig dat we in dit land dit thema oppakken en racisme en discriminatie structureel uitbannen. Het is een proces van lange adem. Een goed begin was dat minister-president Rutte erkende dat er ‘systemisch racisme’ is dat moet veranderen. En hoewel hij dat weer tegensprak, zal de overheid hierbij het voortouw moeten nemen en zal de politiek zich moeten uitspreken. Maatschappelijk moeten we dit breed oppakken, te beginnen bij ons zelf en de mensen in onze omgeving. Hoe kunnen we mensen gewoon als individuen beschouwen, zonder vooroordelen of voorbehoud? Of ze donker getint zijn of niet, uit een achterstandswijk komen of niet, rijke gestudeerde ouders hebben of niet, in God geloven of niet. Het mag niet uitmaken. Het wordt tijd om kleur te bekennen! 

Buitengewoon presteren

week 22 -2020   

Er is veel publiciteit rondom de buitengewoon opsporingsambtenaren, de zogenaamde Boa’s. Dat zijn gemeentelijke ambtenaren die belast zijn met de handhaving van de lokale regels rond openbare orde, milieu, verkeersvoorschriften, woonoverlast en drugs. Ze worden bovendien ingezet voor de veiligheid van evenementen en ondersteuning van de politie. Nuttige taken waarvoor ze ook bijzondere bevoegdheden hebben gekregen en goed voor zijn opgeleid. Zo kunnen ze processen-verbaal uitschrijven voor verkeerd geparkeerde auto’s, als jongeren worden betrapt op vandalisme en als er illegaal bouwafval wordt gedumpt. Ook hondenbezitters die de poep van hun hond niet opruimen gaan op de bon. Maar vaker nog dan een bekeuring uit te schrijven, treden onze Boa’s bemiddelend of waarschuwend op. Dat helpt meestal voldoende.

Onze Brielse Boa’s zijn onderdeel van onze gemeenschap. Ze kennen de gemeente van haver tot gort, komen in alle uithoeken van ons grondgebied. Dat hebben ze ook voor op de politie, die regelmatig mensen inzet die vreemd zijn in onze gemeente. Onze prima wijkagenten niet te na gesproken, de Boa’s werken nauw met hen samen. De Boa’s kennen onze ondernemers, weten welke jongere en oudere inwoners wel eens lastig zijn en weten ook welke verwarde inwoners wel eens rare dingen doen. In die zin zijn ze een mooi verlengstuk van andere afdelingen, zoals het bouw- en woningtoezicht, verkeershandhaving, openbare orde en veiligheid en de zorg. Ze doen dat heel goed, zoals bij de Corona handhaving weer is aangetoond. Ik ben enorm trots op hen.

Enkele jaren geleden had de gemeenteraad kritiek op de te geringe zichtbaarheid van onze Boa’s. Ik was het daarmee niet eens (“vraag het maar eens aan diegenen die een bon hebben gehad”), maar heb het mij aangetrokken. Er is gewerkt aan meer zichtbaarheid via een speciaal uitgedost voertuig en twee scooters en er is extra budget beschikbaar gekomen voor extra capaciteit op flexibele basis. Ook wordt hun uitrusting verbeterd, met een handcomputer, portofoon en bodycam. Ze zijn veel meer op straat. In de grote steden staakten Boa’s onlangs omdat ze vanwege hun persoonlijke veiligheid beter uitgerust willen worden, met handboeien, wapenstok en pepperspray. Sommigen willen zelfs een dienstpistool, net als de politie. De onveilige situaties waarin Boa’s soms terechtkomen vragen serieuze aandacht. Ik ben het echter met de Rotterdamse burgemeester Aboutaleb eens dat door uitrusten van Boa’s met meer wapens de scherpe grens tussen Boa’s en politie vervaagt. Het kan zelfs tot meer agressie tegen Boa’s  leiden. Die belangrijke maatschappelijke rol zou erdoor verminderen. In Brielle presteren onze Boa’s ook zonder die extra middelen al buitengewoon!

