Carnaval

week 7 - 2015

Deze week is het in Brielle al carnaval. Afgelopen zaterdag heb ik in het stadhuis de sleutel van de gemeente voor enkele dagen overgedragen aan Prins Jacob de Eerste van carnavalsvereniging de Hobbelende Bierviltjes uit Zwartewaal. Ik heb hem wel eerst laten beloven dat hij dan meteen ook alle kwesties in en rond Zwartewaal meteen zou oplossen, zoals de woningbouw en het verbreden van de Groene Kruisweg zonder daarvoor zoveel bomen te moeten kappen. Dat heeft hij toegezegd, zodat het college een paar welverdiende vakantiedagen tegemoet kon zien. Helaas zijn er ook nog andere probleempjes in de gemeente op te lossen, zodat die vakantiedagen er weer bij in zijn geschoten.

Mijn eerste kennismaking met carnaval dateert uit mijn jeugd in Hellendoorn. Mijn ouders waren lid van carnavalsvereniging De Windbuul’n, wat zoiets als ‘blaaskaken’ betekent. Ik heb meegedaan met het jeugdcarnaval, maar toen ik ging puberen en zag hoe mijn ouders verkleed waren, en hoe belachelijk dat er in mijn puberogen uit zag, heb ik mij op andere vormen van vertier gestort. Tijdens mijn studietijd was carnaval ver weg, totdat ik mijn vrouw leerde kennen. Die komt namelijk uit Noord-Limburg. Als investering in de verkering, moest is dus wel een paar jaar vier dagen achtereen carnaval mee vieren en in het Limburgse dialect proberen mee te zingen. Ik kan u verklappen dat na een paar biertjes mij dat best goed afging.

Vele jaren later, als wethouder in Leidschendam-Voorburg, kreeg ik te maken met de carnavalsverenigingen De Damzwabbers uit Leidschendam en De Gaanders uit Stompwijk. Ik mocht ze als loco-burgemeester ook een keer ontvangen op het stadhuis en ze de sleutel overhandigen. Omdat loco in het Spaans ‘gek’ betekent, heb ik mijzelf als 2e loco burgemeester toen maar als loco loco, dus knettergekke burgemeester gepresenteerd. Mijn collega-wethouder vond dat ik daarmee de eerbied voor het vak onderuit haalde, maar ja, die had nooit van zijn leven carnaval gevierd.

U begrijpt, carnaval is niet helemaal mijn ding. Toch vond ik het afgelopen zaterdag erg leuk om de Zwartewaalse carnavalsvrienden te mogen ontvangen in de raadszaal. Voor hobbelende bierviltjes stonden ze nog best stevig op hun benen, vond ik. ’s Middags was ik in de enige echte carnavalsresidentie van heel Voorne-Putten, dorpscentrum De Gaffelaar, waar een groep ouderen een prachtige middag van de carnavalsvereniging kreeg aangeboden. Met mooie meezing muziek, gelegenheid om te dansen en bingo tussendoor. De ouderen genoten enorm en menig glaasje advocaat werd weggetikt.

Dat is namelijk de echte meerwaarde van carnaval. Een gezellig feest, met vooral een grote sociale betekenis voor iedereen die het leuk vindt om een paar dagen een beetje gek te  doen en even uit het ritme van alledag te stappen. De Hobbelende Bierviltjes bezorgen deze periode gedurende enkele weken een grote groep ouderen op Voorne-Putten een hele gezellige middag of avond. Diverse verzorgingscentra worden bezocht, niet alleen in onze gemeente maar ook in de gemeenten om ons heen. Dat doen ze al 43 jaar achter elkaar. Een prachtige prestatie en ook alle reden om er nog jaren mee door te gaan.

Volgend jaar vieren de Hobbelende Bierviltjes hun 44 jarig jubileum. Anders dan in het normale leven, vieren carnavalsverenigingen hun jubilea niet om de 10, maar om de 11 jaar. Ze hebben grootse plannen om dan heel Brielle te betrekken. Ik hoop dat het ze lukt, want al zal Brielle nooit een echte carnavalsgemeente worden, van een beetje feestvieren zijn ze in Brielle nooit weg.

En omdat er op Voorne-Putten maar één carnavalsvereniging is, namelijk de Hobbelende Bierviltjes, mag Brielle zich toch echt de carnavals hoofdstad van de Zuidhollandse Eilanden noemen. Het is maar dat u het weet!