Beknelde vrijheid

Week 14 - 2020

Deze blog verschijnt op 1 april. In normale tijden zou de krant pas de dag erna worden bezorgd. Want op 1 april vieren we immers feest in Brielle. Dit jaar is alles anders en is er geen 1 April viering. Al sluit ik niet uit dat de vesting op 1 april toch vol hangt met geuzen- en Spaanse vlaggen. Door het  corona-virus dit voorjaar geen evenementen. De Watergeuzen moesten nog een poort rammeien om de stad binnen te komen. Het corona-virus sloop als een dief in de nacht onze samenleving binnen. Al enkele weken lang zitten we voor een groot deel thuis en is onze beweegruimte wel erg klein. Feesten en evenementen zijn er niet meer, voor boodschappen moet je in de rij staan. Een kop koffie drinken en een uitsmijter eten op een terras is uit den boze. Zelfs naar de kapper of pedicure kun je niet meer. Het lijkt allemaal niets meer met de vrijheid van doen te hebben, waarvoor op 1 April 1572 in Den Briel de basis werd gelegd. 

Maar al zijn we momenteel in onze vrijheid bekneld, ik heb ook wel een heel goed gevoel over deze crisis. Ik ben trots op de artsen en zorgverleners die ongelooflijk hard en goed werken om besmette mensen te verzorgen en kwetsbare mensen voor besmetting te beschermen. Met gevaar voor de eigen gezondheid. Blij ben ik met de hulpverleningsdiensten, politie en gemeentelijke boa’s. Ze staan paraat en houden in deze onzekere tijd de spanningen beheersbaar. Ik heb bewondering voor de ondernemers die hun omzet en voortbestaan bedreigd zien door het bijna stilvallen van de samenleving. En toch niet opgeven. Ik sta versteld hoeveel mensen gewoon hun plicht doen waardoor de vitale functies van onze maatschappij – energie, water, communicatie, afvalverwijdering, medicijnen, levensmiddelen –  zonder haperen door functioneren. En ik geniet van de positieve energie en creativiteit die in de samenleving naar boven komt. De leraren die kinderen op afstand lesgeven, de mooie initiatieven die er zijn om de mensen in de zorg te bedanken en aan huis gebonden mensen een hart onder de riem te steken. Ik krijg kippenvel van de solidariteit en saamhorigheid die naar boven komt. Onze inwoners nemen hun verantwoordelijkheid, onze bestuurders staan er als het nodig is. 

Hoe fantastisch is het in dit goed georganiseerde en vrije land te leven. Een land dat als het erop aan komt elkaar steunt en bemoedigt. Samen sterk en samen de crisis doorkomen. In dit mooie, vrije land gaan we nog een mooie toekomst met zijn allen beleven!