Ruimtelijk geluk

week 20 - 2020   

In Vrij Nederland stelde men de vraag of de coronacrisis ook een verkapte zegening kan zijn. Komen we er straks beter uit dan voorheen? Ik weet het niet. Zelf denk ik in deze crisis niet direct aan een zegening. Zeker niet voor diegenen die familieleden of vrienden verloren hebben. Of voor zorgmedewerkers die hun eigen leven riskeren om de getroffen mensen te helpen overleven. Of als ik denk aan de sociale en economische effecten op langere termijn, die enorm zullen zijn.

Toch zijn er wel enige lichtpuntjes. De ervaringen met video vergaderen bijvoorbeeld kunnen aardig wat gereis besparen in de toekomst. Het is veel rustiger op straat en in openbare ruimten. Op de autowegen kun je meer ontspannen rijden met minder verkeer en de maximum snelheid van 100 km. Al zijn er natuurlijk altijd mensen met een ‘dikke-ik’ die dan juist vol gas geven. Ik geniet er ook van dat we meer ontspannen zijn. We wachten keurig op onze beurt in winkels en op de markt. We volgen de voorschriften van de winkeliers. En ik heb zelfs de indruk dat mensen wat vriendelijker tegen elkaar zijn. Minder opdringerig, een ander voor laten gaan, eerst even kijken waar een ander gaat zitten voordat je zelf een plekje zoekt, enzovoort. Kleine dingen, maar wel gedrag dat prettig is en best mag blijven. Uiteraard gaat ook dit weer niet voor iedereen op. Want horken hebben hier helemaal geen boodschap. Als je er wat van zegt, kun je een snauw krijgen.  

Het gaat echter best goed met het in acht nemen van die 1,5 meter afstand. In Brielle hoor ik van politie en boa’s dat bijna iedereen zijn best doet. Ouderen, maar zeker de jongeren. Onbewust vergeet je het soms. Zo kreeg ik zelf enkele weken geleden op facebook een verwijt omdat iemand mij op te geringe afstand naar een ander had betrapt. Tja, de burgemeester is ook maar een mens. Ik probeer me steeds bewust te zijn van de richtlijnen die van toepassing zijn, zoals dat voor iedereen geldt. Het leidt soms tot komische situaties, zoals het ongemakkelijke slalommen tussen winkelende mensen en vakkenvullers in supermarkten. Vast herkenbaar. Het is een kleine moeite om afstand tot elkaar te houden. Maar toch van groot belang om corona onder controle te krijgen. Een beetje afstand maakt het voor iedereen prettiger. Een klein beetje ruimtelijk geluk, dus. Hou dus nog even rekening met een ander. En ga daar mee door als het straks niet meer verplicht is!

Coronalintjes

week 18 - 2020   

Het zijn ongewone tijden. En dus kon ook de jaarlijkse uitreiking van de koninklijke onderscheidingen niet als altijd plaatsvinden. In plaats van in een vol Brestheater, omringd door familie en vrienden, moest ik de 10 gedecoreerden via beeldtelefoon vertellen dat zij tot de uitverkorenen behoorden. Het opspelden van het lintje en het overhandigen van de oorkonde, moet helaas tot nadere datum wachten. Net als het handen schudden, omhelzen en samen het glas heffen na afloop. Dat houden we dus nog even tegoed.

Toch was het op 24 april een erg leuke dag. De dag ervoor had ik de gedecoreerden gebeld om ze alvast op de hoogte te brengen van het mooie nieuws. Ik wilde namelijk voorkomen dat ze het uit de Staatscourant zouden vernemen. Niet iedereen leest die natuurlijk, maar het kan altijd eerder uitlekken. Op vrijdag 24 april, de dag van de lintjesregen, heb ik ze van harte gefeliciteerd. Dit keer met de ambtsketen en mijn rood-wit-blauwe strik om. Enig decorum is immers wel op zijn plek voor deze nieuw benoemde Leden in de Orde van Oranje Nassau.

