De beste zijn!

week 48 - 2015
nr. 2

Vorige week trof de gemeente Brielle de grote eer om maar liefst twee van zijn medewerkers landelijk uitverkozen te zien worden als ‘beste ambtenaar van het jaar’. Het ging om Wim Beijer, die BOA (Buitengewoon Opsporings Ambtenaar) van het jaar werd en om Wout van Geest van de Reinigingsdienst  van de gemeente die zich sinds vorige week  ‘uitblinker van 2015’ mag noemen.

Voor beide mannen een bijzonder moment, maar zeker ook voor de gemeente. We hebben ze dan ook beiden gepast in het zonnetje gezet en alle overige medewerkers getrakteerd op een gebakje. Erg mooi was dat via de sociale media ook vanuit de Brielse bevolking veel felicitaties en ondersteuningsbetuigingen kwamen. Wout van Geest kreeg haast lyrische steunbetuigingen, hij werd er verlegen van.  Dat gold ook voor Wim Beijer, op enkele Briellenaren na die – naar ik vermoed -  een minder plezierige ervaring met Wim zijn verbaliseerbevoegdheid hadden gehad.  In de functie van BOA maak je nu eenmaal niet alleen maar vrienden. En oorzaak en gevolg moet je niet omdraaien. Beide mannen zijn ware ambassadeurs voor de gemeente!

De gemeente Brielle was verguld van trots dat deze twee mannen zich landelijk zo wisten te onderscheiden. De concurrentie was enorm (ik hoorde zelfs dat er vele honderden gemeenteambtenaren aangemeld waren voor de ‘uitblinker van het jaar’ prijs) en kwam vooral ook uit grote en middelgrote gemeenten. Dat de kleine gemeente Brielle dan toch zo goed heeft gescoord bewijst dat je niet groot hoeft te zijn om uitstekende medewerkers te hebben.  Mooi dat hun leidinggevenden de kans hebben gegrepen om ze voor te dragen voor deze landelijke onderscheidingen.

We zijn het in Nederland niet erg gewend om ons zelf voor te doen als de beste. Er heerst toch iets van je kop niet teveel boven het maaiveld willen uitsteken. En doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Hollandse nuchterheid, waar ik zelf ook wel eens last van heb.  Toch is dat  jammer, want een beetje competitief zijn kan wel degelijk stimulerend zijn voor de prestatie en motivatie.

Op het congres van de Landelijke Branchevereniging voor Reinigingsmanagement in Utrecht, waar Wout in de prijzen viel, was ik zelf ook even aanwezig. Ik pakte daardoor een boeiende presentatie mee van twee vrouwelijke ambtenaren uit Kopenhagen. Die ging over een ambitieus project om van de Deense hoofdstad “de schoonste hoofdstad van Europa” te maken. Vooral de binnenstad van Kopenhagen kent veel zwerfvuil, vanwege de vele dagtoeristen,  de drukke winkelstraten, de vele fastfood en pizza afhaalzaakjes en het bruisende nachtleven.

Deze nogal ambitieuze doelstelling had in korte tijd een lawine van enthousiasme en slimme ideeën opgeleverd om de stad schoner, heler en veiliger te maken. Het aantal ingezamelde lege flesjes en blikjes en het aantal in afvalbakken gegooide dumpte dozen en verpakkingen was enorm toegenomen, terwijl het  vandalisme juist fors afnam. Op een positieve manier was de medewerking van de toeristen en bezoekers gevraagd, maar ook werd met succes een beroep gedaan op de zelfwerkzaamheid van inwoners en vrijwilligers. 

De ambitie om de beste, want schoonste en opgeruimdste hoofdstad van Europa te worden, hadden ze niet helemaal gehaald. Maar vanaf een plek buiten de top 10 was Kopenhangen in twee jaar tijd naar nummer 3 gestegen van de lijst van schoonste hoofdsteden. Het bewijst dat je zelf de ambitie opleggen om de beste te zijn zo gek nog niet is. Het kan een katalysator zijn op velerlei gebied.

De schoonste, duurzaamste of veiligste gemeente van Nederland willen worden. Iets om warm voor te lopen in Brielle?