Voor een burgemeester blijft het geweldig om aan inwoners zo’n mooi bericht over te brengen. Zelfs op deze afstandelijke manier. Sommige burgemeesters maakten er echt een show van. Een Limburgse burgemeester ging met de geluidswagen langs de gedecoreerden. En mijn collega uit Maassluis gebruikte een bakfiets. Zo gek heb ik het dus niet gemaakt. Ik heb genoten van alle verraste blikken van die supervrijwilligers toen ik ze belde. Beduusd, een traan, een ongelooflijke blik, naar adem snakkend, niet begrijpend, om maar wat eerste reacties te duiden. Eenmaal doordrongen, was iedereen blij en verrukt. En snapte men ineens waarom er enkele familieleden op bezoek waren gekomen. Sommigen dachten dat ik voor wat anders belde. Een begon over zakelijke dingen toen hij mij aan de telefoon kreeg. Weer een ander nodigde mij alvast uit voor het 65-jarige huwelijk over twee jaar.

Het was ondanks de corona-omstandigheden bijzonder leuk om de lintjes virtueel uit te reiken. Brielle mag trots zijn op die tien personen die zich tientallen jaren als vrijwilliger onbaatzuchtig voor onze gemeenschap hebben ingezet. En daarvoor door de Kroon als symbool van de samenleving terecht beloond zijn. Corona betekent overigens ‘kroon’, maar dat zal toeval zijn. Volgend jaar liefst weer een lintjesuitreiking op de gewone manier. Denkt u alvast na wie u voor komend jaar gaat voordragen?

Digitaal debatteren?

week 16 - 2020   

De coronacrisis noopt tot aanpassingen, op verschillende manieren. Onder andere door het aanpassen van de wijze van vergaderen. De onwenselijkheid om bij elkaar te komen, maakt dat vrijwel ieder overleg en iedere vergadering nu digitaal geschieden. Videobellen, online vergaderen en het oude groepstelefoongesprek hebben een enorme vlucht genomen. Er zijn nu zelfs al cursussen om te leren digitale vergaderingen voor te zitten. Het werkt omdat er geen andere mogelijkheden zijn. Maar na drie weken ervaring kan ik zeggen: online vergaderen kan niet op tegen het in een zaaltje bij elkaar komen. Sterker nog: de kwaliteit van beraadslaging en besluitvorming gaat er door achteruit. En dat kan toch nooit de bedoeling zijn.

Ook de politieke besluitvorming staat onder druk door het coronavirus. Volgens de Gemeentewet kan een gemeenteraad alleen besluiten als er een meerderheid van raadsleden bijeen is. Alleen raadsleden die het presentieregister tekenen mogen mee vergaderen en mee besluiten. Dat is dus een probleem als vanwege de corona bestrijding wordt opgeroepen geen bijeenkomsten meer te organiseren. Want virus of niet, besluitvorming over belangrijke voorstellen kan niet altijd uitgesteld worden. De Minister van Binnenlandse Zaken heeft dus in allerijl een noodwetje gemaakt dat digitaal vergaderen en besluiten voor de raad mogelijk maakt. Binnen twee weken was het wetsvoorstel klaar en aangenomen door Tweede en Eerste Kamer. Die daarvoor – hoe ironisch – wel eerst bij elkaar moesten komen, want voor ons parlement geldt hetzelfde.

Nu het digitaal vergaderen en besluiten voor gemeenteraden mogelijk is, vooralsnog voor de duur van de coronacrisis, is het de vraag of we dit in Brielle moeten willen. Ik zal daarover met de verzamelde fractievoorzitters moeten besluiten. Als voorzitter van de Gemeenteraad heb ik mijn twijfels. Het politiek debat verliest aan kwaliteit, als je elkaar niet ziet en dus ook het non-verbale gedrag mist. Interrupties zijn lastig te plaatsen. Moties of amendementen tijdens een vergadering indienen lijkt een stuk moeilijker. Een politiek debat is meer dan van te voren bedachte standpunten voordragen. Dat is saai, maar doet ook af aan het wezen van politiek: het uitwisselen en bediscussiëren van meningen en anderen proberen te overtuigen. Het arena gevoel ontbreekt. Publiek kan niet meedoen, alleen online meekijken en -luisteren. Digitaal vergaderen en besluiten is een slap aftreksel van waar politiek voor bedoeld is: verbaal en non-verbaal een gevecht aangaan om en zoveel mogelijk medestanders mee te krijgen en je tegenstanders het ongelijk te laten erkennen. Een online debat waar de vonken vanaf vliegen? Ik moet het nog meemaken!

Beknelde vrijheid

Week 14 - 2020   

Deze blog verschijnt op 1 april. In normale tijden zou de krant pas de dag erna worden bezorgd. Want op 1 april vieren we immers feest in Brielle. Dit jaar is alles anders en is er geen 1 April viering. Al sluit ik niet uit dat de vesting op 1 april toch vol hangt met geuzen- en Spaanse vlaggen. Door het  corona-virus dit voorjaar geen evenementen. De Watergeuzen moesten nog een poort rammeien om de stad binnen te komen. Het corona-virus sloop als een dief in de nacht onze samenleving binnen. Al enkele weken lang zitten we voor een groot deel thuis en is onze beweegruimte wel erg klein. Feesten en evenementen zijn er niet meer, voor boodschappen moet je in de rij staan. Een kop koffie drinken en een uitsmijter eten op een terras is uit den boze. Zelfs naar de kapper of pedicure kun je niet meer. Het lijkt allemaal niets meer met de vrijheid van doen te hebben, waarvoor op 1 April 1572 in Den Briel de basis werd gelegd. 

Maar al zijn we momenteel in onze vrijheid bekneld, ik heb ook wel een heel goed gevoel over deze crisis. Ik ben trots op de artsen en zorgverleners die ongelooflijk hard en goed werken om besmette mensen te verzorgen en kwetsbare mensen voor besmetting te beschermen. Met gevaar voor de eigen gezondheid. Blij ben ik met de hulpverleningsdiensten, politie en gemeentelijke boa’s. Ze staan paraat en houden in deze onzekere tijd de spanningen beheersbaar. Ik heb bewondering voor de ondernemers die hun omzet en voortbestaan bedreigd zien door het bijna stilvallen van de samenleving. En toch niet opgeven. Ik sta versteld hoeveel mensen gewoon hun plicht doen waardoor de vitale functies van onze maatschappij – energie, water, communicatie, afvalverwijdering, medicijnen, levensmiddelen –  zonder haperen door functioneren. En ik geniet van de positieve energie en creativiteit die in de samenleving naar boven komt. De leraren die kinderen op afstand lesgeven, de mooie initiatieven die er zijn om de mensen in de zorg te bedanken en aan huis gebonden mensen een hart onder de riem te steken. Ik krijg kippenvel van de solidariteit en saamhorigheid die naar boven komt. Onze inwoners nemen hun verantwoordelijkheid, onze bestuurders staan er als het nodig is. 

Hoe fantastisch is het in dit goed georganiseerde en vrije land te leven. Een land dat als het erop aan komt elkaar steunt en bemoedigt. Samen sterk en samen de crisis doorkomen. In dit mooie, vrije land gaan we nog een mooie toekomst met zijn allen beleven! 

In memoriam: Krijn van Driel (1942-2020)

Week 12 - 2020   

Donderdag 5 maart 2020 overleed Krijn Augustinus van Driel. Begaafd schilder, tekenaar, graficus, cartoonist, componist, muzikant, theaterproducent en creatieve ideeënman uit Brielle. Een zeer veelzijdig kunstenaar. Vriend, adviseur, organisator, liedjesschrijver en arrangeur van diverse podiumartiesten. Onder anderen bijna 20 jaar voor Mini & Maxi, waarmee hij de hele wereld af tourde. Maar voor Brielle bovenal een zeer aimabele en betrokken inwoner. Een met humor begiftigde vrijwilliger, onvermoeibare bedenker van plannen om Brielle mooi te houden en nog mooier te maken. Creatief brein en organisator van mooie, sympathieke en succesvolle culturele evenementen zoals Brielle achter de Voordeur, het Jumbo Big Band Festival en Brielle Verhaalt. Een man die we dus enorm zullen gaan missen in Brielle. En waaraan we nog vaak met veel dankbaarheid zullen terugdenken.

Krijn is 77 jaar oud geworden. En al die jaren is hij een Briellenaar geweest. Hoewel zijn studie hem naar Rotterdam en zijn werk hem naar alle windstreken in Nederland en zelfs naar het buitenland bracht, bleef Brielle altijd zijn thuisbasis. Een groot deel van zijn leven, vanaf zijn pubertijd, heeft hij zich ingezet voor het vestingstadje dat zijn grote liefde had. Naast zijn verdiensten voor kunst en cultuur, was hij vele jaren lid van de voor Brielle zo belangrijke Monumentencommissie. Een zeer gewaardeerd lid. Toen zijn maximale termijnen erop zaten, nam het College van B&W graag het besluit om Krijn nog een aantal jaren lid van deze commissie te kunnen laten blijven. 

Krijn was geen architect of bouwkundige, maar wel had hij een zeer goed oog voor schoonheid en voor het historische karakter van de vesting. Het samenspel van bouwwerken, grotere en kleinere woonhuizen, monumentaal en gewoon oud, Krijn van Driel heeft alle naoorlogse veranderingen daarin in Brielle meegemaakt en doorleefd. Met eigen ogen zag hij hoe de stad zich telkens aan de nieuwe eisen van de tijd aanpaste. Hij gruwde terecht van de soms uitbundige reclame-uitingen op de winkels. Hij  zag met lede ogen aan hoe sommigen hun monumentale bezit verkwanselden en wilden aanpassen aan modernistische modegrillen. Tegelijkertijd stond hij volop open voor verandering en vernieuwing en wilde hij Brielle absoluut niet onder een stolp stoppen. Schoonheid, dingen mooier maken, dat was wat hem bezielde. “Alles heeft een ziel”, was zijn motto, dat hij ook uitdroeg tijdens de Preek van de Leek,  die hij niet zo lang geleden nog hield.  

Krijn van Driel was de eerste Briellenaar die ik leerde kennen. Niet persoonlijk, maar via zijn mooie overzichtstentoonstelling in de Sint-Catharijnekerk in september 2014. Toen ik Krijn op 6 februari 2020 voor het laatst sprak, zei hij dat hij vrede had met zijn naderende einde. De slokdarmkanker gaf hem niet veel tijd meer. “Ik heb een prachtig leven gehad”, sprak hij zacht maar uit volle overtuiging. Dat stond ook op zijn rouwkaart. Bedroefd namen wij op 11 maart afscheid van hem. Een prachtig geregisseerd afscheid overigens, waarin hij zelf nog de nodige hand heeft gehad. Krijn is nu uit de tijd. Wij hebben in Brielle een prachtkerel aan hem gehad!
 

Brielse vrouwen

Week 12 - 2020   

Zondag 8 maart, internationale vrouwendag, liep ik mee met een stadswandeling door Brielle. Langs plekken waar vrouwen een bijzondere rol hebben gespeeld. Het bracht me nieuwe kennis, maar zette me ook aan het denken.  Ik bekeek de plattegronden van Brielle, Vierpolders en Zwartewaal en kwam tot de vaststelling dat er vrijwel geen straten vernoemd zijn naar vrouwen. Zowel in Brielle als in Vierpolders en Zwartewaal zijn ze op de vingers van één hand te tellen. Buiten de straten vernoemd naar onze vorstinnen en prinsessen, stelt het bijna niets voor. In Brielle heb je naast de Prinses Beatrixlaan nog een Julianabrug en een Jacoba van Beierenstraat. Maar slechts aan de Vrouwenhoflaan, de Clarissenstraat, de Brigittenweg, het Catharijnehof en de Rozemarijnstraat kun je zien dat vrouwen in de Brielse geschiedenis zeker betekenis hebben gehad. Het lijkt mij dan ook een zeer beperkt beeld van de werkelijkheid.  

Bij de wandeling kwamen verschillende vrouwen ter sprake die best een straatnaam waardig zijn. Wat zou u bijvoorbeeld denken van Anneken Jansdochter, een actief lid van de wederdopersbeweging die als ketter in 1539 werd terechtgesteld. Of van jonkvrouwe Briel’ van Ellemeet die in 1681 een fonds voor financieel minder draagkrachtigen oprichtte. Wie zeker in aanmerking komen zijn de eerste (en enige) vrouwelijke wethouders Leuntje van den Boogaard-Neecken en Henny Kester-Kievit, die beiden een belangrijk stempel op de naoorlogse politiek drukten. De drie vrouwelijke burgemeesters die Brielle vanaf 1997 heeft gekend leven alle drie nog, maar komen te zijner tijd natuurlijk ook in aanmerking. Dat geldt ook voor dichteres Corry van den Linden of beeldhouwster Teus van den Berg-Been. Een twijfelgeval is Maartje Willemsdochter. Zeer beroemd en berucht geworden in de eerste helft van de 17e eeuw. Maar de vraag is ook na bijna 4 eeuwen of je wel een straat naar een seriemoordenares kunt vernoemen?

Voor Zwartewaal denk je aan een mooie straat vernoemd naar de zusters Hofkes, weldoeners van kerk en school in dit dorp. Of aan gravin Margaretha van Beieren, de politiek leider van de Hoeken die in 1351 de beroemde Slag van Zwartewaal tegen de Kabeljauwen streden. 

Keuze genoeg dus. In Brielle zijn hele nieuwbouwwijken naar begrippen uit de scheepvaart vernoemd. Mooi dat het maritiem verleden zo is vastgelegd. Maar menig wijkbewoner zal de betekenis van zijn straatnaam ontgaan. In de nieuwe wijk Oude Goote die in ontwikkeling is, kunnen weer nieuwe straatnamen worden vernoemd. De kans om een aantal bijzondere vrouwen daar weer tot leven te brengen moeten we niet laten lopen. 

Een rustige week? 

week 10 - 2020   

Als het halve land op wintersport is en een flink deel carnaval viert, verwacht je een rustige werkweek. Niets daarvan in Brielle, althans niet voor het gemeentebestuur. Het college vergaderde gewoon door. In het college zoals elke week veel aandacht voor de situatie aan de Burgemeester van Sleenstraat. De ernstig gedupeerde kopers en de wens om de woningen veilig bewoonbaar te maken, houden het college en onze organisatie al geruime tijd zeer intensief bezig. Een dossier dat wekelijks de media haalt. Vorige week op Radio Rijnmond, Briels Nieuwsland en twee grote artikelen in het Algemeen Dagblad. Het belangrijkste is dat we de kopers zelf, hun advocaten en de gemeenteraadsleden volledig geïnformeerd houden én de kopers zo snel mogelijk bewoners laten worden. Alle artikelen in kranten en sociale media – hoe onjuist ook - laten we dan maar even onbesproken. 

Ook andere zaken hielden mij de afgelopen week bezig. Onze Boa’s werden geslagen en bespuugd door een boze ondernemer. Weer een andere ondernemer deed er van alles aan om onder de radar te blijven omdat hij nog een forse boete verschuldigd is aan de gemeente. Een ernstig verwarde man maakte amok bij de balie in het stadskantoor, schold de receptioniste uit en moest uiteindelijk door de politie uit het pand verwijderd worden. Buurtbewoners uit Rugge beklagen zich over het woongedrag van Poolse en Chinese arbeidsmigranten in een straat. Bezoeken van onze gemeentelijke handhavers en de politie leidden nog niet tot veel verbetering. Verhuurders en uitzendbureaus die deze huisvesting voor arbeidsmigranten regelen zitten we achter hun broek. 

En natuurlijk was daar het Coronavirus. Aanvankelijk ver weg, maar het kwam in snel tempo dichterbij. Hoewel de kans op een uitbraak in Nederland klein was, zijn inmiddels de eerste besmettingsgevallen ook in ons land bekend. Voor ons in Brielle reden om alle procedures rond de bevolkingszorg bij calamiteiten weer even door te nemen. Wat moeten we organiseren? Hoe gaan we communiceren? Kan het aanstaande evenementen beïnvloeden? En zo ja, wanneer moeten we daarover dan besluiten? Overigens is de ziekte inmiddels door het Kabinet tot A-ziekte benoemd. Dat betekent dat niet de burgemeester van Brielle de leiding heeft bij eventuele maatregelen, maar de voorzitter van de Veiligheidsregio en dat is de burgemeester van Rotterdam. Dat maakt de verantwoordelijkheid die de wethouder van Zorg en ik als burgemeester voelen voor Brielle er echter niet minder om. 

Greep op het sociale domein

week 8 - 2020   

Vorige week publiceerde de Raad voor het Openbaar Bestuur het rapport Decentrale taak is politieke zaak. Over de rol van raadsleden bij de uitvoering van de jeugdzorg, ouderenzorg en participatiezorg. De conclusie is: gemeenteraden hebben niet of nauwelijks beleidskaders gesteld en daardoor weinig greep op de uitvoering. De aanbeveling is dat er over deze taken in de raden veel meer gepolitiseerd moet worden. 

Een belangrijk onderwerp. Zonder kaders kunnen raadsleden immers niet sturen en niet controleren. Politieke debatten over doelen en inhoud zijn zeker welkom. Te vaak gaat het nu alleen over de financiën en dan ook nog vaak achteraf.

De overheveling van de WMO-zorg, de jeugdzorg en de participatiewet werd op 1 januari 2015 een feit. De wetgever vond dat de gemeenten hierover moesten gaan. Vanuit de mooie gedachte dat de gemeente dicht bij de burgers staat en dus het beste in staat is haar kwetsbare inwoners op een integrale wijze te helpen. Zoveel mogelijk maatwerk en op de individuele situatie gericht in plaats van systeemoplossingen. Wel werd er tevens een forse bezuiniging ingeboekt. 

Een lastige opgave! Gemeenten beslissen als autonome bestuurslaag in theorie zelfstandig over de aan hen toebedeelde taken. Maar in de praktijk en beleving zijn gemeenten allereerst uitvoerder van rijksbeleid en -wetgeving. Dat beperkt de keuzevrijheid voor gemeenten en dus ook de politieke afwegingsruimte voor raadsleden aanzienlijk. Daarom komt politiek – in de betekenis van belangen afwegen en keuzes maken bij schaarse middelen – lokaal soms zo moeizaam van de grond, want om alternatieven te bedenken heb je beleidsruimte nodig. 

Is er wel echt sprake van het loslaten van taken door het rijk? Bij de participatiewet houdt de staatssecretaris niet op over wetsaanpassingen, bijvoorbeeld over de tegenprestatie en de minister van zorg suggereerde onlangs een stelselaanpassing na enkele ernstige incidenten in de jeugdzorg. 

Na 5 jaar blijkt de ideële gedachte achter de decentralisaties daarom beperkt van de grond gekomen. Jeugdzorg is door gemeenten uitbesteed aan nieuwe regionale verbanden. Ook sociale diensten worden veelal in samenwerking uitgevoerd. De uitvoering voltrekt zich veelal buiten het gezichtsveld van de raadsleden en de ruimte voor lokaal beleid is navenant gering. De uitvoering blijft afhankelijk van regionaal of zelfs landelijke georganiseerde professionele zorgaanbieders, die ook hun eigen beroepsstandaarden en agenda hebben. Daarbij komen nog de te beperkte middelen van het Rijk. 

Al die factoren samen maken het voor gemeenten wel heel erg lastig om eigen waarden-volle keuzes te maken. Het is dé uitdaging voor de komende vijf jaar!